What do you think?
Rate this book
Van Antigone tot Dolly: veertig jaar kritisch denken
Keuze van artikelen uit het werk van de Vlaamse filosoof over wetenschap, milieu, en medische en biologische ethiek.
- GenresPhilosophy
256 pages, Unknown Binding
First published January 1, 1997
3 people are currently reading
32 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 24, 2018
Dit is een verzameling essays en artikelen naar aanleiding van het pensioen van Vlaams moraalfilosoof Etienne Vermeersch. Vermeersch is altijd een publiek figuur geweest, vechtend voor het recht op euthanasie en abortus; een bepleiter voor rationaliteit op zowel het gebied van kennis (kennis-rationaliteit) als het gebied van moraal (doel-rationaliteit); en een fervent criticus van godsdiensten - met name het christendom en de islam.
Wie echter al bekend is met andere werken van Vermeersch, of al meerdere publicaties heeft gelezen en tv-optredens heeft gezien, zal weinig nieuws ontdekken in de bundel Van Antigone tot Dolly (1997).
Het boek zelf bestaat uit drie delen. Deel 1 omvat artikelen en essays over wetenschapsfilosofie - dit is nog wel het meest interessante deel van het boek, hoewel Vermeersch' visie op kennistheorie (i.e. wat is betrouwbare kennis?) veel completer en meer verhelderend is uiteengezet in Provençaalse Gesprekken (2011).
Deel 2 omvat slechts twee (langere) uiteenzetting over Vermeersch' visie op de klimaatproblematiek en de overbevolking. Dit thema is echter veel completer en meer verhelderend uiteengezet in De Ogen van de Panda (2012).
Deel 3 omvat een verzameling kortere teksten over medische ethiek, zoals de historische onbetrouwbaarheid van de Eed van Hippocrates, het recht op euthanasie en de religieuze inmenging in de abortus-discussie. Dit is het meest interessante, en actuele, deel van de bundel.
Het essay - een reactie op een publicatie van een commissie over abortus - is waardevol in de zin dat Vermeersch zeer helder uitlegt wat de problematiek is: de status van mens is niet toe te kennen op wetenschappelijke gronden aan een bevruchte eicel; wel aan een pasgeboren baby. Ergens in dit graduele proces, bestaande uit de drie trimesters, vindt er een overgang plaats waarbij we de foetus zien als menswaardig - dit punt is echter niet aan te wijzen en is, uiteindelijk, het sluitstuk van een morele discussie. Vermeersch' stelling? Hoe meer ontwikkeld de foetus is (qua zenuw- en hersencapaciteit, qua levensvatbaarheid, etc.), hoe zwaarder wij het belang van het ongeboren kind gaan afwegen tegen het recht van de vrouw op abortus. Niet echt een pasklaar antwoord, hoewel het wel prachtig aantoont hoe simplistisch religieuzen de discussie voorstellen - iets is ofwel een mens, of niet.
Samengevat: weinig nieuws onder de zon. Leuk voor een middagje in de zon, maar verwacht geen nieuwe inzichten.
Wie echter al bekend is met andere werken van Vermeersch, of al meerdere publicaties heeft gelezen en tv-optredens heeft gezien, zal weinig nieuws ontdekken in de bundel Van Antigone tot Dolly (1997).
Het boek zelf bestaat uit drie delen. Deel 1 omvat artikelen en essays over wetenschapsfilosofie - dit is nog wel het meest interessante deel van het boek, hoewel Vermeersch' visie op kennistheorie (i.e. wat is betrouwbare kennis?) veel completer en meer verhelderend is uiteengezet in Provençaalse Gesprekken (2011).
Deel 2 omvat slechts twee (langere) uiteenzetting over Vermeersch' visie op de klimaatproblematiek en de overbevolking. Dit thema is echter veel completer en meer verhelderend uiteengezet in De Ogen van de Panda (2012).
Deel 3 omvat een verzameling kortere teksten over medische ethiek, zoals de historische onbetrouwbaarheid van de Eed van Hippocrates, het recht op euthanasie en de religieuze inmenging in de abortus-discussie. Dit is het meest interessante, en actuele, deel van de bundel.
Het essay - een reactie op een publicatie van een commissie over abortus - is waardevol in de zin dat Vermeersch zeer helder uitlegt wat de problematiek is: de status van mens is niet toe te kennen op wetenschappelijke gronden aan een bevruchte eicel; wel aan een pasgeboren baby. Ergens in dit graduele proces, bestaande uit de drie trimesters, vindt er een overgang plaats waarbij we de foetus zien als menswaardig - dit punt is echter niet aan te wijzen en is, uiteindelijk, het sluitstuk van een morele discussie. Vermeersch' stelling? Hoe meer ontwikkeld de foetus is (qua zenuw- en hersencapaciteit, qua levensvatbaarheid, etc.), hoe zwaarder wij het belang van het ongeboren kind gaan afwegen tegen het recht van de vrouw op abortus. Niet echt een pasklaar antwoord, hoewel het wel prachtig aantoont hoe simplistisch religieuzen de discussie voorstellen - iets is ofwel een mens, of niet.
Samengevat: weinig nieuws onder de zon. Leuk voor een middagje in de zon, maar verwacht geen nieuwe inzichten.
November 9, 2011
Niet genoeg achtergrond om overal te kunnen volgen, toch fijn om eens door te bladeren.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews