In Cocky reconstrueert Michael Barzilaij het spannende verhaal over hoe Cocky en Anton Sanders, zijn grootouders, uitgroeien tot belangrijke pionnen in een Rotterdams verzetsnetwerk en schetst hij een levendig beeld van Rotterdam tijdens de oorlogsjaren.
Dit is voornamelijk een boek voor Rotterdammers denk ik. Het is een getuigenis van de oorlogsjaren, zowel persoonlijk (de grootouders van de schrijver) als van Rotterdam als stad. Ik ben er geboren en heb er jaren gewoond, op steenworp afstand van waar Cocky als kind woonde. Mijn ouders hebben me veel verteld, maar nu ze er niet meer zijn is dit boek een goede aanvulling op hun verhalen. Heel even dacht ik, jammer dat zij dit niet meer kunnen lezen, maar direct daarop wist ik beslist dat ze dat helemaal niet hadden gewild.
I think this is mainly a book for Rotterdammers. It is a testimony to the war years, both personally (the writer's grandparents) and Rotterdam as a city. I was born there and lived there for years, just steps from where Cocky lived as a child. My parents have told me a lot, but now that they are no longer there, this book is a good addition to their stories. For a moment I thought, what a pity that they can't read this, but immediately afterwards I knew for sure that they wouldn't have wanted to in the first place.
Cocky is een bijzonder moedige jonge vrouw die met grote koelbloedigheid meedeed in het verzet tegen de Duitse bezetter. Door haar niet aflatende inzet heeft zij levens gered en mensen voor de hongerdood behoed. Een spannend boek met voor mij onbekende details over de situatie in de oorlogsjaren in de stad en omgeving die ik van nabij ken.
Cocky – Verzetsheldin uit Rotterdam Het toeval? Af en toe reikt het ons een helpende hand. Zo ook Michael Barzilaij. Door een speling van het lot kwam hij de goed bewaarde brieven en documenten van zijn oma uit de Tweede Wereldoorlog op het spoor. Hij besloot zijn verhaal te delen. We doen er ons voordeel mee want ‘Cocky’, zijn eerste boek, leest aardig weg. Zeker als je uit Rotterdam komt. Michael vertelt het waargebeurde verhaal van zijn grootmoeder Cocky, dat zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog, tijdens de bezetting van 1940 tot 1945. Cocky en haar man Anton groeiden uit tot belangrijke pionnen in een Rotterdams verzetsnetwerk. Het verhaal situeert een mooie en verborgen familiegeschiedenis maar we krijgen ook een duidelijk beeld van hoe het er echt aan toe ging tijdens de oorlog. Cocky en haar man Anton waren actieve leden van het Rotterdams verzet en hebben op die manier veel Joodse gezinnen geholpen uit de handen van de Duitsers. Cocky heeft veel betekend en kroop ook meerdere malen door het oog van de naald. Het verhaal neemt ons af en toe mee naar het heden, waar de auteur geheimen onthult van nog levende geïnterviewde ooggetuigen. Het verhaal heeft een opbouwende chronologische volgorde. We krijgen een duidelijk beeld en reconstructie van Cocky’s verzetsjaren. Het is zowel een persoonlijk verhaal als een mooi stukje geschiedenis. Het boek speelt zich af in Rotterdam dus is het echt een verhaal voor de Rotterdammer. Iemand die nog nooit in Rotterdam geweest is, kan zich dus moeilijk een beeld vormen van welke plaats zich waar bevindt. In het boek wordt meerdere malen verwezen naar bepaalde locaties, straten, bezienswaardigheden e.d. De echte Rotterdammer kan zich dus beter inleven in het verhaal. In het boek verwijst Michael af en toe naar passages van bewaarde brieven en documenten. Die zijn letterlijk overgenomen in het oude taalgebruik van toen. Halverwege het boek zijn een reeks foto’s en documenten toegevoegd zodat de lezer een visueel beeld krijgt van zowel Rotterdam als van Cocky en haar familie. Het boek had eigenlijk ‘Cocky en Anton – Verzetshelden uit Rotterdam’ kunnen heten want gedurende het hele verhaal zijn Cocky en Anton altijd samen. Cocky is dus niet enkel en alleen het hoofdpersonage in dit boek. Het boek is een fascinerend en spannend verhaal. Het leest vlot en er is voldoende afwisseling. Voor wie houdt van een persoonlijk familieverhaal, afgewisseld met een stukje geschiedenis, is dit zeker een aanrader. Sabine Coppens Lievegem - België
Het verhaal van Cocky en haar man Antoon die actief waren bij het Roterdamse verzet tijdens WOII en dit nooit aan hun kinderen verteld hebben. Door toeval hebben ze dit na haar door ontdekt en kon haar verhaal gereconstrueerd worden. Het boek beschrijft hoe zwaar Rotterdam en de Rotterdammers door de oorlog getroffen werden.
