นักจิบแสงจันทร์

by ประชาคม ลุนาชัย

หลายปีผ่านไป ผมยังอ่านและเขียนเรื่องสั้น ในฐานะนักอ่านที่ไม่มีวันเกษียณ ภาพชายคนหนึ่งในนิยายขนาดสั้น คนปลูกต้นไม้ ผุดขึ้นมาในใจ วันแล้ววันเล่าที่ชายคนนั้นก้มหน้าก้มตาปลูกต้นไม้
จนกระทั่งทุ่งโล่งกลายเป็นป่ากว้าง เขาไม่เคยถามตัวเองด้วยซ้ำว่าคาดหวังอะไรกับสิ่งที่ทำ เขาอาจลงมือปลูกด้วยความรัก แน่นอน เมื่อความรักผลิบานในหัวใจ ไม้ทุกต้นที่เขาปลูกลงบนดินย่อมก่อเกิดเป็นความสุข

สุดท้ายแล้วจะส่งผลใดต่อโลกที่เขาอาศัย และคนอื่นๆ บนโลกเดียวกันนั้น เป็นเรื่องของอนาคต ความรักไม่ต้องการคำตอบ และไม่สนใจคำถาม ไม่มีอดีตและอนาคต หากเป็นนาทีปัจจุบันที่ได้สัมผัส จับต้อง และลงมือทำ

280 pages, Hardcover

First published March 1, 2019

About the author

นักเขียนประสบการณ์โชกโชนผู้เคยผ่านต่อสู้ชีวิตมาหลากหลายประเภท ตั้งแต่เป็นพนักงาน เสิรฟร้านอาหาร เด็กโรงน้ำชา กรรมกรโรงงานรองเท้า โรงงานขนมปัง โรงนุ่น บ๋อยภัตตาคาร เด็กเสริฟร้านข้าวต้ม ร้านก๋วยเตี๋ยวและลูกเรือประมง

ประชาคม ลุนาลัย เป็นชาวจังหวัดยโสธรเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ตั้งแต่อายุ 17 ปี ด้วยความ มุ่งหวังว่าจะมาเรียนหนังสือต่อเพื่อว่าจะได้เป็นนักเขียนให้ได้ในอนาคต แต่ด้วยโชคชะตาและความยากจน ผลักดันให้ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพแทน โดยทิ้งความฝันของการเป็นนักเขียนเอาไว้ชั่วคราว

ตอนที่ประชาคม ลุนาชัย อายุ 25 ปี เขาตัดสินใจไปทำงาน เป็นลูกเรือประมงใช้ชีวิตชาวเรือร่อนเร่ไปตามสถานที่ต่างๆ โดยใช้เวลาถึง 8 ปี เมื่อมีเวลาว่างระหว่างคราวใด เขามักเข้าห้องสมุดอ่านหนังสือและเขียนบันทึก เรื่องราวชีวิตของตนเองและคนรอบข้างอยู่เสมอ เขาได้ทดลองเขียนเรื่องสั้น เรื่องแรกที่ได้พิมพ์ในหนังสือหนุ่มสาว ชื่อเรื่อง "บทสุดท้ายแห่งตำนานคนยาก" ภายหลังจากปี พ.ศ.2535 เขาลาออกจากงานที่เคยทำ ออกมาเขียนหนังสือเพียงอย่างเดียวอย่างจริงจังและผลงานการเขียนของเขา ก็ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วผ่านการตีพิมพ์ในนิตยสารต่างๆ หลายฉบับ เรื่องสั้น "รอยบาป" ได้รับรางวัลดีเด่น จากนิตยสาร "หลักไท" เรื่องสั้น "ชะตากรรมของคนเถื่อน" ได้รับรางวัลดีเด่นจากนิตยสาร "ชีวิตต้องสู้" และ "กฎข้อที่ห้า" ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเรื่องสั้นรางวัล "ช่อการะเกดยอดเยี่ยมประจำปี 2539" นวนิยายเล่มแรก ที่ประชาคม ลุนาชัย เขียนเรื่อง "ฝั่งแสงจันทร์" ซึ่งเป็นนวนิยายที่สะท้อนให้เห็นถึงยถากรรมของสามัญชน แห่งหมู่บ้านชายฝั่งอยู่กับผืนน้ำและแผ่นดิน

ปัจจุบัน ประชาคม ลุนาชัย ยังคงเป็นนักเขียนสู้ชีวิตที่ผลิตงานเขียนออกมาอย่างคงเส้นคงวา

Reviews

[Suphap Duangsan · Rating 4 out of 5]

'ควมทุกข์เศร้าที่หว่านเชื้อร้ายลงในหัวใจแสดงออกด้วยพลังแห่งความคับแค้น พ่อราดน้ำมันก๊าดเตรียมเผาบ้านหลังนี้ทิ้งไปพร้อมกับชีวิตที่สิ้นหวังของตัวแกเอง ไม้ขีดไฟพร้อมอยู่ในมือ ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นและตาย มือที่ถือไม้ขีดไฟพลันชะงัก แล้วได้สติด้วยเสียงร้องไห้ของเด็กตัวน้อย ๆ '

นักจิบแสงจันทร์

________________________

นักจิบแสงจันทร์
ประชาคม ลุนาชัย เขียน

สำนักพิมพ์ศรีปัญญา

________________________

รวมเรื่องสั้นสำหรับผู้อ่านที่มีความเศร้าเป็นเจ้าเรือน ทุกเรื่องอ่านจบแล้วเหมือนมีก้อนแห่งความทุกข์ซึ่งคงจะมีแต่ผู้ที่ใช้ชีวิตจมอยู่กับความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่าจุกคาอยู่ภายในใจ ซึ่งคงปล่อยให้มันระบายออกมาชั่วครั้งชั่วคราว...

กับสิ่งที่เราเรียกมันว่า 'น้ำตา' เท่านั้น...

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

ทำไมชื่อหนังสือใน goodreads เป็นแบบนี้น้าาาา

รวมเรื่องสั้น 12 เรื่อง ของคุณประชาคม ลุนาชัย ด้วยชื่อก็การันตีคุณภาพ เต็มไปด้วยอารมณ์ ความรู้สึก อ่านจบยังฝังอยู่ในความทรงจำ บางเรื่องนี่ทำน้ำตาซึม

แม้หลักๆจะรำพึงรำพันถึงชีวิตนักเขียนไส้แห้งกับความตกต่ำของสื่อสิ่งพิมพ์ซะส่วนใหญ่ แต่ก็เข้าใจได้ การจะดำรงชีวิตด้วยอาชีพนักเขียนช่างเป็นเรื่องยากในประเทศนี้ ต้องใช้พลังใจมหาศาลมาทดแทนพลังเงินที่แทบไม่พอยาไส้ เราก็จะอุดหนุนด้วยการซื้ออ่านต่อไป เย่ๆๆ