What do you think?
Rate this book
Antoni Fischer #5
Zaśpiewaj mi kołysankę
Kwiecień roku 1922. Zaginięcie ośmiolatki zakłóca codzienną pracę policji w Poznaniu. Mogłoby się wydawać, że dziewczynka wręcz rozpłynęła się w powietrzu w środku dnia. W tym samym czasie podkomisarz Antoni Fischer zajmuje się sprawą pewnego tajemniczego morderstwa.
Do Fischera trafia matka zaginionej. Kobieta mówi, że przysłała ją Greta – trzynastolatka, którą kilka lat temu policjant przygarnął z sierocińca i traktował jak własną córkę. Zdaniem Grety tylko Fischer może odnaleźć ośmioletnią Zosię.
Podkomisarz nie ma wyjścia i postanawia zaangażować się w sprawę. Nie tylko chce odnaleźć dziewczynkę, ale również wytropić i ukarać winnych. Rozpoczyna się niebezpieczna walka z czasem.
Czy sprawa zaginięcia Zosi i sutenerski biznes działający w Poznaniu, z którego korzystają wysocy rangą funkcjonariusze, mogą być ze sobą powiązane?
Do Fischera trafia matka zaginionej. Kobieta mówi, że przysłała ją Greta – trzynastolatka, którą kilka lat temu policjant przygarnął z sierocińca i traktował jak własną córkę. Zdaniem Grety tylko Fischer może odnaleźć ośmioletnią Zosię.
Podkomisarz nie ma wyjścia i postanawia zaangażować się w sprawę. Nie tylko chce odnaleźć dziewczynkę, ale również wytropić i ukarać winnych. Rozpoczyna się niebezpieczna walka z czasem.
Czy sprawa zaginięcia Zosi i sutenerski biznes działający w Poznaniu, z którego korzystają wysocy rangą funkcjonariusze, mogą być ze sobą powiązane?
528 pages, Paperback
First published May 20, 2020
28 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
October 3, 2020
Ocena: 2.75/5
“Zaśpiewaj mi kołysankę” to kryminał retro, który rozgrywa się w Poznaniu, w roku 1922. To piąty tom serii o perypetiach podkomisarza Antoniego Fischera, ale nie trzeba znać poprzednich części, by zabrać się za tą, każda z nich dotyczy bowiem innej tajemnicy, którą muszą rozwikłać główni bohaterowie. W tym tomie mamy do czynienia z zaginięciem ośmiolatki, o której odnalezienie Fischera błaga matka dziewczynki. W tym samym czasie podkomisarz zajmuje się sprawą pewnego tajemniczego morderstwa. Czy te dwie sprawy okażą się ze sobą powiązane?
Dużym plusem tej powieści i tym, co zrobiło na mnie największe wrażenie jest klimat tej historii i skrupulatne przedstawienie realiów, w jakich się rozgrywa. Widać, że autor dużo napracował się nad wiarygodnym oddaniem międzywojennego Poznania, w którym przedwojenne zwyczaje mieszają się z nowymi zarządzeniami. Zarówno rozeznanie w wyglądzie miasta, rozkładzie ulic, jak i znajomość gwary poznańskiej, którą posługiwało się wielu bohaterów, wydaje się być na naprawdę wysokim poziomie. Zdecydowanie muszę oddać autorowi ukłon za taką dokładną pracę, która nadała całości charakteru i poczucia rzetelności w opowiadaniu zdarzeń.
Sama fabuła była ciekawa i dość angażująca, kiedy już weszłam głebiej w te realia i poznałam bohaterów, z zainteresowaniem wyczekiwałam rozwiązania tajemnicy dotyczącej zabójstwa, a także zaginięcia dziewczynki. Satysfakcjonującym uczuciem było przyglądanie się, jak kolejne elementy układanki wskakują na swoje miejsce, jak postacie odkrywają coraz więcej połączeń między podejmowanymi sprawami, jak wszystkie tropy prowadzą w końcu do jednego miejsca. Nie domyśliłam się zakończenia, ale też szczególnie mnie nie zaszokowało, nie zapadło mi mocno w pamięć. Co nie zmienia faktu, że sama historia została dobrze poprowadzona.
Przejdę teraz do nieco problematycznych aspektów powieści. Na pewno miałam nieco zgrzytów ze stylem, jakim jest napisana - czasami nie mogłam wychwycić znaczenia pewnych fragmentów, czy wypowiedzi. W oczy rzucił mi się też pewien błąd logiczny, kiedy autor napisał, że jeden z bohaterów poszedł w jednym kierunku, a nagle znalazł się w zupełnie innym miejscu - tak jakby pomieszał ze sobą postaci. Może to wina redakcji, nie autora, nie jest to nic, co odebrałoby przyjemność z lektury, ale mimo to zwróciłam na to uwagę.
Jeżeli chodzi o narrację, to jest trzecioosobowa i zdarzenia poznajemy z wielu różnych perspektyw (między innymi Fischera, różnych policjantów i śledczych, zaginionej dziewczynki), co pozwalało szerzej spojrzeć na poznawaną opowieść, odkryć różne jej aspekty. Z drugiej strony mam wrażenie, że był to jeden z powodów, który sprawił, że nie poczułam więzi z żadną postacią, po prosty tych punktów widzenia było tak dużo, że z żadnym bohaterem nie pozostałam wystarczająco długo, by zaczęło mi na nim zależeć. Płynnie przeję tu do postaci, bo okazały się być dla mnie największym minusem powieści, z żadną się szczególnie nie polubiłam, nie zapadł mi w pamięć żaden mocny charakter. Może to sprawiło, że pomimo tego, że “Zaśpiewaj mi kołysankę” czytało się całkiem dobrze, to nie polubiłam się z tą książką szczególnie mocno.
Jeżeli jesteście fanami przygód Antoniego Fischera, to myślę, że ten tom raczej Was nie zawiedzie. Mamy w nim do czynienia z dobrze zbudowaną zagadką, przy której autor nie boi się podjąć trudniejszych kwestii oraz ze skrupulatnie oddanymi realiami. Mnie natomiast nie zachwycił i wątpię, bym sięgała po poprzednie, czy kolejne części tej serii. Długo zastanawiałam się nad oceną, bo 3 to chyba za dużo, ale nie chcę też stawiać 2.5, bo bardzo doceniam jak duże rozeznanie w międzywojennym Poznaniu wykazał autor, dlatego myślę, że te 2.75 będzie sprawiedliwe.
“Zaśpiewaj mi kołysankę” to kryminał retro, który rozgrywa się w Poznaniu, w roku 1922. To piąty tom serii o perypetiach podkomisarza Antoniego Fischera, ale nie trzeba znać poprzednich części, by zabrać się za tą, każda z nich dotyczy bowiem innej tajemnicy, którą muszą rozwikłać główni bohaterowie. W tym tomie mamy do czynienia z zaginięciem ośmiolatki, o której odnalezienie Fischera błaga matka dziewczynki. W tym samym czasie podkomisarz zajmuje się sprawą pewnego tajemniczego morderstwa. Czy te dwie sprawy okażą się ze sobą powiązane?
Dużym plusem tej powieści i tym, co zrobiło na mnie największe wrażenie jest klimat tej historii i skrupulatne przedstawienie realiów, w jakich się rozgrywa. Widać, że autor dużo napracował się nad wiarygodnym oddaniem międzywojennego Poznania, w którym przedwojenne zwyczaje mieszają się z nowymi zarządzeniami. Zarówno rozeznanie w wyglądzie miasta, rozkładzie ulic, jak i znajomość gwary poznańskiej, którą posługiwało się wielu bohaterów, wydaje się być na naprawdę wysokim poziomie. Zdecydowanie muszę oddać autorowi ukłon za taką dokładną pracę, która nadała całości charakteru i poczucia rzetelności w opowiadaniu zdarzeń.