***zaterdag 22 juli 2023*** Ik heb enorm geworsteld met dit boek. Zoveel notities gemaakt waarin ik alleen maar aan het vechten was met de auteur mijn frustraties uitte. Wat wilde dit boek zijn? Een biografie over Cocky? Een geschiedenisboek over de oorlog in Rotterdam? Een roman over Cocky gebaseerd op historische feiten? Een familiegeschiedenis?
Een vriendin raadde mij dit boek aan omdat ze weet dat ik worstel met boeken over oorlogen maar altijd geïnteresseerd ben in persoonlijke verhalen van mensen.
Toen ik begon verwachtte ik kennis te maken met Cocky als een persoon. Ik leerde haar pas een beetje kennen in het nawoord. Uiteindelijk viel bij mij het kwartje waarom ik dit moeilijk te lezen vond:
''Door alle verhalen van familie en ooggetuigen op een tijdlijn te zetten, kreeg het verhaal een geraamte, een structuur van feiten en mijlpalen.''
Hoewel verhalen van anderen zijn gebruikt, is dit geen verhaal op zichzelf. Het leest inderdaad als een tijdlijn met anekdotes. Wat niet erg was geweest mits dat heel duidelijk verwerkt was in de tekst. Maar te vaak kom ik de woorden zoals 'mogelijk', 'waarschijnlijk' en 'ongetwijfeld' tegen waardoor ik twijfel wat er überhaupt waar is wat Cocky betreft. Het begon aan te voelen als pure speculatie terwijl in het nawoord lees ik dan pas hoeveel onderzoek de auteur heeft verricht.
Waarmee ik dan op mijn laatste punt aankom dat mij verhinderde meer waardering te hebben voor dit boek. Al moet ik zeggen dat ik dan oprecht een beetje aan het mierenneuken ben.
Ik mis verwijzingen naar bronnen. Ik had vaak een moment waarop ik dacht ''Waar heeft hij dit vandaan?'' of ''Welke foto past hierbij?!''. Niets is zo tergend als het moeten opzoeken van de juiste foto terwijl je aan het lezen bent. De brief naar en van Jim bijvoorbeeld had prima als zwart-wit foto in de tekst gepast. Of meerdere verwijzingen zodat je weet om welke brief het ook alweer gaat.
Uiteindelijk heb ik geen idee hoe Cocky was als persoon behalve dat ze iedereen wilde helpen en zachtaardig was. Ik kan een gokje doen naar haar als persoon door de omstandigheden waarin ze zich bevond maar dat zal altijd oppervlakkig zijn. Het is jammer dat ze meer aanvoelt als een karakter in een roman dan een persoon die echt bestaan heeft. Ik heb na het lezen een goed beeld van de omstandigheden waarin zij zich bevond maar niks dieper dan dat.
Aan de andere kant snap ik dat iedereen die verhalen over haar vertelde niet alles kwijt wilde over haar. Zodra men overlijdt concentreert men zich vaak meer op de goede verhalen dan op de nare verhalen. En niet iedereen wilt zijn familiegeheimen openbaar maken. Iets wat ik heel goed snap. Het is alleen jammer dat dat niet duidelijk naar voren komt in het boek.
Het moet gezegd worden dat het vreselijk moeilijk is om een gebalanceerd boek te schrijven over een echt persoon. Vooral over een familielid en ik wil dat aspect niet over het hoofd zien.
Al met al niet een boek voor mij vanwege verkeerde verwachtingen.
Wat een boek. Dit boek geeft zoveel inzicht in hoe het was om in Rotterdam te wonen tijdens de tweede wereldoorlog. Mijn opa heeft hier veel trauma's aan over gehouden en tot zijn dood gezwegen over wat hij als jongen in Rotterdam heeft meegemaakt. Na het lezen van dit boek vielen er nog wat meer puzzelstukjes op zijn plaats. Zeker aan te raden voor Rotterdammers en nabestaanden van.