What do you think?
Rate this book
ลงท้ายที่ผูกพัน
สันตะวา
“ไม่ต้องร้อง”
เสียงแหบเหมือนเป็ดเทศเพราะเจ้าตัวอายุสิบสามย่างสิบสี่ เป็นวัยที่เข้าสู่การเปลี่ยนแปลงจากเด็กชายเป็นเด็กหนุ่มดังขึ้น
‘พี่โป’ ทรุดตัวลงนั่งยองๆหน้าเด็กหญิง มือดึงผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงนักเรียนมาเช็ดแก้ม เช็ดน้ำตา แล้วก็กดที่จมูกให้อีกฝ่ายสั่งน้ำมูกดังพรึ่ดอย่างรวดเร็วแต่ก็เบามือมาก เป็นกริยาที่ทำอย่างคุ้นเคย เหมือนทำมาแล้วเป็นร้อยๆครั้ง
“พี่โป หนูวาไม่ได้เป็นเด็กปากเจ็บ ไม่ด่าคนอื่นแล้วก็ไม่ได้ขี้ฟ้องนะ โอ๊ตบอกว่าหนูวาขี้ฟ้อง หนูวาไม่ได้ขี้ฟ้องสักหน่อย
”คนไม่ขี้ฟ้องบอกเสียงเครือ ชี้นิ้วไปยังเด็กชายที่กำลังลุกยืนปัดกางเกงนักเรียนอยู่
“อือ... หนูวาไม่ได้ขี้ฟ้อง”
คนโตกว่าพยักหน้ารับ หันไปมองเด็กชายที่ชื่อโอ๊ตเงียบๆ ดวงตาของเด็กชายวัยสิบสี่ค่อนข้างกลมโต ยิ่งเจ้าตัวเป็นคนผอม หน้าเรียวเล็กก็ยิ่งทำให้ดวงตาสีเข้มดูโตใหญ่ยิ่งขึ้น คนโดนจ้องกะพริบตาปริบ นึกกลัวขึ้นมา ใครจะไปรู้ว่ายายผมเปียมีพี่ชายโตขนาดนี้ล่ะ! แถมพี่ชายก็ดันโผล่มาเห็นตอนน้องโดนแกล้งด้วย
เพื่อนในกลุ่มที่รุมล้อเลียนเด็กใหม่พากันเงียบกริบ พวกเขามองพี่ผู้ชายที่ถึงจะดูผอมเก้งก้าง แต่ก็ตัวสูงกว่า แรงเยอะกว่าและโตกว่าตัวเองตั้งเยอะ ถ้าอีกฝ่ายโมโหแล้วตีกลับขึ้นมาล่ะ ต่อให้ขนมของโอ๊ตอร่อยแค่ไหน แต่ไม่คุ้มกับโดนตีกลับบ้านหรอก เด็กลูกสมุนหน้าเสีย เกาะกลุ่มกันยืนเงียบๆ
“เจ็บไหม”
เด็กชายในชุดนักเรียนมัธยมต้นถาม เขาช่วยเหนี่ยวแขนเด็กหญิงให้ลุกยืน มือปัดฝุ่นตามกระโปรงนักเรียนสีน้ำเงินให้ หยิบเศษหญ้าออกจากถุงเท้า ขมวดคิ้วเมื่อเห็นรอยแดงๆตรงขาของน้อง คราวนี้หันไปจ้องเด็กหัวโจกนักเลงอีกรอบ คิ้วผูกปมอย่างโมโหขึ้นมารำไร
เสียงแหบเหมือนเป็ดเทศเพราะเจ้าตัวอายุสิบสามย่างสิบสี่ เป็นวัยที่เข้าสู่การเปลี่ยนแปลงจากเด็กชายเป็นเด็กหนุ่มดังขึ้น
‘พี่โป’ ทรุดตัวลงนั่งยองๆหน้าเด็กหญิง มือดึงผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋ากางเกงนักเรียนมาเช็ดแก้ม เช็ดน้ำตา แล้วก็กดที่จมูกให้อีกฝ่ายสั่งน้ำมูกดังพรึ่ดอย่างรวดเร็วแต่ก็เบามือมาก เป็นกริยาที่ทำอย่างคุ้นเคย เหมือนทำมาแล้วเป็นร้อยๆครั้ง
“พี่โป หนูวาไม่ได้เป็นเด็กปากเจ็บ ไม่ด่าคนอื่นแล้วก็ไม่ได้ขี้ฟ้องนะ โอ๊ตบอกว่าหนูวาขี้ฟ้อง หนูวาไม่ได้ขี้ฟ้องสักหน่อย
