سعید بیابانکی(۱۳۴۷-) شاعر و طنزپرداز است. شاعر در آغاز کتاب درباره این اثر نوشته است:
بله؛ اسمشان را شعر نمیگذارم. شعربازیاند. هفتاد و دو بیت گزیده از ابیات ارتجالی تا مطایبات با خواجه شیراز و ملای روم و غیره. البته قدیمالایام تکبیت برای خودش قالبی بوده است، فرد یا مفرد. در نتیجه اگر این کتاب در قدیمالایام چاپ و منتشر میشد، حتی همین مقدمه چند جملهای را هم لازم نداشت. اسمش هم لابد میشد مفردات سعید بیابانکی.
از سرودههای آمده در این کتاب به نام «این دهان و آن دهان» میخوانیم:
«این دهان بستی دهانی باز شد» آن دهان را هم ببندی بهتر است
و در سروده «رونق» میخوانیم:
«بیا که رونق این کارخانه کم نشود» که هست شخص وزیر از سهامداران
اسمش که برازندهست. قافیه اکثراً موجود نیست، پس همان بیتبازیست. این مفردها با تضمین بهشعرهای مشهور (در اکثریتشان) ایدههای جالبی هستند، اما اتفاقاً ۹۹٪شان هم خزعبلاند. نه عنصر طنز دارند، نه معنای جالبی دارند.