Na het verlies van haar inkomen, haar huis en de liefde van haar ouders, vlucht Eva naar een plek waar niemand haar kent en begint ze, vol angst en schaamte, een leven op straat. Ze is ervan overtuigd dat ze daarmee haar familie een dienst bewijst. Kilometers verderop maakt haar grootvader Simon zich grote zorgen om haar, evenals Jim, Eva's ex-verloofde. Wat kunnen zij voor haar doen?
Samen met haar man Ethan woont en werkt Lydia in een kapel met een bijbeltuin. Ze geniet ervan om weer in Nederland te wonen na jaren van zendingswerk, maar tegelijk voelt ze zich schuldig tegenover Ethan dat hij zijn droom voor haar heeft opgegeven. Wat vraagt God van haar? Als het antwoord op die vraag voor de deur staat, vraagt Lydia zich af of ze het wel kan.
Mooi, maar niet zo indrukwekkend als deel 1 van deze reeks. Ergens voelde dit boek soms wat meer voorspelbaar en minder diepgaand. Toch is de schrijfstijl van Marianne Grandia erg prettig en is het leuk en mooi om typische, hedendaagse Nederlandse gebruiken terug te lezen. Daarnaast is dit boek ook een aansporing om dak- en thuislozen te helpen en ondersteunen en hen in je gebed te gedenken. Een goede reminder!