What do you think?
Rate this book
Sodom: Deel 1 Tattoo van een feeks
Al jarenlang voelt de bovenklasse zich niet meer veilig in de compounds. Ellen Wegereef, dochter van een groot industrieel, groeide op in de Citadel. Na jarenlang in het buitenland gewerkt te hebben lukt het haar niet meer om te wennen in een streng beveiligd complex. Nadat ze werd bedreigd vlucht ze in de anonimiteit van de stad. Een pogrom van de compound-militie verandert haar kijk op de verhouding tussen de stad en de Citadel. Het aristocratische volk in de Citadel wordt vooral rijk van extreme pornografie en afpersing. Een organisatie die wordt geleid door de ouders van Ellen.
195 pages, Kindle Edition
Published December 13, 2017
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
September 9, 2022
Ik heb dit boek gratis gekregen en met redelijk plezier gelezen.
De setting en verhaallijn zijn interessant en origineel. Niet eerder las ik een Nederlandstalig boek over een dystopische toekomst van Nederland. Het plot is ook mysterieus en maakte mij als lezer nieuwsgierig naar de waarheid achter wat ik las.
Helaas waren er ook veel dingen die mij stoorden.
Zo stonden er meer dan een handvol spelfouten in het boek. De schrijfstijl komt wat onhandig, stuntelig en onnatuurlijk over: ik moest hier echt aan wennen wilde ik verder kunnen lezen. Ook het verloop van het verhaal voelde schokkerig. Bepaalde personages werden ineens enorm belangrijk, of verdwenen juist totaal uit beeld terwijl er nog wel veel over hen gesproken werd. Soms werd er plotseling voor een of twee bladzijden van perspectief gewisseld. Ik vraag mij om deze redenen af of er wel een aantal kritische proeflezers zijn geweest.
Daarnaast heeft de schrijver weinig boodschap aan het concept "laat zien: vertel niet" (Show, don't tell). Het overgrote deel van het boek bestaat uit mono- of dialoog. De auteur vertelt vooral hoe de wereld in elkaar zit, hij beschrijft weinig van wat een personage doet of ziet, waardoor het af en toe erg traag en moeizaam leest.
Bovendien voelden de dialogen tussen personages erg onnatuurlijk aan. Ze lazen niet als gewone gesprekken tussen mensen met een eigen persoonlijkheid. De natuurlijke flow van een gesprek ontbrak vaak volledig. Ook hier werd er vooral gesproken en was er weinig aandacht voor toch wel belangrijke zaken zoals lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen of omgeving.
De personages voelden niet als unieke personen, maar meer als animatronische figuren. De belangrijkste karaktertrekken van enkele hoofdpersonages leken bijvoorbeeld Oost-Europees, Lesbisch, of Lieve Oude Vrouw te zijn, in plaats van daadwerkelijk tekenende eigenschappen. Deze eigenschappen werden soms wel verteld, maar waren vervolgens niet in het verhaal terug te herkennen.
Als ik als lezer over een personage lees: "Ze is een warme een lieve vrouw", dan verwacht ik dit in het verhaal en in situaties terug te zien. Niet simpelweg een aantal keer te lezen dat een ander personage zegt "Dat is zó'n lieve en warme vrouw!"
Tot slot stoorde ik mij aan het vaak plotseling en onnodig in het verhaal injecteren van
In conclusie: een intrigerend concept, maar helaas laat de uitwerking te wensen over. Het boek eindigt op een 'cliffhanger', maar ik ga deel 2 niet lezen. Het boek heeft me niet voldoende geboeid om per sé te willen weten hoe het verder gaat.
De setting en verhaallijn zijn interessant en origineel. Niet eerder las ik een Nederlandstalig boek over een dystopische toekomst van Nederland. Het plot is ook mysterieus en maakte mij als lezer nieuwsgierig naar de waarheid achter wat ik las.
Helaas waren er ook veel dingen die mij stoorden.
Zo stonden er meer dan een handvol spelfouten in het boek. De schrijfstijl komt wat onhandig, stuntelig en onnatuurlijk over: ik moest hier echt aan wennen wilde ik verder kunnen lezen. Ook het verloop van het verhaal voelde schokkerig. Bepaalde personages werden ineens enorm belangrijk, of verdwenen juist totaal uit beeld terwijl er nog wel veel over hen gesproken werd. Soms werd er plotseling voor een of twee bladzijden van perspectief gewisseld. Ik vraag mij om deze redenen af of er wel een aantal kritische proeflezers zijn geweest.
Daarnaast heeft de schrijver weinig boodschap aan het concept "laat zien: vertel niet" (Show, don't tell). Het overgrote deel van het boek bestaat uit mono- of dialoog. De auteur vertelt vooral hoe de wereld in elkaar zit, hij beschrijft weinig van wat een personage doet of ziet, waardoor het af en toe erg traag en moeizaam leest.
Bovendien voelden de dialogen tussen personages erg onnatuurlijk aan. Ze lazen niet als gewone gesprekken tussen mensen met een eigen persoonlijkheid. De natuurlijke flow van een gesprek ontbrak vaak volledig. Ook hier werd er vooral gesproken en was er weinig aandacht voor toch wel belangrijke zaken zoals lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen of omgeving.
De personages voelden niet als unieke personen, maar meer als animatronische figuren. De belangrijkste karaktertrekken van enkele hoofdpersonages leken bijvoorbeeld Oost-Europees, Lesbisch, of Lieve Oude Vrouw te zijn, in plaats van daadwerkelijk tekenende eigenschappen. Deze eigenschappen werden soms wel verteld, maar waren vervolgens niet in het verhaal terug te herkennen.
Als ik als lezer over een personage lees: "Ze is een warme een lieve vrouw", dan verwacht ik dit in het verhaal en in situaties terug te zien. Niet simpelweg een aantal keer te lezen dat een ander personage zegt "Dat is zó'n lieve en warme vrouw!"
Tot slot stoorde ik mij aan het vaak plotseling en onnodig in het verhaal injecteren van
In conclusie: een intrigerend concept, maar helaas laat de uitwerking te wensen over. Het boek eindigt op een 'cliffhanger', maar ik ga deel 2 niet lezen. Het boek heeft me niet voldoende geboeid om per sé te willen weten hoe het verder gaat.
Displaying 1 of 1 review