Οι Πόλεμοι των Διαδόχων: Ο αγώνας για επικράτηση στην αυτοκρατορία του Μ. Αλεξάνδρου

Οι μονογραφίες του περιοδικού «Στρατιωτική Ιστορία» #70

by Γεώργιος Κουφογιώργος

Oταν ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε στις 11 Ιουνίου του 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα, άφησε ως κληρονομιά μια τεράστια αυτοκρατορία η οποία εκτεινόταν από τη Βαλκανική χερσόνησο μέχρι την Ινδία. Δεν άφησε όμως έναν διάδοχο ικανό να διαχειριστεί τις τύχες της. Οι στρατηγοί επιθυμούσαν να διατηρηθεί αυτό το πολυπολιτισμικό μόρφωμα που δημιούργησε ο ίδιος, ένα πραγματικό μωσαϊκό λαών και πολιτισμών. Oμως οι φυσικοί διάδοχοι του μεγάλου στρατηλάτη δεν είχαν το ειδικό βάρος που απαιτούσε μια τόσο πολύπλοκη αποστολή.

Ενώ το σώμα του Αλεξάνδρου βρισκόταν ακόμα στη νεκρική κλίνη, άρχισε ένας αδυσώπητος αγώνας για τη διαδοχή του. Ο θρόνος της αχανούς αυτοκρατορίας που δημιούργησαν οι Μακεδόνες ήταν το «μήλο της έριδας» και οι μνηστήρες χρησιμοποίησαν κάθε δυνατό μέσο προκειμένου να το αποκτήσουν. Ακολούθησαν χρόνια γεμάτα πολεμικές συγκρούσεις, προδοσίες, συμμαχίες, αθετήσεις συμφωνιών, εκστρατείες, πολιτικές ραδιουργίες, με στόχο την τελική επικράτηση. Oμως οι συνέπειες όλων αυτών των εμφύλιων συγκρούσεων ήταν η αποδυνάμωση της μητροπολιτικής Ελλάδας και η διάλυση της αχανούς αυτοκρατορίας που δημιούργησε ο οραματιστής Μακεδόνας βασιλιάς.

Ο τόμος αυτός της σειράς ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΕΣ περιγράφει αναλυτικά όλες τις δραματικές εξελίξεις από τη στιγμή που πέθανε ο Αλέξανδρος μέχρι την εποχή που οι βαρβαρικές εισβολές δοκίμασαν σκληρά την ηγεμονία των Ελλήνων. Το κείμενο συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό υλικό και από επεξηγηματικούς χάρτες των μαχών και των διαρκώς μεταβαλλόμενων συνόρων των ελληνιστικών βασιλείων.

228 pages, Paperback

First published March 1, 2016

Reviews

[Spyros Stavroulakis · Rating 4 out of 5]

Αυτή η σειρά βιβλίων είναι πολύ χρήσιμη για το μέσο αναγνώστη-φίλο της ιστορίας. Δεν έχει πολύ ψυχή και νεύρο (βασικά καθόλου) η διήγηση, αλλά είναι πολύ κατατοπιστικό και δεν σε μπερδεύει. Έτσι και το συγκεκριμένο, και μάλιστα με βοήθησε πολύ να καταλάβω πώς βρεθήκαμε από την πρώτη σειρά διαδόχων στη δεύτερη (και πιο γνωστή) φουρνιά. Και με το βιβλίο αυτό κλείνω τα της ελληνιστικής εποχής ( πραγματικά νιώθω ότι το παράκανα) εκτός αν βρεθεί στο δρόμο κάποιο βιβλίο σχετικό με τα τεχνολογικά κι επιστημονικά επιτεύγματα.