کتاب حاضر در یادزده فصل نوشته شده است: فصل نخست طرح مساله می کند و روش پژوهش را گزارش می دهد و به ارزیابی پژوهش های پیشین و سنجش منابع تحقیق می پردازد. فصل دوم خوانندگان را در قلمرو زبان فارسی قرن دهم آشنا می کند. فصل سوم حاوی گزارشی است از وضعیت غزل فارسی پیش از وقوع و چشم اندازی از سبک های شعر فارسی همزمان با وقوع. مقصود اصلی این کتاب (مبانی زیباشناختی مکتب وقوع) در فصل 4 آمده است. فصلهای 5، 6، 7 تفصیل اصل ششم مکتب وقوع (عشق به جمال بشری) است. این تفصیل نشان می دهد که ممیزۀ اصلی مکتب وقوع، عشق به جمال بشری و شیوۀ بیان و توصیف آن است. فصل 8 به طرز واسوخت تعلق دارد. طرز واسوخت، شاخه ای از مکتب وقوع است در طرد شیدایی و شیفتگی، در یک کلام، واسوخت روگردانی است از معشوق. فصل 9 مسالۀ فرم در ادبیات وقوعی را بررسیده است. مشهور است که شعر وقوع فاقد فرم و صناعت است؛ اما سخن ادبی بدون فرم قابل تصور نیست حتی اگر ضد فرم هم باشد خود نوعی فرم است. آنچه در باب شکل در شعر وقوع در این کتاب آمده ناظر بر سه جنبۀ فرم است و قالب یا فرم بیرونی، فرم درونی (انسجام) و ساختهای مجازی زبان.