Το σπασμένο μενταγιόν

by Μιχάλης Ε. Μεσοχωρίτης

1978, Μέμφις, Τενεσί, ΗΠΑ
Η Άννα Γουίλσον είναι μια νεαρή δικηγόρος η οποία εργάζεται σε ένα από τα μεγαλύτερα δικηγορικά γραφεία της πολιτείας του Τενεσί. Η πρώτη της σημαντική υπόθεση, η δολοφονία της Κάθριν Μπρουκς, θα γίνει η αφορμή για μια σειρά αποκαλύψεων. Όλα όσα θεωρούσε δεδομένα θα ανατραπούν, όπως και η ίδια η ζωή της.
Θα καταφέρει άραγε να βρει την άκρη του νήματος; Και τελικά, τι ρόλο θα παίξει το σπασμένο μενταγιόν;

Ο Μιχάλης Ε. Μεσοχωρίτης, μετά «Τα Τρία Ημερολόγια», επιστρέφει με ένα ακόμα συναρπαστικό μυθιστόρημα που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα.

232 pages, Paperback

First published September 1, 2019

About the author

Ο Μιχάλης Ε. Μεσοχωρίτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός μέχρι το τέλος του 2011. Από τότε ζει μόνιμα στο Λονδίνο. "Τα τρία ημερολόγια" είναι το πρώτο του μυθιστόρημα (εκδόσεις Πνοή, 2018).

Reviews

[Μάριος Δημητριάδης · Rating 5 out of 5]

Παρότι δεν είναι το είδος που συνηθίζω να διαβάζω, το σπασμένο μενταγιόν μου άρεσε αρκετά. Πρόκειται για ένα δικαστικό θρίλερ το οποίο κρατάει συνεχώς τον αναγνώστη με τη συνεχή ροή και την ενδιαφέρουσα πλοκή του. Η υπόθεση ενώ προχωράει φαινομενικά "προβλέψιμα", ακολουθώντας την πεπατημένη μέχρι τα μισά της, ξαφνικά αλλάζει και μπλέκει στην υπόθεση πράγματα τα οποία αλλάζουν εντελώς το ρου της ιστορίας. Ευχάριστο και ανατρεπτικό. Το διάβασα σε σχεδόν μια μέρα.

[Yiota Vasileiou · Rating 3 out of 5]

"Το σπασμένο μενταγιόν" είναι το δεύτερο βιβλίο του Μιχάλη Μεσοχωρίτη. Πρόκειται για ένα δικαστικό θρίλερ, του οποίου τα θετικά στοιχεία είναι η πάρα πολύ γρήγορη ροή, η απλή καθημερινή γλώσσα, η καλή (αν και όχι πρωτότυπη) ιδέα και τα μικρά και ξεκούραστα κεφάλαια.

Η ιστορία λοιπόν αφορά στην περιγραφή της εκδίκασης μιας περίεργης υπόθεσης φόνου, η οποία φαινομενικά είναι πολύ απλή, αλλά στο βάθος της κρύβει μυστικά και παραποιημένες αλήθειες. Αρχικά μου δημιουργήθηκε η απορία, γιατί ο συγγραφέας τοποθέτησε την ιστορία στο Μέμφις των ΗΠΑ. Θα μπορούσε κάλλιστα ο τόπος, που έλαβαν χώρα όλα αυτά, να είναι η Ελλάδα. Φυσικά στην Ελλάδα, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν έχουμε τη θανατική ποινή καθώς επίσης και ότι για να κατηγορηθεί κάποιος, χρειάζονται πειστήρια κι αποδείξεις, σε αντίθεση με το Τενεσί, όπου κατηγορούμενος μπορεί να βρεθεί οποιοσδήποτε αυτεπάγγελτα, εφόσον έχει προηγηθεί μια απλή, λεκτική κατηγορία από κάποιον άλλο! Με αυτές τις σκέψεις έλαβα κι απάντηση στο ερώτημά μου. Δε μου το βγάζεις ωστόσο, από το μυαλό ότι, εάν η ιστορία εκτυλισσόταν στην Ελλάδα, θα ήταν πιο εύκολο να πραγματοποιηθεί εμπεριστατωμένη έρευνα και άρα, θα καλύπτονταν τα όποια κενά μένουν τώρα.