Sama fabuła była ciekawa i dość angażująca, kiedy już weszłam głebiej w te realia i poznałam bohaterów, z zainteresowaniem wyczekiwałam rozwiązania tajemnicy dotyczącej zabójstwa, a także zaginięcia dziewczynki. Satysfakcjonującym uczuciem było przyglądanie się, jak kolejne elementy układanki wskakują na swoje miejsce, jak postacie odkrywają coraz więcej połączeń między podejmowanymi sprawami, jak wszystkie tropy prowadzą w końcu do jednego miejsca. Nie domyśliłam się zakończenia, ale też szczególnie mnie nie zaszokowało, nie zapadło mi mocno w pamięć. Co nie zmienia faktu, że sama historia została dobrze poprowadzona.
Przejdę teraz do nieco problematycznych aspektów powieści. Na pewno miałam nieco zgrzytów ze stylem, jakim jest napisana - czasami nie mogłam wychwycić znaczenia pewnych fragmentów, czy wypowiedzi. W oczy rzucił mi się też pewien błąd logiczny, kiedy autor napisał, że jeden z bohaterów poszedł w jednym kierunku, a nagle znalazł się w zupełnie innym miejscu - tak jakby pomieszał ze sobą postaci. Może to wina redakcji, nie autora, nie jest to nic, co odebrałoby przyjemność z lektury, ale mimo to zwróciłam na to uwagę.
Jeżeli chodzi o narrację, to jest trzecioosobowa i zdarzenia poznajemy z wielu różnych perspektyw (między innymi Fischera, różnych policjantów i śledczych, zaginionej dziewczynki), co pozwalało szerzej spojrzeć na poznawaną opowieść, odkryć różne jej aspekty. Z drugiej strony mam wrażenie, że był to jeden z powodów, który sprawił, że nie poczułam więzi z żadną postacią, po prosty tych punktów widzenia było tak dużo, że z żadnym bohaterem nie pozostałam wystarczająco długo, by zaczęło mi na nim zależeć. Płynnie przeję tu do postaci, bo okazały się być dla mnie największym minusem powieści, z żadną się szczególnie nie polubiłam, nie zapadł mi w pamięć żaden mocny charakter. Może to sprawiło, że pomimo tego, że “Zaśpiewaj mi kołysankę” czytało się całkiem dobrze, to nie polubiłam się z tą książką szczególnie mocno.
Jeżeli jesteście fanami przygód Antoniego Fischera, to myślę, że ten tom raczej Was nie zawiedzie. Mamy w nim do czynienia z dobrze zbudowaną zagadką, przy której autor nie boi się podjąć trudniejszych kwestii oraz ze skrupulatnie oddanymi realiami. Mnie natomiast nie zachwycił i wątpię, bym sięgała po poprzednie, czy kolejne części tej serii. Długo zastanawiałam się nad oceną, bo 3 to chyba za dużo, ale nie chcę też stawiać 2.5, bo bardzo doceniam jak duże rozeznanie w międzywojennym Poznaniu wykazał autor, dlatego myślę, że te 2.75 będzie sprawiedliwe.
May 20, 2020
Dzisiejsza premiera, więc nie mogło zabraknąć recenzji, czyż nie?
W „Zaśpiewaj mi kołysankę” mamy trzy sprawy. Zaginięcie ośmioletniej dziewczynki, zabójstwo mężczyzny w okolicach Starego Rynku i pewien Niemiec, który miał dostarczyć bardzo ważne dokumenty kapitanowi Feliksowi Mikołajewskiemu, ale ten nie daje znaku życia. Trzy sprawy. Trzy wyjścia. A może jedno? Te sprawy rozwiązać może tylko Antoni Fischer.
Rany! Ryszard Ćwirlej absolutnie rozbudza moją miłość na nowo nie tylko do polskiego kryminału, ale do całej polskiej literatury. Jeden z moich (i pewnie nie tylko moich) mistrzów polskiego kryminałów i szczerze mówiąc - tylko się utwierdzam z każdą jego przeczytaną książką i historią, którą tworzy. Po raz kolejny jestem oczarowana i wychwalam go pod niebiosa, ale jest za co.
