What do you think?
Rate this book
Een handvol schelpen: Fantastische vertellingen
Dutch
180 pages, Paperback
First published January 1, 1982
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
Read
October 22, 2023Gelezen. Drie verhalenbundels van de Nederlandse Catherine Duval: 'De bruiden van Lannismoore' (1970), 'Een hand vol schelpen' (1982) en 'Duivelsnaaigaren' (1985).
Duval publiceerde tussen 1970 en 1985 zeven bundels griezelverhalen en twee streekromans. Bijzonder in ons taalgebied voor die tijd. Behalve Duval kan ik enkel Kathinka Lannoy noemen die griezel- en horrorverhalen schreef. Het was een gelukkig toeval dat ik haar werk ontdekte: toen ik enkele boeken uit iemands nalatenschap mocht uitzoeken besloot ik Duval mee te nemen, net omdat ik nog nooit van haar had gehoord.
Ze werd in de jaren 1920 in Amsterdam geboren, maar wanneer precies is niet zeker. Leeft ze nog? Geen idee. Ze woonde op zeker moment met echtgenoot en dochter in Gouda. Haar liefde voor het occulte had ze van haar grootvader, die in de loop van zijn leven een hele bibliotheek over dit onderwerp had verzameld.
Zelf vertelde Duval in interviews dat ze in enkele spookhuizen had gewoond en dat haar verhalen haar werden ingefluisterd door een entiteit. Dit gegeven verwerkte ze ook in haar boeken: ze leidt haar verhalen telkens in en uit met dialogen met deze entiteit, die haar dwingt deze verhalen op te schrijven, en geeft soms commentaar op de gruwel die beschreven wordt. Bijzonder.
Destijds werd haar werk vaak vergeleken met dat van Edgar Allen Poe en Roald Dahl en er bleek zelfs even sprake van te zijn dat zeker zes van haar verhalen door regisseur Guido Pieters zouden worden verfilmd. Dat laatste is er uiteindelijk niet van gekomen, voor zover ik kon nagaan.
Je wordt met gemak meegesleurd in Duvals verhalen. Ze weet de spanning op te bouwen en wanneer je denkt dat je 't eind al van ver ziet aankomen, geeft ze het verhaal toch een verrassend einde mee. Ze schreef rechttoe rechtaan zonder veel opsmuk, maar zeker niet onverdienstelijk. Genoten van deze drie boeken. Ideaal voor wie van cosy-horror en mysteries houdt. Ook apart: in haar werk zit ook romantiek verweven, dat ontbrak volgens haar te vaak in de buitenlandse horrorliteratuur. Haar uitgever Nijgh & Van Ditmar omschreef haar proza als 'gruwelromantiek'.
Horrorauteur Eddy C. Bertin over haar werk: 'Het typische kenmerk van Duval is wel, dat zij schoonheid en tederheid kan plaatsen in de duistere wereld der demonen, dat zij ontroerende liefde kan schakeren met naakte gruwel.'
Haar boeken zijn erg moeilijk te vinden, maar ik blijf op zoek naar meer!
Duval publiceerde tussen 1970 en 1985 zeven bundels griezelverhalen en twee streekromans. Bijzonder in ons taalgebied voor die tijd. Behalve Duval kan ik enkel Kathinka Lannoy noemen die griezel- en horrorverhalen schreef. Het was een gelukkig toeval dat ik haar werk ontdekte: toen ik enkele boeken uit iemands nalatenschap mocht uitzoeken besloot ik Duval mee te nemen, net omdat ik nog nooit van haar had gehoord.
Ze werd in de jaren 1920 in Amsterdam geboren, maar wanneer precies is niet zeker. Leeft ze nog? Geen idee. Ze woonde op zeker moment met echtgenoot en dochter in Gouda. Haar liefde voor het occulte had ze van haar grootvader, die in de loop van zijn leven een hele bibliotheek over dit onderwerp had verzameld.
Zelf vertelde Duval in interviews dat ze in enkele spookhuizen had gewoond en dat haar verhalen haar werden ingefluisterd door een entiteit. Dit gegeven verwerkte ze ook in haar boeken: ze leidt haar verhalen telkens in en uit met dialogen met deze entiteit, die haar dwingt deze verhalen op te schrijven, en geeft soms commentaar op de gruwel die beschreven wordt. Bijzonder.
Destijds werd haar werk vaak vergeleken met dat van Edgar Allen Poe en Roald Dahl en er bleek zelfs even sprake van te zijn dat zeker zes van haar verhalen door regisseur Guido Pieters zouden worden verfilmd. Dat laatste is er uiteindelijk niet van gekomen, voor zover ik kon nagaan.
Je wordt met gemak meegesleurd in Duvals verhalen. Ze weet de spanning op te bouwen en wanneer je denkt dat je 't eind al van ver ziet aankomen, geeft ze het verhaal toch een verrassend einde mee. Ze schreef rechttoe rechtaan zonder veel opsmuk, maar zeker niet onverdienstelijk. Genoten van deze drie boeken. Ideaal voor wie van cosy-horror en mysteries houdt. Ook apart: in haar werk zit ook romantiek verweven, dat ontbrak volgens haar te vaak in de buitenlandse horrorliteratuur. Haar uitgever Nijgh & Van Ditmar omschreef haar proza als 'gruwelromantiek'.
Horrorauteur Eddy C. Bertin over haar werk: 'Het typische kenmerk van Duval is wel, dat zij schoonheid en tederheid kan plaatsen in de duistere wereld der demonen, dat zij ontroerende liefde kan schakeren met naakte gruwel.'
Haar boeken zijn erg moeilijk te vinden, maar ik blijf op zoek naar meer!
Displaying 1 of 1 review