What do you think?
Rate this book
Geel is de kleur van de zomer
Wegens uit de hand gelopen goede bedoelingen stemt Antwan toe om op de
hond van een oud-collega te passen. Wanneer het beest op noodlottige wijze
verongelukt neemt Antwans achteloze bestaan een dwingende wending. In
dat vreemde appartement, van iemand die hij nauwelijks kent, dringt de
vraag zich op hoe hij daar eigenlijk terecht is gekomen, hoe hij überhaupt is
beland op dit punt in zijn leven, dat hij zich misschien wel heel anders had
voorgesteld. Hij overpeinst de twintig jaar die hij nu werkt als huis-dj van
dezelfde afgeleefde kroeg, zijn baan bij Van Goethem Buizen & Leidingen,
zijn grote liefde Chantal. Wanneer begint het nu eindelijk? Of is het, zonder
dat hij er erg in had, al voorbij voordat het goed en wel begonnen is?
Beheerst en pijnlijk geestig, Geel is de kleur van de zomer is een indringende
en ontroerende vertelling die de lezer niet loslaat.
hond van een oud-collega te passen. Wanneer het beest op noodlottige wijze
verongelukt neemt Antwans achteloze bestaan een dwingende wending. In
dat vreemde appartement, van iemand die hij nauwelijks kent, dringt de
vraag zich op hoe hij daar eigenlijk terecht is gekomen, hoe hij überhaupt is
beland op dit punt in zijn leven, dat hij zich misschien wel heel anders had
voorgesteld. Hij overpeinst de twintig jaar die hij nu werkt als huis-dj van
dezelfde afgeleefde kroeg, zijn baan bij Van Goethem Buizen & Leidingen,
zijn grote liefde Chantal. Wanneer begint het nu eindelijk? Of is het, zonder
dat hij er erg in had, al voorbij voordat het goed en wel begonnen is?
Beheerst en pijnlijk geestig, Geel is de kleur van de zomer is een indringende
en ontroerende vertelling die de lezer niet loslaat.
205 pages, Paperback
Published June 1, 2020
79 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
August 15, 2020
Prima boekje, ik kan het iedereen aanraden.
July 31, 2020
Verrassende debuutroman. Als een boekverkoper het niet online had aangeraden, had ik nu nog niet van Klaas Knooihuizen gehoord.
'Geel is de kleur van de zomer' is een boek over Antwan die als huis-dj werkt, en een blauwe maandag ook bij een pvc-buizenfabriek, en zich in het eerste hoofdstuk als hondenoppasser in het appartement van een collega terugvindt. Het geval wil dat hij bijna veertig is en in het leven niet veel verder is dan iemand van dertig. De wereld om hem heen zou hem waarschijnlijk zien als sulletje, een tante verdenkt hem ervan homo te zijn.
Doordat je wordt meegetrokken in Antwans stream of consciousness begrijp je eigenlijk best waarom zijn leven is zoals het is. Deels gaat het hem gewoon te snel, deels wil hij bewust geen andere fase in.
Typerend is dat sollicitatiegesprek (en de beschrijving van die familieverjaardag! Haha).
"Was de economie van types als ik afhankelijk, dan zou de hele boel instorten."
In zijn hoofd is Antwan echter helemaal geen kneus. Slim, geestige gedachten gelardeerd met historische feitjes, doorziet de patronen waar de mensen rondom hem in zitten. Herkenbaar is het hebben van één gedachte en daar scenario's bij verzinnen. "Stel dat die hond zo oud is, dat is heel bijzonder voor zo'n beest, dierenarts snapt er niets van, twitter ontploft, baasje komt bij talkshow etc.etc..."
En let maar op: omdat de reclameborden zeggen dat geel deze zomer hot is, zal iedereen in geel lopen.
Zoals het leven Antwan voorbijschiet, overkwam dit boek mij. Ineens was het uit. Deze auteur onthoud ik.
'Geel is de kleur van de zomer' is een boek over Antwan die als huis-dj werkt, en een blauwe maandag ook bij een pvc-buizenfabriek, en zich in het eerste hoofdstuk als hondenoppasser in het appartement van een collega terugvindt. Het geval wil dat hij bijna veertig is en in het leven niet veel verder is dan iemand van dertig. De wereld om hem heen zou hem waarschijnlijk zien als sulletje, een tante verdenkt hem ervan homo te zijn.
Doordat je wordt meegetrokken in Antwans stream of consciousness begrijp je eigenlijk best waarom zijn leven is zoals het is. Deels gaat het hem gewoon te snel, deels wil hij bewust geen andere fase in.
Typerend is dat sollicitatiegesprek (en de beschrijving van die familieverjaardag! Haha).
"Was de economie van types als ik afhankelijk, dan zou de hele boel instorten."
In zijn hoofd is Antwan echter helemaal geen kneus. Slim, geestige gedachten gelardeerd met historische feitjes, doorziet de patronen waar de mensen rondom hem in zitten. Herkenbaar is het hebben van één gedachte en daar scenario's bij verzinnen. "Stel dat die hond zo oud is, dat is heel bijzonder voor zo'n beest, dierenarts snapt er niets van, twitter ontploft, baasje komt bij talkshow etc.etc..."
En let maar op: omdat de reclameborden zeggen dat geel deze zomer hot is, zal iedereen in geel lopen.
Zoals het leven Antwan voorbijschiet, overkwam dit boek mij. Ineens was het uit. Deze auteur onthoud ik.
October 8, 2021
Tijdens het lezen voelde ik me ongemakkelijk, dus heb ik het maar in één ruk uitgelezen. Erg goed geschreven, wel heb ik gedoucht toen ik het uit had.
October 9, 2024
Ergens tussen de 3.75 en 4 sterren in. Het meest interessant van dit boek vind ik misschien wel dat ik niet helemaal kan duiden hoe ik me er over voel. Het las ontzettend vlot en hield me bij de les, terwijl ik (behalve Avila I en II) niemand echt mocht. Wat misschien niet zo gek is met een hoofdpersonage dat sterk tegen narcisme aan schurkt (zo gaat een ontslaggesprek in zijn beleving om het "feit" dat zijn leidinggevende gevoelens voor hem zou hebben).
Het hoofdstuk met de politieagent was vervreemdend op zowel een ongemakkelijke als amusante manier en ik zou het nog een keer moeten lezen om dat beter te duiden. Of dat er van komt weet ik niet, maar een originele leeservaring was dit zeker. Waarvoor hulde.
Het hoofdstuk met de politieagent was vervreemdend op zowel een ongemakkelijke als amusante manier en ik zou het nog een keer moeten lezen om dat beter te duiden. Of dat er van komt weet ik niet, maar een originele leeservaring was dit zeker. Waarvoor hulde.
June 5, 2020
Mijn recensie van het boek voor OOR:
Antwan Asselman is blijven hangen. Hij is al een jaar of twintig huis-dj in dezelfde kroeg, woont nog altijd studentikoos, met een huisgenoot die in zijn kamer een schaalmodel van een galjoen bouwt. En Antwan heeft ook nog eens snel zijn oordeel over anderen klaar. Wanneer hij op een van z’n dj-avonden, dankzij het draaien van haar lievelingsnummer van Franz Ferdinand, succesvol een meisje lijkt te versieren, verpest Antwan het met een tirade over het Lacoste-overhemd van een aanwezige danser.
De grootste valkuil voor een boek als Geel is de kleur van de zomer is dat je als lezer niet genoeg sympathie kan opbrengen voor een hoofdpersoon als Antwan. Maar nee: zijn gortdroge observaties en hersenspinsels vinden precies die juiste balans tussen komisch en tragisch. Hierdoor kan de held van deze roman van Klaas Knooihuizen (journalist voor onder andere OOR en Trouw) zich zo meten met een figuur als Louis Tinner in Brusselmans’ De man die werk vond, en blijft het intrigerend om tijd met Antwan door te brengen.
Wanneer een oud-collega naar een bruiloft gaat, stemt hij in om een weekend in zijn appartement in Rotterdam op zijn hond te passen. Hij loopt met het beestje langs de Maas, kijkt een wielerwedstrijd en mijmert over zijn ex Chantal, die hij ontmoette op zijn eerste dag bij een buizenbedrijf. Tussen al die overpeinzingen komt het hondje door een noodlottig ongeval om het leven. Geel is de kleur van de zomer wisselt af tussen Antwans avonturen met een dode hond in Rotterdam en zijn relatie met Chantal, een aantal maanden eerder in Amsterdam. Tijdens hun ontmoeting werkt zij voor het laatst bij het buizenbedrijf, terwijl hij zijn eerste dag heeft.
In zijn eerste roman (hij schreef eerder twee bundels met korte verhalen) schetst Knooihuizen een aangenaam vervreemdend verhaal, dat steeds iets verder ontspoort. Antwan komt een bonte cast aan personages tegen. Hij begrijpt ze zelden en zij begrijpen hem nog minder.
Antwan Asselman is blijven hangen. Hij is al een jaar of twintig huis-dj in dezelfde kroeg, woont nog altijd studentikoos, met een huisgenoot die in zijn kamer een schaalmodel van een galjoen bouwt. En Antwan heeft ook nog eens snel zijn oordeel over anderen klaar. Wanneer hij op een van z’n dj-avonden, dankzij het draaien van haar lievelingsnummer van Franz Ferdinand, succesvol een meisje lijkt te versieren, verpest Antwan het met een tirade over het Lacoste-overhemd van een aanwezige danser.
De grootste valkuil voor een boek als Geel is de kleur van de zomer is dat je als lezer niet genoeg sympathie kan opbrengen voor een hoofdpersoon als Antwan. Maar nee: zijn gortdroge observaties en hersenspinsels vinden precies die juiste balans tussen komisch en tragisch. Hierdoor kan de held van deze roman van Klaas Knooihuizen (journalist voor onder andere OOR en Trouw) zich zo meten met een figuur als Louis Tinner in Brusselmans’ De man die werk vond, en blijft het intrigerend om tijd met Antwan door te brengen.
Wanneer een oud-collega naar een bruiloft gaat, stemt hij in om een weekend in zijn appartement in Rotterdam op zijn hond te passen. Hij loopt met het beestje langs de Maas, kijkt een wielerwedstrijd en mijmert over zijn ex Chantal, die hij ontmoette op zijn eerste dag bij een buizenbedrijf. Tussen al die overpeinzingen komt het hondje door een noodlottig ongeval om het leven. Geel is de kleur van de zomer wisselt af tussen Antwans avonturen met een dode hond in Rotterdam en zijn relatie met Chantal, een aantal maanden eerder in Amsterdam. Tijdens hun ontmoeting werkt zij voor het laatst bij het buizenbedrijf, terwijl hij zijn eerste dag heeft.
In zijn eerste roman (hij schreef eerder twee bundels met korte verhalen) schetst Knooihuizen een aangenaam vervreemdend verhaal, dat steeds iets verder ontspoort. Antwan komt een bonte cast aan personages tegen. Hij begrijpt ze zelden en zij begrijpen hem nog minder.
April 24, 2021
Ik heb ze gekend, de jongens die als student populair waren en een jaloersmakend bijbaantje hadden, maar die daarin zijn blijven hangen. Op hun veertigste zijn ze nog steeds barman, dj, receptionist of taxichauffeur, zelfs als ze op enig moment toch afstuderen. Over zo iemand gaat dit boek. Vlot, geestig en plezierig geschreven, maar de literatuurgeschiedenis heeft er hoogstens een voetnoot bijgekregen.
August 19, 2020
Verrassend "eigen", Klaas Knooihuizen schrijft op een humorvolle, idiosyncratische manier over de belevenissen van Antwan en de hond waar die op past. Wat daarna gebeurt zou in een klucht soms kunnen passen, ware het niet dat het fris en ongeforceerd voelt en op een tempo dat mij elke keer verder deed lezen. Kan het werk aanraden!
June 22, 2020
Echt een ontzettend leuk boek om te lezen. Het is spannend en grappig en ook een beetje mysterieus. Ik heb het achter elkaar uitgelezen. Dikke aanrader!
Read
July 29, 2021'Nieuwe vrienden dienden zich aan. Jongere vrienden. Ook zij keken net zo hard neer op het burgermansbestaan waar ze een paar jaar later zelf voor zouden vallen. - Voor hen haalde het heden die toekomst uiteindelijk bij. Dat was het verschil, en dat is het bijna twintig jaar geweest.'
Antwan is blijven hangen in de studententijd. Letterlijk gezien woonruimte, baantje als dj en relaties - meer contacten - ook. Alleen met Chantal is er een soort wekelijks contact voor iets langere periode. Tegen de tijd dat zij gaat verhuizen, andere baan heeft en promotie maakt, wordt het weer te burgerlijk. Begrijpt hij niet waarom men verder wil of wil het niet begrijpen. Zijn familie kijkt overigens reikhalzend uit naar een 'gewoon' bestaan getuige de heerlijke verjaardagsscène.
De hoofdpersoon blijft wat van je afstaan, een beetje de vreemde eend in de bijt, wat hij in feite ook is. De gedachtekronkels over nieuwsfeiten en andere gebeurtenissen in tijd zijn vermakelijk. De beschreven ontmoetingen met dames, hoe ze eruit zien en wat je ermee kan doen, zijn op den duur wel klaar. Zo'n knul zou je een klap voor z'n kop verkopen als je gedachten kon lezen of hem de waarheid vertellen, en word volwassen. Alleen loopt die knul wel tegen de veertig.
