Fugue à Venise

by Nathaniel Legendre, Eric Le Pape, Elisa Ferrari (Illustrator)

Venise, 1776. Victoire, une toute jeune fille unique, est confiée par son père à Severina, sa préceptrice, afin que celle-ci s'occupe de son éducation... Presque dix ans plus tard, Victoire est devenue une adolescente qui n'a jamais connu son père, et qui ne supporte plus de vivre cloîtrée dans une somptueuse villa, entourée de quelques domestiques. Elle ne rêve que d'aventures... Lorsque Severina tombe subitement malade, elle envoie sa fille Messalina pour prendre soin de Victoire à sa place. Les jours passant, les deux jeunes filles deviennent amies puis complices. Messalina confie alors à Victoire que l'état de sa mère s'est empiré depuis que le doge de Venise qui gouverne la ville, s'est emparé d'une toile appartenant à sa famille représentant leur unique fortune. L'intrépide Victoire, saisissant l'occasion, propose à son amie d'aller récupérer le tableau. Pour orchestrer leur fugue, Messalina a alors l'idée de contacter un ami à elle, surnommé Cartouche...

Genres: Comics

56 pages, Hardcover

Published June 13, 2018

Reviews

[Tim · Rating 4.25 out of 5]

Tof! Een strip die zich afspeelt in Venetië - als je mij een beetje kent, weet je wat dat betekent: ik ben op voorhand al verkocht!
En mijn voorgevoel liet me niet in de steek. Een aangenaam hoofdpersonage, superknappe tekeningen en kleuren, een goede vertaling (van Mariella Manfré, twee keer in twee dagen, gebeurt ook niet altijd), een intrigerende plot.
Meestal ben ik wel goed in het zien aankomen van plottwists. Niet in wát de twists juist zijn, maar gewoon meer in het algemene idee van 'Er zal nog wel iets gaan gebeuren...' En hier gebeurt er dus, helemaal op het einde, nét wanneer je denkt dat alles zo'n beetje afgerond gaat worden, iets. Het was zo onverwachts, mijn mond viel létterlijk open. Dat had ik nooit zien aankomen. En nochtans zijn er inderdaad wel een paar hints in het verhaal te vinden.
De vertaling van de titel had wel iets beter gekund, vind ik. 'Avontuur in Venetië', ja, maar dat is zo... saai. Zo zijn er al een hele resem titels verschenen, waarschijnlijk. En de titel van de reeks in het Frans is blijkbaar Le Parfum de Victoire. Ook daar zie je bij de vertaling dat het wat is platgeduwd: had het niet gewoon 'De Geur van Victoria' kunnen zijn? Wel goed trouwens dat die naam van Victoire is aangepast, die past beter bij de setting in dit verhaal!
Dat van die geur, trouwens, dat is zowat het enige minpuntje in het album dat ik kan vinden. Heb ik iets gemist of komt dat er opeens zomaar wat bij? Het leek vanuit het niets te komen terwijl er al lijkt aangenomen te worden dat dat bekend is. Enfin ja, ik keek even raar, maar daarna lees je ook weer gewoon verder.
Verder, zoals ik al zei, is dit gewoonweg superspannend in intrigerend. Heel origineel ook, met dat schilderij. Victoria is ook duidelijk niet op haar mondje gevallen en verrassend wereldwijs - een vrouw van de wereld, zeg maar - ondanks dat ze tien jaar lang praktisch opgesloten heeft gezeten in haar palazzo. In hoeverre dat dan realistisch is, is weer een andere vraag, maar och, daar doe ik dan maar even niet moeilijk over. En wat haar als personage verder betreft: als er een langharige schone de hoofdrol heeft die liever met een zwaard rondzwaait dan met een naald borduurt, dan ben je bij mij aan het goede adres.
Zo nu en dan ging het verhaal net iets te snel, er had iets meer overgang tussen de scènes mogen zijn op bepaalde plaatsen. Dat zou de leeservaring alleen maar ten goede komen, van 58 platen naar een stuk of 62 à 64 of zo. (Mijn portefeuille zou dat niet ten goede komen, maar soms moeten er ook gewoon offers gebracht worden voor het goede doel.)
Nog iets...? Ja, ik ga dit kopen hé. Dat zal ondertussen wel duidelijk zijn. En laat dat volgende deel maar komen!
8,4/10

[Mehsi · Rating 2 out of 5]

De grootste reden dat ik dit boek heb gehaald was vanwege dat het in Venetië afspeelde. Ik hou van Venetië al vele jaren, ben er vorig jaar geweest voor mijn huwelijksreis, en wil weer terug. Daarom dus. En ik heb dus ook genoten van de mooie scenes. Maar de rest was echt teleurstellend en dat had voornamelijk te doen dat het verhaal alle kanten op ging. Er waren soms gewoon geen overgangen, het sprong gewoon van de ene naar de andere kant. Zo komen we te weten over de geur van Victoria, opeens.
Ik vond Victoria ook maar erg vervelend en verwend. Constant aan het zeuren. En dan heb je nog die "grapjes" van haar waar het haar niet uitmaakt als iemand zich pijn doet. Ik vond het maar vreemd om haar te zien flirten met Cartouche, het voelde totaal niet natuurlijk voor mij, want het kwam voor mij over alsof ze het deed om die blonde trien een hakje te zetten. Ook apart dat ze zo goed is in acrobatiek terwijl we haar dat amper zien doen en ik ook niet helemaal snap hoe ze zo getraind is.
Later aan het einde komt er nog een twist langs die ik al vanaf het begin had zien aankomen.
Ik ga niet boek twee lezen. Ondanks dat het misschien nog meer Venetië is... of misschien zelfs Parijs... Alleen als Victoria beter is en het verhaal wat lekkerder loopt dan wil ik het lezen.

[NyxShadow · Rating 3 out of 5]

Le dessin est un peu "flou" et l'histoire a parfois tendance à aller un peu vite pour moi.
J'ai l'impression qu'il y a des coupes. Alors certes, cela ajoute un peu de "suspens" et évite un récit trop tranquille ou monotone, mais là c'est un peu abrupte.
En soi c'est une histoire intéressante, mais ça va très vite, on passe d'un endroit à l'autre très vite.
Quant aux personnages, nous n'avons pas vraiment le temps de nous attacher à l'un ou à l'autre. On fait à peine connaissance avec Victoire qui est pourtant l'héroïne. Elle se lie d'amitié en une case, le plan est déjà échafaudé et réfléchit, les plans du Palais facilement accessibles...
Bref, j'ai trouvé ça globalement un peu trop simple et précipité.
La fin a un peu plus de suspens et d'intérêt cela dit...