Η αλήθεια είναι ότι προσωπικά θα ήθελα λίγο παραπάνω από το συγκεκριμένο. Αν και η ροή της ιστορίας είναι στρωτή με ανοδική πάντα πορεία, λείπουν κάποια από τα στοιχεία που "γεμίζουν" την υπόθεση και δημιουργούν μια μεστή και στιβαρή πλοκή. Οι περιγραφές είναι απλοϊκές, χωρίς εμβάθυνση στις προσωπικότητες των χαρακτήρων, στα συναισθήματα, στους φόβους και τις αξίες. Για παράδειγμα, κεφάλαιο προς κεφάλαιο, ο κ. Μεσοχωρίτης μάς περιγράφει τα βήματα της δικηγόρου προς την επιτέλεση του σκοπού της -να αθωώσει δηλαδή τον πελάτη της- χωρίς όμως να μας μιλήσει ιδιαίτερα για την ψυχοσύνθεσή της, τα άγχη της κτλ. Από την άλλη, δεν έχει ασχοληθεί καθόλου με τον κατηγορούμενο, πράγμα που έχω την υπόνοια ότι έγινε για κάποιον σκοπό, τον οποίο δεν μπορώ να συζητήσω, λόγω του κινδύνου να κάνω spoiler. Εν κατακλείδι, ο συγγραφέας επέλεξε να μας δώσει την ιστορία πιο δημοσιογραφικά γραμμένη, πράγμα το οποίο από τη μια μου άρεσε, γιατί το διάβασα σε χρόνο ρεκόρ κι από την άλλη, μου έλειψε λίγη «φλυαρία».

Για να καταλήξω, «Το σπασμένο μενταγιόν» δεν ικανοποίησε 100% τις σκοτεινές ορέξεις μιας hardcore αναγνώστριας αστυνομικών και δικαστικών θρίλερ, όπως εγώ. Πάντως και χωρίς να έχω διαβάσει το πρώτο βιβλίο του, καταλαβαίνω ότι ο συγγραφέας έχει τις προδιαγραφές, τη φαντασία και τον τρόπο να γράψει κάτι καλό. Θα αναζητήσω το προηγούμενό του αλλά και το επόμενό του πόνημα, για να έχω εμπεριστατωμένη άποψη.

[Νίκη Μουσούλη · Rating 5 out of 5]

Η Άννα είναι μια νεαρή και πολλά υποσχόμενη δικηγόρος με πολλές νίκες στο ενεργητικό της. Ύστερα από την τελευταία της δικαστική επιτυχία φτάνει στο σπίτι της ένας φάκελος με ένα σπασμένο μενταγιόν και ένα γράμμα που της αποκαλύπτει... πολλά. Στην προσπάθεια της λοιπόν να ανακαλύψει την αλήθεια αλλάζει η κοσμοθεωρία της.
Ο συγγραφέας μετά το υπέροχο "τα τρία ημερολόγια" επανέρχεται ένα υπέροχο δικαστικό θρίλερ. Ένα καταπληκτικό βιβλίο με καταιγιστικό ρυθμό και κινηματογραφική ροή και μια ιστορία διαφορετική από ό,τι άλλο έχω διαβάσει.
Ένα βιβλίο που σε καμία περίπτωση δεν σε αφήνει να το αφήσεις μέχρι την τελευταία σελίδα.
Αξιοσημείωτη δε είναι και η γραμματοσειρά του τίτλου διότι μην ξεχνάμε ότι η ιστορία εξελίσσετε το 1978.
Ένα φοβερό βιβλίο το οποίο εννοείται πως προτείνω!