Έγκλημα στη Μετροπόλιταν Όπερα

by Stéphane Michaka, Γιώργος Ξενάριος (Translator)

O Ρόμπερτ Τουρνέρ, αστυνομικός διευθυντής του Τμήματος Ανθρωποκτονιών του Βόρειου Μανχάταν, δεν έχει την παραμικρή διάθεση να επιστρέψει στο σπίτι του για να ξεκουραστεί. Προαίσθημα ή επαγγελματική συνείδηση; Όπως και να έχει το πράγμα, εκείνο το βράδυ ο αστυνομικός είχε δίκιο που έμεινε στο Τμήμα, γιατί από τις δέκα και τέταρτο περίπου το Μανχάταν αρχίζει να αναστατώνεται: στη Μετροπόλιταν Όπερα παύει η μουσική και βασιλεύει το χάος. Ένας άντρας πέφτει από ένα θεωρείο μεσούσης της παράστασης. Στο πρόγραμμα εκείνο το βράδυ ο Μαγικός αυλός του Μότσαρτ. Στο στήθος του νεκρού θεατή τρεις σφαίρες από όπλο διαμετρήματος 9mm. Κανείς δεν ξέρει τι γύρευε ο δολοφόνος στο θεωρείο της Σόντρα Κάρνεγκι, πάμπλουτης κληρονόμου, μέλους της οικογένειας Κάρνεγκι και γνωστής μουσικοκριτικού που είναι άφαντη.

Η αστυνομία εντοπίζει έναν άντρα – υποτιθέμενο ένοχο – που ακούει στο όνομα Λαγκάνα και τον οποίο συλλαμβάνει κάποιος από την ασφάλεια του θεάτρου. Όταν τον φέρνουν μπροστά στον Τουρνέρ για να τον ανακρίνει, ο αστυνομικός τον αναγνωρίζει με την πρώτη ματιά. Είναι ένας πρώην συνάδελφός του τον οποίο απεχθάνεται όχι άδικα, έχει χίλιους δύο λόγους γι’ αυτό.

"Κομψό, λυρικό, αισθησιακό και άγριο" το Έγκλημα στη Μετροπόλιταν Όπερα είναι ένα μυθιστόρημα που αντλεί τόσο από την αστυνομική όσο και από την κλασική λογοτεχνία. Ο εμπνευσμένος συγγραφέας του, Stephane Michaka, είναι από τους γνωστούς θεατρικούς συγγραφείς της νέας γενιάς στη Γαλλία. Το Έγκλημα στη Μετροπόλιταν Όπερα είναι το πρώτο του αστυνομικό.

690 pages, Paperback

First published August 15, 2005

About the author

Stephane Michaka was born in Paris in 1974. He studied at Cambridge University and taught French in South Africa before embarking on a writing career. He has written theater pieces, children's books, television scripts, and radio plays.

Reviews

[Panos · Rating 4 out of 5]

Αναπάντεχα καλό!

Αστυνομικό μυθιστόρημα που συνδυάζει το μπρουτάλ και το λυρικό στοιχείο αρμονικά. Ήρθε πρόσφατα στην Ελλάδα με τίτλο «Έγκλημα στη μετροπόλιταν όπερα» (αρχικός τίτλος: La fille de Carnegie – Η κόρη των Κάρνεγκι).

“Για να αποτιμήσουμε το μέγεθος της αποτυχίας της, πρέπει να ξέρουμε το μέγεθος των φιλοδοξιών της.”

Κατά τη διάρκεια του Μαγικού αυλού του Μότσαρντ, στη μετροπόλταν όπερα ένας άντρας πέφτει νεκρός. Κι από ‘κει ξεκινάει η αφήγηση, η οποία διαρκεί περίπου 12 ώρες, με την πλειονότητα του βιβλίου να είναι ουσιαστικά flashbacks, πολύ ωραία δοσμένα.

Ο επιθεωρητής Τουρνέρ θυμίζει αρκετά τον Χάρι Χόλε του Jo Nesbo, παραμένοντας μοναδικός ωστόσο. Αρκετά dark χαρακτήρας, βίαιος, τσαπατσούλης, προβληματικός, χωρισμένος, ερωτευμένος, ξανά χωρισμένος, αποφεύγει τη γυναίκα του και προτιμάει να περάσει το βράδυ του στην υπηρεσία ενώ δεν έχει καμιά δουλειά να το κάνει. Καθώς προχωράει η αφήγηση, βλέπουμε τις περίπλοκες σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ αυτού και ενός πρώην συναδέλφου του, μιας γυναίκας που δεν βρίσκεται πια στη ζωή και μιας κριτικού όπερας.

Το γεγονός ότι αρχικά η ιστορία είχε γραφτεί ως θεατρικό έργο και στη συνέχεια προσαρμόστηκε σε βιβλίο, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη ζωντάνια που έχουν οι διάλογοι (πραγματικά εξαιρετικοί) αλλά και τις κακές περιγραφές πολλές φορές. Όπου δεν υπάρχει διάλογος, η αφήγηση δείχνει να έχει σκαμπανεβάσματα, από καλή σε αρκετά κακή, με την περιγραφή των δρόμων της Νέας Υόρκης να γίνεται κουραστική και ουσιαστικά να νιώθεις πως ξεναγείσαι με το ζόρι. Το πράγμα χειροτερεύει από την όχι και τόσο καλή ελληνική μετάφραση. Υπερβολικά πολλές λέξεις παραθέτονται αυτούσιες στην αγγλική – διαταράσσοντας τη συνοχή του κειμένου- λες και ο μεταφραστής τις άφησε έτσι για να τις μεταφράσει σε ένα τελευταίο πέρασμα, που δεν έγινε ποτέ.

Το πρώτο 1/6 του βιβλίου είναι ίσως το πιο αδύναμο κομμάτι του. Μετά, αποκτά καλύτερη ροή. Οι χαρακτήρες φαίνονται αληθοφανείς, η ανάκριση αρχίζει, μυστικά αποκαλύπτονται, συναισθήματα βγαίνουν στη φόρα και το τέλος ανατρέπεται εκεί που πίστευες ότι είχες ήδη την απάντηση στα χέρια σου.

[lauriane · Rating 3 out of 5]

3.5
good plot, 300 premières pages longues, les 200 dernières sont bonnes, hooked through the end

[Niki · Rating 2 out of 5]

en fait je lui donne 2.5/5 - après un début prometteur, sur des chapeaux de roues, le récit non linéaire se poursuit entre analepses et récit au présent - à la longue cela devient fatiguant à lire -
la fin m'a laissée perplexe