Het zorgeloze leven van geneeskundestudent Lucas verandert wanneer zijn zus Claire verdwijnt. Hij klampt zich vast aan herinneringen en aan elke mogelijke connectie met haar. Vinden ze elkaar terug?
Maurice, een vijfenvijftigjarige fotograaf, heeft niet lang meer te leven. Hij laat alles achter om afscheid te nemen van zijn grote liefde. Welk laatste beeld moet hij nog vastleggen?
Zonder het zelf te beseffen, raken hun levens elkaar.
Een verhaal over de dunne grenzen tussen verbondenheid, vervreemding en waanzin. Over leven en dood. En over omgaan met verdriet dat snijdt.
Wauw, wat een debuut. Het verhaal en ook de schrijfstijl doet mij terugdenken aan de boeken van Griet Op de Beeck. Dwaal zacht is erg goed geschreven, het verhaal liet mij niet los en had ik de tijd gehad dan had ik dit boek in één ruk uitgelezen. Ik las in reviews dat voor velen het verhaal traag op gang kwam maar ik vond dit best oké, je leert de personages erg goed kennen. Je kan tijdens de opbouw van het verhaal wel al wat raden waar het naartoe gaat maar, er zitten ook passages in die je absoluut niet verwacht, dit is écht goed geschreven. Lore, wat kijk ik uit naar jouw volgende boek(en).
Het valt niet te ontkennen: je ontkomt niet aan de greep van dit boek, de stijl wervelt en verfrist en werkt verslavend. Misschien zit er wat veel in dit debuut, maar deze schrijfster zal ongetwijfeld leren uitpuren en vertrouwen op haar onmiskenbaar spitse schrijftalent.
Helemaal overdonderd door dit fantastische boek. Mooi verhaal met veel humor geschreven over relaties, vriendschappen, het leven ontvluchten, omgaan met verdriet. Zou het er in het studentenleven echt zo aan toe gaan ?
Laat je niet misleiden door de lieflijke foto van de jonge schrijfster op de achterflap, want Dwaal Zacht is een hard boek... Over pijn, verdriet, afscheid, doordraaien. Heel normale gevoelens, maar ook de donkere. Antwerpen stal de hoofdrol, ik verdwaalde door ‘t stad. Daarnaast voelde ik bijna letterlijk de Braziliaanse zon op mijn huid tijdens de passages in Rio. Reisdrang. Wanderlust.
Oké een voor op de favo stapel! Ik las dit boek in 1 dag uit. Het is zo fijn geschreven en goed, mooi verhaal! Wat een debuut! Ik kan niet wachten tot het volgende boek uitkomt!
Het enige wat ik kan denken na het uitlezen van dit prachtig werk is 'wauw'! Een boek waar zware en moeilijke thema's aangeraakt werden en dan nog op zo'n luchtige manier verteld. De personages zijn zo goed en diep uitgewerkt. Een heel sterk debuut.
Het verhaal gaat over 2 personages: het begint met een steeds-maar-weer masturberende tiener (met een seksverslaving???) en zijn zusje, en gaat dan over naar een terminale kankerpatient. Het begin (over de tiener Lucas) vond ik apart, niet super en ik heb mezelf er een klein beetje moeten door sleuren! MAAR DAN kwam het deel van Maurice (de kankerpatiënt) en WOW!! Prachtig geschreven, heel mooie zinnen en ik wou dit boek zo graag uitlezen want WOW!!!!!! ik dacht zelfs heel even dat dit deel door iemand anders geschreven was want ik was helemaal ondersteboven van deze plots prachtige en totaal andere schrijfstijl, maaaar dan kwam het einde en laat ik u zeggen: wat een teleurstelling! Ken je dat moment dat je het einde van een verhaal nadert en nadenkt over de verschillende mogelijkheden waarin een boek zal eindigen?? Wel ik had meerdere prachtige afsluiters voor dit boek in gedachten en de schrijfster kon niet verder van mijn prachtige scenario’s zitten helaas... grote eindconclusie: +2 punten voor het deel van Maurice en de mooie onderliggende betekenis, maar -1 voor het einde!
Ik heb net de laatste pagina van 'dwaal zacht' gelezen. Hoe voel ik me nu? Droevig, omdat het boek uit is. Excited, omdat ik weet dat de schrijfster nog zo jong is! Als rasechte boekenwurm hoop ik nog lang van dit schrijftalent te mogen genieten! Wat een boek! Tijdens haar voorstelling in de bib van Zoersel hoorde ik haar vertellen over hoe 'dwaal zacht' uit de 'krochten' van haar brein ontstond, hoe de personages haar wakker hielden .... Dwaal zacht gaat ook diep in mijn brein...zo realistisch, no nonsense, anderzijds compleet geschift...en net daarom zo'n echt verhaal. Fantastisch! Blijf vooral schrijven Lore! Laat ons genieten. Het sappige Vlaams, eindelijk! Mijn stad, mijn café, mijn taal, love it! Ik hoop alvast op een volgend verhaal, grt, Sari
Een boek dat leest als een trein. Om eerlijk te zijn vond ik het begin van het boek niet heel bijzonder, zeker niet slecht. Naar het einde toe word je echt omver geblazen! Op de laatste 100 pagina's gebeurt er zoveel en klikt het verhaal als een puzzel in elkaar. Zeker een aanrader!
Overall was het een goed boek! Goede eerste roman. Was het top? Zou ik het aan mensen aanraden? Ik twijfel. Ik geraakte moeilijk door sommige stukken. Soms wordt het te hard uitgespreid... Maar dan op het einde gaat het ongelofelijk snel, de opbouw is iets te uitgebreid.