”คนไม่ขี้ฟ้องบอกเสียงเครือ ชี้นิ้วไปยังเด็กชายที่กำลังลุกยืนปัดกางเกงนักเรียนอยู่
“อือ... หนูวาไม่ได้ขี้ฟ้อง”
คนโตกว่าพยักหน้ารับ หันไปมองเด็กชายที่ชื่อโอ๊ตเงียบๆ ดวงตาของเด็กชายวัยสิบสี่ค่อนข้างกลมโต ยิ่งเจ้าตัวเป็นคนผอม หน้าเรียวเล็กก็ยิ่งทำให้ดวงตาสีเข้มดูโตใหญ่ยิ่งขึ้น คนโดนจ้องกะพริบตาปริบ นึกกลัวขึ้นมา ใครจะไปรู้ว่ายายผมเปียมีพี่ชายโตขนาดนี้ล่ะ! แถมพี่ชายก็ดันโผล่มาเห็นตอนน้องโดนแกล้งด้วย
เพื่อนในกลุ่มที่รุมล้อเลียนเด็กใหม่พากันเงียบกริบ พวกเขามองพี่ผู้ชายที่ถึงจะดูผอมเก้งก้าง แต่ก็ตัวสูงกว่า แรงเยอะกว่าและโตกว่าตัวเองตั้งเยอะ ถ้าอีกฝ่ายโมโหแล้วตีกลับขึ้นมาล่ะ ต่อให้ขนมของโอ๊ตอร่อยแค่ไหน แต่ไม่คุ้มกับโดนตีกลับบ้านหรอก เด็กลูกสมุนหน้าเสีย เกาะกลุ่มกันยืนเงียบๆ
“เจ็บไหม”
เด็กชายในชุดนักเรียนมัธยมต้นถาม เขาช่วยเหนี่ยวแขนเด็กหญิงให้ลุกยืน มือปัดฝุ่นตามกระโปรงนักเรียนสีน้ำเงินให้ หยิบเศษหญ้าออกจากถุงเท้า ขมวดคิ้วเมื่อเห็นรอยแดงๆตรงขาของน้อง คราวนี้หันไปจ้องเด็กหัวโจกนักเลงอีกรอบ คิ้วผูกปมอย่างโมโหขึ้นมารำไร
425 pages, Unknown Binding
Published January 1, 2020
15 people want to read
About the author
ณัฐณรา
91 books36 followersชลธิดา ยาโนยะ
ชื่อเล่น : กิ่ง
ปัจจุบันใช้นามปากกาว่า ณัฐณรา ค่ะ มาจากชื่อของลูกสาวสองคน ณัฐ + ณรา
เป็นบุตรสาวคนโตของนาย สงกรานต์ ยาโนยะ และนางปทุม ยาโนยะ ค่ะ สองตายายที่รักการอ่านทั้งคู่ มีพี่น้องเป็นผู้หญิงล้วนอีกสองคนค่ะ รวมตัวเองก็สามใบไม้เถาพอดี
เรียนจบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนเทศบาลวัดมณีไพรสณฑ์
เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายจากโรงเรียนสรรพวิทยาคม
เรียนมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา(ชื่อในขณะนั้น) คณะมนุษย์ศาสตร์เอกภาษาอังกฤษ ก่อนจะรู้ตัวว่าไม่ใช่ตอนสายไป... สายมากค่ะ ปีสี่แล้ว
เรียนครูปฐมวัยจากมหาวิทยาลัยสวนดุสิตค่ะ
