حکایت بلوچ، داستان زندگی است. در باب نام مردم است و نان آنها. درباره آب است و باد و خاک و آتش. واگویی افسانهها و واقعیتها، اسطورهها و تاریخها، شادیها و غمها. اجاقهای گرم زیر آسمان پرستاره. ترمه و پَرَند زندگانی است گفتار و کردار بلوچان در این دفتر. داستان پندارها و گفتارها و کردارهاست: راستگوییها و درستکرداریها، و البته گاه هم رجزهای شیرینِ راستکارانی که در پسِ گفتههاشان نیرنگی نیست. میگویند که گفته باشند، که ماندگی به در کرده باشند از تنهای خستة روزگار. داستانِ سفر درازِ مولف است از نیم قرن پیش تا همین اواخر. ده به ده، خانه به خانه، آدم به آدم، با بلوچان. در هیچ ورقش غریبهای نیست. همه خویشاوندند و چه زود با خواننده خویشاوند میشوند آدمهای این حکایتِ شگفت انگیز.
ج.۱. سیری در احوال بلوچستان: شهرها، دیها، آبها،کرانهها.
ج.۲. کردها، انگلیسها، بلوچ.
ج.۳. بنهبندی، گندهه مردمان، کلای چهلدختران، میرگهرام
ج.۴. لولیها- نگاران، میدها یا مادها، اصل و منشأ بلوچان، سفرها: سربازها و سراوان.
ج.۵. بزرگزادهها- درهنگاران، کلای دزک و چراغخان.
ج.۶. گرمگویی بلوچان: افسانههای دیروزین، روایتهای امروزین
ج.۷. بشاگرد (بشگرد)، کلای انگهوران، سردشت، بلوچ کارهها، قرشها (قریشها)، بیابان.