Przebierańcy i przechodnie

by Piotr Wojciechowski

Pamiętacie Państwo układankę, w której przesuwa się kwadraty w górę, w dół i w bok – tak, aby kilka, kilkanaście pozornie niezwiązanych ze sobą kolorowych kwadracików utworzyło jeden spójny obrazek? Ta książka jest właśnie taką układanką.

Każde z osiemnastu opowiadań to mikroopowieść, osobny rozdział większej historii. Bohaterowie – Luba, Drago, Dionizy, Głaz, Tulka, Dima, Ota, Ryszard, Bencjon – pojawiają się w kolejnych opowieściach w różnych konfiguracjach i w różnych momentach swojego życia. W każdej takiej opowieści odnajdziemy inny okruch ich pogmatwanych życiorysów.

Nic tu nie jest proste, odwaga ma swoją cenę, każda decyzja niesie ze sobą konsekwencje. Pogubieni życiowo bohaterowie próbują jakoś posklejać swoje życie, nadać mu sens, zapełnić czymś, co da poczucie spełnienia.

Jak mówi Piotr Wojciechowski: „Wszystko jest tu zmyślone i wszystko jest najlepszą osiemnastokaratową prawdą. Mam nadzieję, że czytając, przypomnicie sobie klejnoty chwil, okruchy wzruszeń z Waszego życia”.

272 pages, Paperback

First published December 5, 2019

Reviews

[Wojciech Szot]

Jest 11 grudnia, a mi się udało jeszcze nie napisać nic o książkach pod choinkę, ale obiecuję, że nadrobię w najbliższych dniach. Dzisiaj mam coś dla wszystkich pasjonatów i pasjonatek Warszawy.

"Przebierańcy i przechodnie. Opowiadania warszawskie" Piotra Wojciechowskiego to fascynująca podróż przez stołeczbe epoki i postaci.

Autor ukazuje szeroką paletę emocji, relacji, zachowań. Znamy je z życia codziennego, ale ubrane w fikcje zyskują nową moc. Warto zajrzeć do świata “Przebierańców i przechodni”, by odkryć kto w naszym życiu jest przebierańcem, kto przechodniem a kto jego prawdziwym mieszkańcem. Nic tu - jak w życiu - nie jest proste, miłość nie przychodzi bez trudu, nie trwa bez boleści. Ojcostwo, któremu autor poświęca wiele uwagi jest przywilejem, radością, ale bywa też trudne, niechciane, wypierane. W tle Polska i Warszawa wielu epok, ale najważniejsi są ludzie i ich niezwykle werystyczne portrety kreślone bardzo sprawną ręką. Spotkanie z nimi to nie jest łatwa rozmowa czytelnika z bohaterem, a wspólna praca nad odczytywaniem znaków i gestów, myślenie nad znaczeniem słów. Prawie jak w życiu. Na szczęście to “tylko” fikcja. Bardzo udana fikcja.

Razem z Pawłem Duninem-Wąsowiczem polecamy książkę z okładki. Dostałem za to wynagrodzenie, co nijak nie zmienia faktu, że książkę warto nabyć na przykład (i teraz ta straszna fraza) na prezent.

[Anna Bodzoń]

Taki mindfuck jest z tą książką, że ciężko ją czytać jak opowiadania, bo postaci stale się przeplatają i mózg ogarnia to jako całość. A w takiej wersji z kolei mnogość postaci, wątki - nie da się tego ogarnąć 🙂 Skupienie level hard.
Z drugiej strony: bogaty dopracowany język, głębia postaci, klimat Warszawy - bardzo na plus ♥️

[Agata]

Pięknie napisana, liryczna proza, zawierająca dużą dozę dynamiki, bogactwo barw, miejsc, zdarzeń i postaci, które układają się w wielowątkową mozaikę.