พ่อรับราชการเป็นผู้อำนวยการอยู่โรงเรียนประถมในชนบท ครอบครัวเราเป็นคนชอบอ่านหนังสือค่ะ กิ่งเองอ่านเพชรพระอุมาจบตอนอายุสิบสามปี อ่านออกบ้างไม่ออกบ้าง ก็สะกดเอาอ่านตามคุณพ่อค่ะ ส่วนคุณแม่ก็เป็นนักอ่านตัวยงเหมือนกัน ท่านเล่าว่าตอนท้องกิ่งเอง ท่านอ่านนิยายจากร้านเช่าหมดทั้งตำบลเลยทีเดียว กิ่งเองก็ชอบอ่านหนังสือมาก อ่านทุกประเภท กระทั่งหนังสือรายปักษ์ที่มีนิยายลงเป็นตอนย่อยๆ เล่มละสิบห้าบาทสมัยก่อนก็อ่าน การ์ตูน เรื่องแปล ชอบอ่านหมดเลยค่ะ อ้อ... เว้นไว้อย่างคือหนังสือเรียน
เพราะว่าเป็นเด็กที่เกิดในครอบครัวครู โตมาเลยเป็นครู มันเหมือนเราซึมซับและอยู่กับสายอาชีพนี้มาตั้งแต่เกิดด้วยค่ะหลังจากนั้นก็มีครอบครัวแต่งงานกับสามี และเริ่มต้นทำงานเป็นครูปฐมวัยที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กแถวบ้าน จนกระทั่งตั้งท้องลูกคนที่สาม ตอนลาคลอดก็มีเวลามากขึ้น เพราะว่าลาก่อนกำหนดคลอดหนึ่งเดือน ใช้ช่วงเวลานั้นลองแต่งนิยายขึ้นมา นิยายเรื่องแรกคือ ปั้นหยาที่รัก ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์อินเลิฟค่ะ และพอคลอดลูกก็อยากจะใช้เวลากับลูกให้มาก ประจวบเหมาะกับเริ่มอัดอั้นกับการทำงาน พบว่าตัวเองไม่เหมาะกับการทำงานภายใต้ระบบค่าของคนอยู่ที่เป็นคนของใคร อยากจะออกมาเลี้ยงลูกเอง (ข้ออ้างเก๋ๆ) เลยลาออกมาเขียนนิยายแบบเต็มตัว
ลาออกจากครูและเริ่มต้นเขียนนิยายจริงจังปี 2556 นับจากเริ่มเขียนครั้งแรกจนปัจจุบันปี 2559 มีผลงานทั้งหมดราว 30 เรื่องค่ะ ผลงานที่มีมาทั้งหมด ส่วนมากตีพิมพ์กับทางสำนักพิมพ์อินเลิฟค่ะ เป็นแนวโรมานซ์ แต่ทำไมคนอ่านมักบอกว่าเป็นคอมเมดี้ก็ไม่ทราบได้
ถนัดในการเขียนเนื้อเรื่องที่อารมณ์ดีๆ อย่างตอนนี้ก็เริ่มกลับมาเขียนนิยายแนวอ่านแล้วยิ้มกริ่ม อารมณ์หวานๆ ใสๆบ้าง
ทุกวันนี้มีความสุขอยู่กับการสร้างจินตนาการออกมาเป็นตัวอักษร และถ่ายทอดเรื่องราวแบ่งปันให้คนอื่นค่ะ
ขอบคุณสำหรับโอกาสที่มีให้ณัฐณราค่ะ
ชื่อเล่น : กิ่ง
ปัจจุบันใช้นามปากกาว่า ณัฐณรา ค่ะ มาจากชื่อของลูกสาวสองคน ณัฐ + ณรา
เป็นบุตรสาวคนโตของนาย สงกรานต์ ยาโนยะ และนางปทุม ยาโนยะ ค่ะ สองตายายที่รักการอ่านทั้งคู่ มีพี่น้องเป็นผู้หญิงล้วนอีกสองคนค่ะ รวมตัวเองก็สามใบไม้เถาพอดี
เรียนจบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนเทศบาลวัดมณีไพรสณฑ์
เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายจากโรงเรียนสรรพวิทยาคม
เรียนมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา(ชื่อในขณะนั้น) คณะมนุษย์ศาสตร์เอกภาษาอังกฤษ ก่อนจะรู้ตัวว่าไม่ใช่ตอนสายไป... สายมากค่ะ ปีสี่แล้ว