Het soort boek dat je opzuigt en meeneemt doorheen het verhaal, waarbij je het gevoel krijgt samen met de personages het verhaal mee te maken. Sommige delen van het verhaal blijven open, waardoor je er zelf invulling aan kan geven.
'Dwaal zacht' is goed geschreven, twee uiteenlopende verhalen klitten op een bijzondere en onverwachte wijze in elkaar. Dit is een pakkend verhaal over de grote en kleine dingen in het leven. Lore Mutsaers vertelt met een hedendaagse stijl die zo herkenbaar is dat hij meteen raakt en niet meer loslaat. De vele dialogen zorgen voor een levendige sfeer. Sommige passages zijn zo gepolijst dat je ze meermaals wil herlezen. Aanrader!
Het boek komt traag op gang, het eerste deel voelde wat gekunsteld aan voor mij, maar zeker goed genoeg om toch verder te lezen. En dan plots krijgt het verhaal zo'n onverwachte wendingen, prachtig geschreven en beschreven, het laat je niet meer los. Wauw, ik ben alvast fan en kijk uit naar het tweede boek van deze auteur.
In 'Dwaal zacht' weet Mutsaeres haast moeiteloos twee verhaallijnen met elkaar te verbinden. 👀 Om te beginnen maak je kennis met de achttienjarige Lucas, hij studeert geneeskunde en zit met enkele leeftijdsgenoten 'op kot' in het oh zo mooie Antwerpen. Hij maakt zich zorgen over zijn zus, Claire, die sinds het overlijden van oma last heeft van dwang, angst en gefascineerd lijkt door de dood. Wanneer Claire plotseling verdwijnt, zoekt hij volhardend naar een manier om met Claire in contact te komen.
In de tweede verhaallijn ontmoet je Maurice, een vijfenvijftigjarigea fotograaf uit Antwerpen. Wanneer Maurice te horen krijgt dat de drie tumoren in zijn hoofd niet meer te behandelen zijn en hij zal komen te overlijden, vliegt Maurice naar Rio de Janeiro om daar afscheid te nemen van zijn tien jaar jongere vriendin, Kirsten. Hoewel de verhaallijnen van Lucas en Maurice op het eerste oog vooral los van elkaar lijken te staan, vallen er gaandeweg steeds meer puzzelstukjes op hun plek die aantonen dat alle personages en zelfs de kleinste details eigenlijk met elkaar in verbinding staan.
Met thema's als vervreemding en verbondenheid, onbegrip en schuldgevoel, maar ook met verdriet dat tot pure waanzin kan leiden, heeft Mutsaeres de personages voldoende diepgang weten te geven. Het gebruiken van de Vlaamse spreektaal geeft het toch al zo goede plot nog dat vleugje extra originaliteit. En als echte Hollander zijnde vond ik het stiekem ook heel leuk om mijn niet bestaande Vlaamse tongval op deze manier te kunnen oefenen. 🤭
Kortom: dit boek is sterk, krachtig en uniek. Doordat zelfs alle kleine details een functie hebben, zoals bijvoorbeeld het wifinetwerk Kiki123, hoop ik het boek over een tijdje nogmaals te lezen en verwacht ik dat ik zelfs nog meer zal genieten dan ik nu al heb gedaan. Complex en knap geconstrueerd maar toch zo soepel en vlot geschreven. ❤️
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik vond dit een pretentieus en onnodig ingewikkeld boek. Heb het halverwege een paar weken weggelegd, maar dat mocht niet baten.
Het leidend thema in dit boek: mensen in verschillende levensfasen die ‘op zoek’ zijn naar zingeving en verbondenheid, maar daardoor ook langzaam tot waanzin geworden gedreven. Als klap op de vuurpijl blijken twee volslagen vreemden van elkaar toch nauwer verbonden dan ze weten… Klinkt intrigerend, en dat was het bij vlagen ook.
Een paar interessante plottwists zorgden ervoor dat ik ‘m uitlas, maar nee…dit was niet mijn verhaal.
Lucas, student geneeskunde, broer van Claire, fascinatie voor de dood, onmenselijke vader, scheiding met moeder. Claire werkt bij begrafenisondernemer na studies filosofie en reis naar Azië. Claire maakt ruzie met vader en vlucht naar Zuid-Amerika. Maurice, 3 hersentumoren, en partner Kirsten (Kiki). Workshops kunst en fotografie. . Verschillende vertelperspectieven. Mooie schrijfstijl. Realistische dialogen. Prachtige verwoordingen.
Pakkend, zeker op de tonen van Melanie De Biasio wanneer mijn hoofdtelefoon en het boek me afsluiten van de wereld en meenemen naar het verhaal van Lucas, Claire en Maurice. Een sterk verhaal , met heel wat wijsheid, van deze jonge beloftevolle schrijfster.
Uitgelezen op 2 dagen tijd. Lore Mutsaers neemt je gedachten zo in houdgreep met haar personages dat ik nog tijdens het landen en het uitstappen van het vliegtuig onophoudelijk ben blijven doorlezen.
Eerder een 3,5 dan een 3 maar dat is hier helaas geen optie. Graag gelezen maar net iets te veel donkere thema's en toevalligheden door elkaar. Al ben ik toch benieuwd naar het volgende boek van Lore Mutsaers.
Niets laat vermoeden dat dit een debuutroman is. Van begin tot einde kon het me vasthouden. Net zoals opgroeien in een disfunctioneel gezin ook zijn greep nooit meer lost.