What do you think?
Rate this book
Η θλίψη μου είναι μια γυναίκα
Ο ποιητικός διάκοσμος της Ελενας Πολυγένη είναι σύντομος και πυκνός· συμπεριέχει μικρές αλήθειες, επισημαίνει σημαίνουσες λεπτομέρειες, αποτυπώνει το οικείο και το καθημερινό. Παράλληλα, μέσα από τα 43 ποιήματα της συλλογής, γίνεται φανερό ένα βλέμμα που περιορά τον κόσμο και, εστιάζοντας στα προς στιγμήν ανώδυνα, αναδεικνύει την επώδυνη σύστασή τους.
Ο τόνος της εσωτερικής φωνής της Ελενας Πολυγένη σ' αυτό το έργο είναι χαμηλός, όπως αρμόζει σε μιαν εξομολόγηση, αφοσιωμένος στην περιγραφή ενός υπαρξιακού σύμπαντος: η σφαίρα της θηλυκής φύσης περιφέρεται ανάμεσα στην απτή, όσο και στην κρυφή ή αφανέρωτη, πραγματικότητα του ατόμου σε συνάρτηση με τον τωρινό χρόνο.
[Δείγμα γραφής]
ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ Μ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ
Όχι εμένα, όχι το πρόσωπό
Μου , όχι αυτό που κρύβεται κάτω
Απ' το πουκάμισο.
Μιλάω κι ας ξέρω ότι η φωνή
Θα πνιγεί μες στα ψυγεία που
Παγώνουν τα σφαγμένα
Ζώα.
Υπάρχει δεν υπάρχει, τι με ενδιαφέρει.
Έτσι στο βρόντο κουνάω τα χέρια προς
Τον ουρανό.
Τι όμορφα που είναι τ' αγγελούδια
Σκοτωμένα
Με τα θλιμμένα μάτια τους, να μας κοιτούν.
Ο τόνος της εσωτερικής φωνής της Ελενας Πολυγένη σ' αυτό το έργο είναι χαμηλός, όπως αρμόζει σε μιαν εξομολόγηση, αφοσιωμένος στην περιγραφή ενός υπαρξιακού σύμπαντος: η σφαίρα της θηλυκής φύσης περιφέρεται ανάμεσα στην απτή, όσο και στην κρυφή ή αφανέρωτη, πραγματικότητα του ατόμου σε συνάρτηση με τον τωρινό χρόνο.
[Δείγμα γραφής]
ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ Μ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ
Όχι εμένα, όχι το πρόσωπό
Μου , όχι αυτό που κρύβεται κάτω
Απ' το πουκάμισο.
Μιλάω κι ας ξέρω ότι η φωνή
Θα πνιγεί μες στα ψυγεία που
Παγώνουν τα σφαγμένα
Ζώα.
Υπάρχει δεν υπάρχει, τι με ενδιαφέρει.
Έτσι στο βρόντο κουνάω τα χέρια προς
Τον ουρανό.
Τι όμορφα που είναι τ' αγγελούδια
Σκοτωμένα
Με τα θλιμμένα μάτια τους, να μας κοιτούν.
Unknown Binding
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
July 4, 2023
Μια εξαιρετική συλλογή. Μου άρεσε καλύτερα από την προηγούμενη της Έλενας Πολυγένη, Γράμματα σε μαυροπίνακα. Τα ποιήματα είναι γενικά πιο σύντομα, πιο καίρια και στοχευμένα, πιο περιεκτικά όσον αφορά το νόημα.
Από τα ποιήματα αυτά που με ενθουσίασαν ήταν τα: Sing baby, sing for all of us, Που πάω μ' αυτά τα παπούτσια;, Η θλίψη μου είναι μια γυναίκα, Αιφνιδιασμός, Ένας πρώην καλός φίλος.
Από τα ποιήματα αυτά που με ενθουσίασαν ήταν τα: Sing baby, sing for all of us, Που πάω μ' αυτά τα παπούτσια;, Η θλίψη μου είναι μια γυναίκα, Αιφνιδιασμός, Ένας πρώην καλός φίλος.
Displaying 1 of 1 review