เรียนครูปฐมวัยจากมหาวิทยาลัยสวนดุสิตค่ะ
พ่อรับราชการเป็นผู้อำนวยการอยู่โรงเรียนประถมในชนบท ครอบครัวเราเป็นคนชอบอ่านหนังสือค่ะ กิ่งเองอ่านเพชรพระอุมาจบตอนอายุสิบสามปี อ่านออกบ้างไม่ออกบ้าง ก็สะกดเอาอ่านตามคุณพ่อค่ะ ส่วนคุณแม่ก็เป็นนักอ่านตัวยงเหมือนกัน ท่านเล่าว่าตอนท้องกิ่งเอง ท่านอ่านนิยายจากร้านเช่าหมดทั้งตำบลเลยทีเดียว กิ่งเองก็ชอบอ่านหนังสือมาก อ่านทุกประเภท กระทั่งหนังสือรายปักษ์ที่มีนิยายลงเป็นตอนย่อยๆ เล่มละสิบห้าบาทสมัยก่อนก็อ่าน การ์ตูน เรื่องแปล ชอบอ่านหมดเลยค่ะ อ้อ... เว้นไว้อย่างคือหนังสือเรียน
เพราะว่าเป็นเด็กที่เกิดในครอบครัวครู โตมาเลยเป็นครู มันเหมือนเราซึมซับและอยู่กับสายอาชีพนี้มาตั้งแต่เกิดด้วยค่ะหลังจากนั้นก็มีครอบครัวแต่งงานกับสามี และเริ่มต้นทำงานเป็นครูปฐมวัยที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กแถวบ้าน จนกระทั่งตั้งท้องลูกคนที่สาม ตอนลาคลอดก็มีเวลามากขึ้น เพราะว่าลาก่อนกำหนดคลอดหนึ่งเดือน ใช้ช่วงเวลานั้นลองแต่งนิยายขึ้นมา นิยายเรื่องแรกคือ ปั้นหยาที่รัก ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์อินเลิฟค่ะ และพอคลอดลูกก็อยากจะใช้เวลากับลูกให้มาก ประจวบเหมาะกับเริ่มอัดอั้นกับการทำงาน พบว่าตัวเองไม่เหมาะกับการทำงานภายใต้ระบบค่าของคนอยู่ที่เป็นคนของใคร อยากจะออกมาเลี้ยงลูกเอง (ข้ออ้างเก๋ๆ) เลยลาออกมาเขียนนิยายแบบเต็มตัว
ลาออกจากครูและเริ่มต้นเขียนนิยายจริงจังปี 2556 นับจากเริ่มเขียนครั้งแรกจนปัจจุบันปี 2559 มีผลงานทั้งหมดราว 30 เรื่องค่ะ ผลงานที่มีมาทั้งหมด ส่วนมากตีพิมพ์กับทางสำนักพิมพ์อินเลิฟค่ะ เป็นแนวโรมานซ์ แต่ทำไมคนอ่านมักบอกว่าเป็นคอมเมดี้ก็ไม่ทราบได้
ถนัดในการเขียนเนื้อเรื่องที่อารมณ์ดีๆ อย่างตอนนี้ก็เริ่มกลับมาเขียนนิยายแนวอ่านแล้วยิ้มกริ่ม อารมณ์หวานๆ ใสๆบ้าง
ทุกวันนี้มีความสุขอยู่กับการสร้างจินตนาการออกมาเป็นตัวอักษร และถ่ายทอดเรื่องราวแบ่งปันให้คนอื่นค่ะ
ขอบคุณสำหรับโอกาสที่มีให้ณัฐณราค่ะ
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
February 16, 2020
ต้องบอกก่อนว่า เรื่องนี้เทดาวให้เพราะพล็อตรักวัยเด็กนะคะ
เป็นความชอบส่วนตัวล้วน ๆ ทำให้หยิบเล่มนี้มาอ่านก่อน รักตะนิล
ถ้ามองภาพรวม ๆ คิดว่า มันค่อนข้างเรื่อย ๆ ไปหน่อย
แต่ก็ยังชอบในแง่คิดของการเป็นครอบครัว และ ความรักต่อคนรอบข้าง
ถ้าเทียบกับสัตบรรณแล้ว เราชอบเล่มนี้มากกว่า
อาจจะเพราะสัตบรรณมีความแปลกเกินไปนิดนึง ฮาาา
เล่มนี้ก็มีความลี้ลับบางประการเหมือนกัน แต่ไม่ชัดเจนเท่าไหร่
เล่มนี้มีลูก มาตา กับ เป็นหนึ่งโผล่มาด้วย
อ่านแล้วบางทีก็คิดว่า นี่เราเป็นป้าแล้วนะ ดีไม่ดี น่าจะเป็นยายด้วยซ้ำนะเนี่ย
คือ รุ่นลูกมาเร็วไปนิดนึง ทำร้ายความรู้สึกคนอ่านมากกกกกก
ปล.. แต่ที่ทำร้ายมากกว่า คือราคา e-book อะไรคือการพรี หลายเดือน จ่ายก่อน 400 (จะไม่บ่นเรื่อง box นะ)
พออีบุ๊คออก .. คือ 200 ไม่ต้องจ่ายล่วงหน้าด้วย ... ชีวิตแค่โดนทำร้ายยย
เป็นความชอบส่วนตัวล้วน ๆ ทำให้หยิบเล่มนี้มาอ่านก่อน รักตะนิล
ถ้ามองภาพรวม ๆ คิดว่า มันค่อนข้างเรื่อย ๆ ไปหน่อย
แต่ก็ยังชอบในแง่คิดของการเป็นครอบครัว และ ความรักต่อคนรอบข้าง
ถ้าเทียบกับสัตบรรณแล้ว เราชอบเล่มนี้มากกว่า
อาจจะเพราะสัตบรรณมีความแปลกเกินไปนิดนึง ฮาาา
เล่มนี้ก็มีความลี้ลับบางประการเหมือนกัน แต่ไม่ชัดเจนเท่าไหร่
เล่มนี้มีลูก มาตา กับ เป็นหนึ่งโผล่มาด้วย
อ่านแล้วบางทีก็คิดว่า นี่เราเป็นป้าแล้วนะ ดีไม่ดี น่าจะเป็นยายด้วยซ้ำนะเนี่ย
คือ รุ่นลูกมาเร็วไปนิดนึง ทำร้ายความรู้สึกคนอ่านมากกกกกก
ปล.. แต่ที่ทำร้ายมากกว่า คือราคา e-book อะไรคือการพรี หลายเดือน จ่ายก่อน 400 (จะไม่บ่นเรื่อง box นะ)
พออีบุ๊คออก .. คือ 200 ไม่ต้องจ่ายล่วงหน้าด้วย ... ชีวิตแค่โดนทำร้ายยย
November 22, 2022
เนื้อเรื่องเรื่อยๆมาเรียงๆ ไม่มีอะไรหวือหวาเลย เรื่องนี้เลยไม่ค่อยรู้สึกว้าว
แอบกรี๊ดตรงที่นักเขียนยังอุตส่าห์เชื่อมโยงจักรวาลชุดมาตาลดามาในเล่มนี้ได้
ตอนเห็นชื่อหนูเป็นจริงนี่กรี๊ดเลย โถๆๆ โตมาเป็นทนายหน้าหวานหรือนี่ 💕💕
อยากอ่านเรื่องของเป็นที่รักด้วย💕💕
รู้สึกแก่แต่timelineมันแปลกๆนะ อ่านแล้วรู้สึกว่ารุ่นพ่อรุ่นลูกแต่ละเรื่องมันไม่ห่างปีกันเท่าไรเลย
แอบกรี๊ดตรงที่นักเขียนยังอุตส่าห์เชื่อมโยงจักรวาลชุดมาตาลดามาในเล่มนี้ได้
ตอนเห็นชื่อหนูเป็นจริงนี่กรี๊ดเลย โถๆๆ โตมาเป็นทนายหน้าหวานหรือนี่ 💕💕
อยากอ่านเรื่องของเป็นที่รักด้วย💕💕
รู้สึกแก่แต่timelineมันแปลกๆนะ อ่านแล้วรู้สึกว่ารุ่นพ่อรุ่นลูกแต่ละเรื่องมันไม่ห่างปีกันเท่าไรเลย
Displaying 1 - 2 of 2 reviews