Life of Jane Austen.

by Goldwin Smith, John Parker Anderson

This scarce antiquarian book is a selection from Kessinger Publishings Legacy Reprint Series. Due to its age, it may contain imperfections such as marks, notations, marginalia and flawed pages. Because we believe this work is culturally important, we have made it available as part of our commitment to protecting, preserving, and promoting the worlds literature. Kessinger Publishing is the place to find hundreds of thousands of rare and hard-to-find books with something of interest for everyone!

191 pages, Hardcover

First published December 11, 1887

About the author

Goldwin Smith was a British historian and journalist. He held the Regius Professorship of Modern History at Oxford. He was a strong supporter of the North during the Civil War and moved to the United States in 1868, teaching English and constitutional history at Cornell University.

Reviews

[Eseula · Rating 1 out of 5]

Jane'e de eserlerine de belli bir ilgi duyduğunu düşünemedim ben okurken Goldwin Smith'in yazdığı biyografiyi. Daha çok, bu eline verilmiş bir görevmiş gibi yapmış. Zaten kitap da bir ilginç olmuş bu yüzden. Önce ilk bölümde bir doğdu etti, kardeşleri anası babası diye anlatmaya çalışmış. Ama belki bundan 200 yıl önce bizim şimdi bildiklerimizi bile bilemiyor olabildiklerinden midir nedir, ne öyle detaylı ne de pek bir şey vaadediyor bu ilk bölüm. Aslında biyografinin özünü oluşturması gereken bu bölümden hiçbir şey elde edemiyoruz. Sonrasında başlıyor bölüm bölüm Jane'in kitaplarını anlatmaya. Bakın buradaki "anlatmaya" kelimesini tamamen gerçek anlamında kullandım dikkatinizi çekerim. Çünkü hakikaten de anlatıyor. Satır satır kitapta ne olmuş yazıyor. Hatta yetinmiyor, kitaplardan sayfalarca metni olduğu gibi biyografi olması gereken bu kitaba koyuyor. Koymuş yani vakt-i zamanında. Başlamış mesela Emma'yı anlatacak ya tek tek Miss Taylor buraya gitti, Miss Bates şunu dedi diye yazıyor. Yani Jane'in kitaplarını hiç okumamış, hiç haberi olmayan bir tembel ilkokul öğrencisi için özet çıkarır gibi yazmış. Böyle olan ilk bölümün sonlarına doğru ben hala umutluydum, okuyorum bir yandan ama bir yandan da diyorum ki içimden herhalde böyle kitapta olanları yazdıktan sonra en sonda kitapla ilgili yorumlar yapacak, Jane'in yazımıyla ilgili bir şeyler söyleyecek, bu kitabın Jane'in hayatıyla ilgisini bağlantısını kuracak falan. Ah ne kadar da iyimserim. Yoktu. Kitapları böyle satır satır yazdığı sayfaların sonunda hiçbir yorum yoktu. Ek bir bilgi yoktu. Hiçbir şey. Darcy bunu dedi, Wenthworth şöyle yaptı. Bitti. Biyografi anlayışları 19.yy.da aşırı derecede farklı olsa gerek.
Bir de aralara bol bol o zamanın bilindik edebiyatçılarını sıkıştırmış. Bir dolu bilmediğimiz isim, duymadığımız eserleri ve Jane'in yazdıklarıyla hayatıyla şimdi bunun ne alakası var da bu amca lafın burasında bundan bahsetmiş dediğimiz bir dolu alıntısı var.
Sonuç olarak tamamen para ve vakit kaybı bu kitap. Biyografi desem değil, kitapları anlatan bir derleme desem, yorumlamıyor ki kitapları aynen yazıyor. O da değil.

[Clairelunar Faith · Rating 3 out of 5]

In reading a Jane Austen novel one would find her witticisms to be always on the mark as to forget that her stories must end in that obsolescent female sport: that of catching a husband.
When Mrs. Dashwood remarks in Sense and Sensibility that Mr. Willoughby will not be incommoded by attempts of both her daughters, towards “catching him” and that men are safe with them, let them be ever so rich, the quip is as profound today if a woman decides to work in a bank as it was perhaps then. The reader sympathizes with Austen at the foibles of her characters and the conclusions arrived at still bear relevance, this is why perhaps Austen is still and will still be widely read. But apart from the jocular puns the thing that keeps her novels up to date is perhaps her insistence on a rational female mind. In the limited world her characters revolve in and the admittedly limited pastimes and choices they have in that era her heroines are always rational. Goldwin points out that although Austen has made characters slightly out of this mold the tacit ideal feminine of Austen is someone that acts in good sense and is self controlled when it comes to passions. In her novels, back in the day, a woman employs these psychological devices to patiently wait and reason out why her the love she longs for should or should not happen; nowadays a woman can use a rational mind for other things: why she or she shouldn’t put up a business, why she or she shouldn’t get a college degree, why she or she shouldn’t post a YouTube channel, things like that. In matters of the heart her ideal feminine functions like very effective CEOs.
Goldwin comments that Austen is deplorable of anything vulgar and low and she derides these qualities in the character of Lucy Steele in Sense and Sensibility, the initial fiancée of Edward Ferrars. Truly enough Lucy is ridiculed and lampooned and Elinor Dashwood makes the stinging remark that it is a misalliance. I don’t know how readers react to Lucy but she is comical in her absurdity and Sense and Sensbility ends up with Lucy being married off to Robert Ferrars, Edward’s brother, who is if the reader cares to admit it, a match for Lucy in sensibility. We can view this pair with outrage or as a comical reminder that some people who turn rogue actually do get what they want in life and live happily ever after, between these perspectives I choose the latter point of view.
I have only read three of Austen’s novels, Persuasion, Sense and Sensibility and Northanger Abbey. It is better to read Goldwin’s book if you have read all her novels because the book contains spoilers and each chapter is dedicated to the discussion of each book hence the book is a biography slash literary criticism. In the biography part, Jane Austen is fleshed out from as much information as can be gathered and as can be evinced from how she wrote her novels Goldwin describes her as a woman of pure morals and refined taste. If it was a tragedy that she did not marry we will never know but despite the opportunities that came her way she chose to spare herself and hopefully, for all the reasons in Austen’s heart, had lived the better for it.