گمنامی در مدینة النحاس: کتابی مهجور از نویسندهای گمنام و در تبعید. الان به جرأت میتوانم بگویم که ادبیات تبعید یا دیاسپورای ایران در دهه ۹۰ میلادی، حرفهایی برای گفتن داشته و اگر کتابها راحتتر به دست مخاطبین داخلی میرسیدند، مطمئناً کمتر مهجور مانده و تاثیر بسیاری بر داستاننویسی ما میگذاشتند و یا حداقل ما آنها را بیشتر میشناختم و میخواندیم. یکی از این نویسندگان مهجور، سردار صالحی است.
راوی داستان صالحی هم مانند بسیاری لز نویسندگان در تبعید آن نسل مدام در رفت و برگشت بین زمان حال (در اروپا) و سالهای اول انقلاب است. اما برعکس راویان سردوزامی، آن عصبیت را ندارد، وقتی به گذشته میپردازد، مستقیماً به مسائل سیاسی نمیپردازد و تنها اشارههایی گذرا بدان دارد. گویی بر حذر است از تکرار آن حرفها و بحثها:
"ده سال است که این مرد خاطرات زندانش را برای من تعریف میکند و بارها من او را پیش از سپیدهدمان زندان خیال کردهام. با این همه مکرر است. تازه نیست، دلآزار است" [ص۴۷].
راوی بینامِ سردار صالحی بجای پرخاشگری، ترجیح میدهند راوی روزهای ملالانگیزش در شهر مهآلود مس باشد، در میان اشعار خیامش بچرخد، گاهی و بیگاه تماسی با خانوادهاش بگیرد و با هممحلهایهایش چند کلمه صحبتی بکنم، و در این بین خاطراتی گنگ و پراکنده را به یاد بیاورد و ... .
پن: کتاب را در لیست سایت رضاقاسمی پیدا کردم که بهزاد عزیز در گودریدز معرفی کرده بود. فایل کتاب و نسخه صوتی آن با صدای نویسنده را در کانالم در تلگرام گذاشتهام: Iranian_Modernists
یک داستان بلند (یا آنطور که خود نویسنده نام این کتاب و دو سه کتاب دیگر مجموعه را انتخاب کرده، «تقاص طلبی نوستالژیک») قدرتمندِ ناشناختۀ دیگر از یک نویسندۀ ناشناختۀ دیگر؛ سردار صالحی را در فهرست پیشنهادی رضا قاسمی کبیر برای بهترین رمان ها و داستان های بلند پیدا کردم؛ سبک و زبان و ساختار روایت کتاب کم سابقه و خلاقانه است؛ محتوای کتاب چیزی است که شاید هرگز در ایران اجازۀ چاپ پیدا نکند؛ ترکیبی از هر آنچه که تابو است و عبور از هر مرزی که عبور ناپذیر است.
این کتاب، علاوه بر تعدادی دیگر از آثار نویسنده، در سایت کتابناک قابل دسترسی است.
خوانش دوم: مقدار زیادی از خوش اومدن دفعۀ اولم به خاطر حس کشف یه اثر جدید بود. این بار کمتر خوشم اومد. شایدم پیرم شدم دیگه از چیزی خوشم نمیاد. منتها بازم به نظرم جزو خوبها و باصفاهای رمان فارسیه. رمان یا شاید رمان کوتاه. یا داستان بلند. شخصیت «عالیه» همچنان به نظرم بسیار تأثیرگذار ترسیم شده و با همون اندک حضورهایی که داشت، تبدیل شد به شخصیت زن مورد علاقه م در رمان فارسی. نویسنده یه کانال تلگرامی خیلی مهجور هم داره که توش هم همین رمان رو با صدای خودش خونده، هم مطالب مختلفی گذاشته، هم فایل برخی از کتابهای دیگه ش رو گذاشته. اسم کانال: تنگ ارم. سردار صالحی لینک کانال: t.me/sardarsalehi