«Αυτή η συλλογή κειμένων και φωτογραφιών εστιάζει στους μικρούς δρόμους της Αθήνας. Σ ε δρόμους που είτε σκοπίμως είτε τυχαία περπάτησα. Εντάσσονται σε μια ενδεικτική ανθολογία της ελάσσονος Αθήνας, εκείνης δηλαδή της πόλης που αιμοδοτεί το αθηναϊκό κέντρο αλλά και που με έναν τρόπο σχεδόν νομοτελειακό ζει και μια ζωή ξέχωρη, αυθύπαρκτη, συγκινητική στην αυτοτέλειά της.
Οι συνοικίες της Αθήνας είναι ένας απέραντος θησαυρός. Όλες οι παλιές γειτονιές της Αθήνας είναι κιβωτοί πολύτιμων ενσταλάξεων αστικού βίου, με ποιότητες συχνά υποτιμημένες και ευτελισμένες.
Το μικρό αυτό βιβλίο επιθυμεί να τιμήσει την ελάσσονα Αθήνα, με τον τρόπο όσων βίωσαν τη χάρη της αθηναϊκής συνοικίας. Τα κείμενα αυτά θέλουν να τιμήσουν την απλότητα και την εντιμότητα, τα βασικά δηλαδή υλικά με τα οποία φτιάχτηκαν οι γειτονιές της Αθήνας.»
Γεννήθηκε το 1960. Από το 1988 εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Η Καθημερινή», στο πολιτιστικό ρεπορτάζ. Εχει ειδικευθεί σε θέματα αθηναϊκά και αστικού πολιτισμού. Το 2001 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Το πρόσωπο της Αθήνας» (εκδ. Ποταμός). Το 2011 ίδρυσε τη διαδικτυακή ομάδα πολιτών «Κάθε Σάββατο στην Αθήνα» που αριθμεί πάνω από 23.000 μέλη. Το 2014 έκανε την πρώτη ατομική του έκθεση φωτογραφιών με θέμα «Η Αθήνα ενός αθηναιογράφου» (αίθουσα τέχνης «ena») και παρουσίασε ως προσωπικό πρότζεκτ την έκθεση «Η Αθήνα της δεκαετίας του 1960» στην Ελληνοαμερικανική Ενωση.
Με αφετηρία ένα οίκημα, μια πρόσοψη, μια αυλή στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας, ο Νίκος Βατόπουλος μας μεταφέρει νοσταλγικές εικόνες από το παρελθόν της πόλης πριν αυτές χαθούν οριστικά. Βιβλίο που μπορεί να λειτουργήσει ως πολύτιμη καταγραφή για τους μελλοντικούς Αθηναίους και ως αφορμή για περιπλάνηση στα στενά της πόλης για τους σύγχρονους.
Όμορφες λέξεις που γίνονταιαμεσα εικόνες, αφήνοντας μια θλίψη, νοσταλγία και θυμό που ομορφιά αφήνεται να χαθεί. Πόσο κρίμα και ένας λυγμός ανεβαίνει σκεπτόμενη όλους αυτούς που κάποτε έχτισαν αυτά τα όμορφα κτήρια
Μια λεκτική, νοσταλγική περιήγηση στην Αθήνα τού σήμερα και ταυτόχρονα στην Αθήνα τού χθες. Γραφή ποιητική από έναν άνθρωπο με ματιά καλλιτεχνική, με γνώσεις της Αρχιτεκτονικής και της ορολογίας της Τέχνης, και ταυτόχρονα με ευαισθησία και ανθρωπιά. Η ύπαρξη των φωτογραφιών: ένα απαραίτητο συμπλήρωμα του κειμένου, δίνοντας στο βιβλίο μία διάσταση λευκώματος με ποιότητα. Υπέροχη έκπληξη για μένα: η οδός στην οποία έζησα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο!