Ο αινιγματικός Τούρκος πρίγκιπας Ορχάν, που ζει στην αυλή των Παλαιολόγων ως φίλος αλλά και ως όμηρος και δεσμώτης, βιώνει έναν θερμό μα ανολοκλήρωτο έρωτα με χριστιανή αυλική, έναν έρωτα που παρεμποδίζεται από συνωμοσίες εξουσίας, προσωπικές αδυναμίες, αμφιθυμίες και παλινδρομήσεις.
Η τραγική του μοίρα τού επιφυλάσσει μιαν ακραία σύγκρουση, να πολεμήσει μαζί με τους Ρωμιούς –κατά τις κρίσιμες ώρες της πολιορκίας– για τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς.
Μέσα από την ιδιαίτερη ματιά του «ξένου» πρίγκιπα, που ήταν συγγενής του πορθητή Μωάμεθ και είχε δικαιώματα στον οθωμανικό θρόνο, ο αναγνώστης παρακολουθεί την οδυνηρή πορεία των Παλαιολόγων από τη Σύνοδο της Φεράρας-Φλωρεντίας έως την εκπόρθηση της Πόλης, τον άγριο φανατισμό ενωτικών και ανθενωτικών και το τέλος της μεγάλης αυτοκρατορίας.
Το ιστορικό μυθιστόρημα Ορχάν – Στην αυλή των Παλαιολόγων είναι το μυθιστόρημα του διχασμού και της Άλωσης. Ένα βιβλίο που ζωντανεύει τα θρυλικά πρόσωπα και τα δραματικά γεγονότα των ύστατων χρόνων του Βυζαντίου.
Μια διαφορετική εκδοχή για το τέλος του Βυζαντίου και την Άλωση μας προσφέρει ο συγγραφέας και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννης Μπάρτζης, μέσα από τη ματιά του Ορχάν, του Οθωμανού πρίγκιπα που τελούσε "φιλοξενούμενος", δηλαδή αιχμάλωτος στην αυλή των Παλαιολόγων. Ακριβώς στην αφήγηση αυτή των γεγονότων του 15ου αιώνα μέσα από τη δική του οπτική γωνία έγκειται και η πρωτοτυπία του βιβλίου, καθότι για την Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς το 1453 έχουν γραφτεί ουκ ολίγα πονήματα. Ο Ορχάν, μακρινός συγγενής του Μωάμεθ, έζησε στην Κωνσταντινούπολη από παιδί, απέκτησε ελληνική παιδεία και χρησιμοποιήθηκε ως όργανο διαπραγμάτευσης για τις διενέξεις Οθωμανών και Βυζαντινών, λόγω του φόβου που έτρεφε ο εκάστοτε σουλτάνος ότι ο Ορχάν θα δρούσε ως ανταπαιτητής του θρόνου. Το βιβλίο αυτό αποτελεί τη δική του κατάθεση ψυχής για τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν τον 15ο αιώνα: των εμφυλίων πολέμων και της σταδιακής παρακμής της βυζαντινής αυτοκρατορίας, την άνοδο των Οθωμανών, τη σύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας, την ολέθρια διαμάχη μεταξύ ενωτικών και ανθενωτικών και τελικά, την πολιορκία και την πτώση της Βασιλεύουσας. Η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη και παρουσιάζονται μέσα από αυτήν αναλυτικά η ζωή του, οι σκέψεις και οι πράξεις του ανθρώπου αυτού που, δέσμιος των συμφερόντων της εξωτερικής πολιτικής, δεν μπόρεσε να ζήσει τη ζωή του όπως την ήθελε, αλλά, θύμα των τερτιπιών της εξουσίας, θυσιάστηκε στον βωμό των πολιτικών συμφερόντων. ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΙΟ: η αφήγηση των γεγονότων της εποχής μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου που έζησε εκείνη την εποχή και μάλιστα Οθωμανού που πολέμησε στο πλευρό των Βυζαντινών ενάντια στους ομοθρήσκους του. ΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ: οπωσδήποτε οι λάτρεις του ιστορικού μυθιστορήματος.
Αποκωδικοποιώντας τον "Ορχάν". Αυτός είναι ο τίτλος μιας εργασίας που ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες του "μένουμε σπίτι". Ένα απόσπασμα από την παραπάνω εργασία δανείζεται και ενθέτει, για προμετωπίδα κάποιου στίχους του μεγάλου μας ποιητή Μ. Κασαρού: Τώρα κι εγώ υποψιάζομαι όλο το πλήθος των αυλοκολάκων όλους τους ταπεινούς γραμματικούς τους βραβευμένους με χρυσά παράσημα λεγεωνάριους και στρατηλάτες υποψιάζομαι τις αυλητρίδες τη γιορτή όλους τους λόγους και προπόσεις αυτούς που παριστάνουνε τους εθνικούς τον πορφυρούν χιτώνα του πρίγκηπος τους συμβουλάτορες και τους αιρετικούς… Μ. Κατσαρός "κατά Σαδουκκαίων"
Αγαπημένε, παλαιόθεν, φίλε Γιάννη.
"Αποκωδικωποιώντας τον Ορχάν" Απόψε, χρονιάρα, διττά σεσημασμένη ημερομηνία, αποφάσισα με αυτό τον παραπάνω τίτλο, να προχωρήσω στην αποκωδικοποίηση του βιβλίου σου, βιβλίου όλων μας. Δεν πρόκειται για απλά μια μυθιστορία. Δεν είναι μια μονοσήμαντη σε πρώτο πρόσωπο κατάθεση τραυματικών ιστορικών γεγονότων, έντεχνα περιγεγραμμένων στο στοιχείο της μυθοπλασίας. Βέβαια, έχω την Α' Έκδοση, με την στην επικεφαλίδα αφιέρωση. Ωστόσο, περιδιάβηκα όλες τις ατραπούς μέχρι τη Β' Έκδοση -Καστανιώτης- μέχρι και τις πολλές πρόσφατες αναφορές που αφορούν το απόσταγμα -κατά τη γνώμη μου- της συγγραφικής σου δουλειάς, ως τα σήμερα. Δεν έγραψες για να γράψεις... ΑΥΤΑ που ήθελες να πεις, έβαλες τον Ορχάν -ιστορικό-πραγματικό πρόσωπο- να τα πει. Θα ολοκληρώσω τις σκέψεις μου βάζοντές τες στο χαρτί, και θα στις στείλω.