Jeśli ktoś z Was czytał antologię "Stulecie Kryminału" to z pewnością pamięta, że jest tam opowiadanie Pana Ćwirleja. "Zaśpiewaj mi kołysankę" to historia z opowiadania, która zakiełkowała tak mocno, że autor postanowił ją rozwinąć. I jestem mu za to bardzo wdzięczna. To przede wszystkim napisany z humorem i niezwykłym wdziękiem, kryminał trzymający w napięciu. Sam styl autora jest wprost nieprawdopodobny, bo czułam lekkość pióra i jednocześnie przejście przez niektóre słowa z gwary poznańskiej to był jakiś kosmos, ale ostatecznie uważam to za niezwykle urocze!
Jeśli chodzi o historię... Nie chcę tutaj za bardzo spoilerować, ale wątek zaginięcia 8-letniej dziewczynki niesamowicie mną wstrząsnął. Mam świadomość, że takie rzeczy zdarzają się na co dzień, ale po prostu poczułam obrzydzenie do świata i ludzi, że ktokolwiek pozwala na takie rzeczy. Reszta wątków choć trzymająca w napięciu to postać Zenusia absolutnie zabawna.
Podsumowując - czy kiedykolwiek Ryszard Ćwirlej zawiódł mnie czy Was? Niekwestionowany mistrz kryminału wrócił w wielkim stylu. Powrót Antoniego Fischera także mocno cieszy. "Zaśpiewaj mi kołysankę" to kryminał doskonały, z dużą dozą humoru i poznańskiego klimatu i gwary. Nie mogę nie polecić!
W „Zaśpiewaj mi kołysankę” mamy trzy sprawy. Zaginięcie ośmioletniej dziewczynki, zabójstwo mężczyzny w okolicach Starego Rynku i pewien Niemiec, który miał dostarczyć bardzo ważne dokumenty kapitanowi Feliksowi Mikołajewskiemu, ale ten nie daje znaku życia. Trzy sprawy. Trzy wyjścia. A może jedno? Te sprawy rozwiązać może tylko Antoni Fischer.
Rany! Ryszard Ćwirlej absolutnie rozbudza moją miłość na nowo nie tylko do polskiego kryminału, ale do całej polskiej literatury. Jeden z moich (i pewnie nie tylko moich) mistrzów polskiego kryminałów i szczerze mówiąc - tylko się utwierdzam z każdą jego przeczytaną książką i historią, którą tworzy. Po raz kolejny jestem oczarowana i wychwalam go pod niebiosa, ale jest za co.
Jeśli ktoś z Was czytał antologię "Stulecie Kryminału" to z pewnością pamięta, że jest tam opowiadanie Pana Ćwirleja. "Zaśpiewaj mi kołysankę" to historia z opowiadania, która zakiełkowała tak mocno, że autor postanowił ją rozwinąć. I jestem mu za to bardzo wdzięczna. To przede wszystkim napisany z humorem i niezwykłym wdziękiem, kryminał trzymający w napięciu. Sam styl autora jest wprost nieprawdopodobny, bo czułam lekkość pióra i jednocześnie przejście przez niektóre słowa z gwary poznańskiej to był jakiś kosmos, ale ostatecznie uważam to za niezwykle urocze!
Jeśli chodzi o historię... Nie chcę tutaj za bardzo spoilerować, ale wątek zaginięcia 8-letniej dziewczynki niesamowicie mną wstrząsnął. Mam świadomość, że takie rzeczy zdarzają się na co dzień, ale po prostu poczułam obrzydzenie do świata i ludzi, że ktokolwiek pozwala na takie rzeczy. Reszta wątków choć trzymająca w napięciu to postać Zenusia absolutnie zabawna.
Podsumowując - czy kiedykolwiek Ryszard Ćwirlej zawiódł mnie czy Was? Niekwestionowany mistrz kryminału wrócił w wielkim stylu. Powrót Antoniego Fischera także mocno cieszy. "Zaśpiewaj mi kołysankę" to kryminał doskonały, z dużą dozą humoru i poznańskiego klimatu i gwary. Nie mogę nie polecić!
May 26, 2020
Seria z Antonim Fischerem zajmuje zaszczytne miejsce w mojej biblioteczce i choć cenię wszystkie książki autora, to ta skradła moje serce. Klimat tych powieści przenosi nas do międzywojennego Poznania. Autor tak obrazowo przedstawia nam ówczesne realia, że wręcz zanurzamy się w tej atmosferze, doznając swoistej podróży w czasie. Poznańska gwara jest wisienką na torcie, a dla mnie Wielkopolanki, powrotem do dzieciństwa, do domu dziadków.
Zabójstwo mężczyzny, zaginięcie 8-letniej Zosi i śmierć policjanta zajmującego się zniknięciami dzieci. Czy to przypadkowe zbrodnie popełnione w tym samym czasie, czy może coś je łączy? Tym razem podkomisarz Fischer wraz ze swoim zespołem zmierzy się z wielowątkowym śledztwem, które odsłoni brudny i wstrząsający proceder. Zajrzymy również do poznańskiego półświatka parającego się złodziejskim fachem. Przekonamy się też, że Fischer jest tylko człowiekiem i jak każdy ulega zwykłym, ludzkim słabościom.
Mimo poruszanych trudnych tematów, język powieści jest lekki i pełen humoru. Akcja odbicia z aresztu lokalnego złodzieja Tolka Grubińskiego na wozie pełnym beczek z piwem, jeszcze dziś wywołuje uśmiech na mojej twarzy, podobnie jak postać wywiadowcy Gila.
Autor, jak zawsze po mistrzowsku, barwną intrygę kryminalną wplótł w lokalny koloryt i ówczesną sytuację społeczno-polityczną. Czytałam z olbrzymią przyjemnością i mam nadzieję, że szybko nadarzy się kolejna okazja, by odwiedzić międzywojenny Poznań i towarzyszyć Fischerowi w śledztwie.
Zabójstwo mężczyzny, zaginięcie 8-letniej Zosi i śmierć policjanta zajmującego się zniknięciami dzieci. Czy to przypadkowe zbrodnie popełnione w tym samym czasie, czy może coś je łączy? Tym razem podkomisarz Fischer wraz ze swoim zespołem zmierzy się z wielowątkowym śledztwem, które odsłoni brudny i wstrząsający proceder. Zajrzymy również do poznańskiego półświatka parającego się złodziejskim fachem. Przekonamy się też, że Fischer jest tylko człowiekiem i jak każdy ulega zwykłym, ludzkim słabościom.
Mimo poruszanych trudnych tematów, język powieści jest lekki i pełen humoru. Akcja odbicia z aresztu lokalnego złodzieja Tolka Grubińskiego na wozie pełnym beczek z piwem, jeszcze dziś wywołuje uśmiech na mojej twarzy, podobnie jak postać wywiadowcy Gila.
Autor, jak zawsze po mistrzowsku, barwną intrygę kryminalną wplótł w lokalny koloryt i ówczesną sytuację społeczno-polityczną. Czytałam z olbrzymią przyjemnością i mam nadzieję, że szybko nadarzy się kolejna okazja, by odwiedzić międzywojenny Poznań i towarzyszyć Fischerowi w śledztwie.
June 27, 2020
Kolejna powieść Ćwirleja i kolejna niezwykle wciągająca historia. Nie mam pojęcia jak autor to roki ale każda kolejna jego opowieść jest jeszcze bardziej idealna i jeszcze bardziej wciągająca. Przenosiny do starego Poznania są jak podróż w czasie. Taka autentyczna i bez ściemy czy jakichkolwiek uproszczeń. Do tego bardzo dobra fabuła no i uwielbiani przeze mnie bohaterowie. Całość czyta się jednym tchem a po skończeniu lektury pozostaje tylko niedosyt, że to już, że tak krótko.
#92#32#2020
#92#32#2020
January 11, 2023
Autor już zdążył nas przyzwyczaić do znakomitego klimatu swoich książek. Ciekawa historia kryminalna pokazuje codzienność międzywojennego Poznania. Tutaj mamy obok podejrzanych interesów polsko-niemiecki wątek z pedofilią w tle.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews