موضوع جامعهشناسی فرهنگی، فرهنگ و از زمینههای اصلی تفکر در آن توجه به فرهنگ به مثابة یک عنصر رفتاری است، بی آن که آن را در حد یک رفتار تنزل دهد. در جامعهشناسی فرهنگی، هرچند که از روشهای متداول در علوم اجتماعی استفاده میشود، اما به روشهای پیمایشی، طولی، تطبیقی، تحلیل محتوا و تاریخچة زندگی اهمیت بیشتری داده میشود. روش «میانفرهنگی» از روشهایی است به عنوان روش اختصاصی این رشته شناخته شده است. نگارنده در کتاب حاضر جامعهشناسی فرهنگی را در کشور ایران بررسی و مباحث مربوط به آن را تحت عناوینی از این دست مطرح کرده است: کلیات و مبانی جامعهشناسی فرهنگی؛ فرهنگ و دیدگاههای نظری؛ فضای رایانهای و فرهنگ؛ هویت فرهنگی؛ نگرشها و رفتارهای فرهنگی؛ و فرهنگ و نابرابری اجتماعی، دگرگونی و تحولات فرهنگی، آسیب شناسی فرهنگی، برنامه ریزی و مدیریت فرهنگی.
برای افرادی که علاقه و دغدغهٔ فرهنگ و علوم اجتماعی دارند کتاب خوب، مفید و لازمیست! علاوه بر طرح مباحث به شکل کاملا دسته بندی شده و طرح مباحث پایهای، بعضاً نتایج تحقیقات و پایش فرهنگی و گذارههای تحلیلی از جامعه ایران را با آنها ادغام کرده که به فهم مباحث کمک میکند. (هرچند نتایج بسیاری از تحقیقات برای یکدهه پیش است) اگر مگیم تنها کتاب میتونیم بگیم اولین کتابی بوده که به این سبک به جامعه شناسی فرهنگی ایران را بررسی کرده با همه ضعفها و بعضاً نارسائیها کتاب رو دوست داشتم و جز کتب مرجع من خواهد شد