De titel: geel zal de kleur van die zomer in mode zijn; het economische aspect. Het aspect waaraan deze Antwan weinig boodschap heeft. Het hondje speelt een bijzondere rol. Een dubbelrol waarbij je je afvraagt of de tweede nodig was geweest. Een geërfde hond waarop hij een weekend past. Een vraag rijst of er geen verschil wordt opgemerkt.
Een tragikomisch verhaal met een absurdistisch trekje. Het galjoen is dat van de huisgenoot of van hemzelf? Staat dit voor het zinkende studentikoze leven? De vergankelijkheid van de jeugd?
Een korte episode uit het leven van deze vervreemdende 'jongeling' waarin naïeve, onvolwassen gedachten en handelingen naast bespiegelingen in tijd en handelen worden verhaald.
De zin van het bestaan, een doel hebben, ontmoeting tussen mensen, het geeft richting aan een persoon. Leest vlot weg.
Antwan is blijven hangen in de studententijd. Letterlijk gezien woonruimte, baantje als dj en relaties - meer contacten - ook. Alleen met Chantal is er een soort wekelijks contact voor iets langere periode. Tegen de tijd dat zij gaat verhuizen, andere baan heeft en promotie maakt, wordt het weer te burgerlijk. Begrijpt hij niet waarom men verder wil of wil het niet begrijpen. Zijn familie kijkt overigens reikhalzend uit naar een 'gewoon' bestaan getuige de heerlijke verjaardagsscène.
De hoofdpersoon blijft wat van je afstaan, een beetje de vreemde eend in de bijt, wat hij in feite ook is. De gedachtekronkels over nieuwsfeiten en andere gebeurtenissen in tijd zijn vermakelijk. De beschreven ontmoetingen met dames, hoe ze eruit zien en wat je ermee kan doen, zijn op den duur wel klaar. Zo'n knul zou je een klap voor z'n kop verkopen als je gedachten kon lezen of hem de waarheid vertellen, en word volwassen. Alleen loopt die knul wel tegen de veertig.
De titel: geel zal de kleur van die zomer in mode zijn; het economische aspect. Het aspect waaraan deze Antwan weinig boodschap heeft. Het hondje speelt een bijzondere rol. Een dubbelrol waarbij je je afvraagt of de tweede nodig was geweest. Een geërfde hond waarop hij een weekend past. Een vraag rijst of er geen verschil wordt opgemerkt.
Een tragikomisch verhaal met een absurdistisch trekje. Het galjoen is dat van de huisgenoot of van hemzelf? Staat dit voor het zinkende studentikoze leven? De vergankelijkheid van de jeugd?
Een korte episode uit het leven van deze vervreemdende 'jongeling' waarin naïeve, onvolwassen gedachten en handelingen naast bespiegelingen in tijd en handelen worden verhaald.
De zin van het bestaan, een doel hebben, ontmoeting tussen mensen, het geeft richting aan een persoon. Leest vlot weg.
December 23, 2020
Aangenaam boek om te lezen. Het boek schetst een korte periode van het leven van één enkel hoofdpersonage. Een persoon die geen traditioneel levenspad bewandelt. Waarom is niet zo duidelijk. Maar het ontbreken van een antwoord op die vraag is net de schoonheid van dit boek. Verwacht dus geen diepgravende reflecties, het boek leest heel vlot. Het personage is er zonder meer. Je wordt als lezer, net als het personage, telkens opgeslorpt in het moment zelf. Je krijgt reflecties van het ogenblik zelf, op het ogenblik zelf. En die zijn bij momenten bijzonder grappig. Het boek bevat ook een meer literare passage. Maar die is kort genoeg en kon ik als intermezzo wel smaken.
October 27, 2022
Mèh. Er zaten wel wat grappige scènes en mooie zinnen in maar voor de rest veel onzin, onnodige scènes (wat was dat met die politieagent?) en mannengeleuter. Zou een nieuw boek misschien nog wel een kans geven, er zit wel iets.
Lang heb ik mijzelf voorgehouden dat ik een laatbloeier ben. Inmiddels probeer ik te leven met de wetenschap dat ik nooit tot bloei zal komen. Of misschien heb ik al gefloreerd, heel even, toen ik niet oplette. Ben ik een klaproos, verwelkt voor je er erg in hebt.
Lang heb ik mijzelf voorgehouden dat ik een laatbloeier ben. Inmiddels probeer ik te leven met de wetenschap dat ik nooit tot bloei zal komen. Of misschien heb ik al gefloreerd, heel even, toen ik niet oplette. Ben ik een klaproos, verwelkt voor je er erg in hebt.
December 7, 2020
Ik moest soms lachen
February 2, 2021
Een tragikomisch verhaal, met een beetje een zielig hoofdpersonage, maar de humor is goed en het leest vlot.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews