ناصرالدین شاه هر از چند گاه سفرهایی در ایران یا کشورهای دیگر انجام می داد و نگارش یادداشتهای روزانه و انتشار آنها ازجمله عادات پسندیده وی بود. کتاب پیش رو به سفر ناصرالدینشاه به عتبات عالیات در سال 1287 قمری مربوط است. ناصرالدین شاه در این سفر نامه وقایع لحظه حرکت تا زمان بازگشت به تهران را به ترتیب روزانه نگاشته است. وی در طول این سفر از بسیاری شهرها و روستا ها عبور کرد و رباط کریم، ساوه، همدان، اسدآباد، کنگاور، کرمانشاهان، سرپل زهاب، قصر شیرین، بغداد، کاظمین، کربلا، نجف اشرف، کوفه، سامرا، بیستون، صحنه، تویسرکان، دستجرد، قم و حضرت عبدالعظیم برخی از نواحی مورد اشاره در این اثر هستند. این سفرنامه اولین بار در همان سال نگارش، به صورت چاپ سنگی و به خط نستعلیق میرزا رضا کلهر منتشر شد.
کتاب خوش خوانی است و اطلاعات جغرافی و تاریخی خوبی دارد. شاه فوق العاده شخصیت جالب توجهی دارد. توصیفات صمیمی و خوب استشاه به شدت با هوش و با حافظه است. و نگاه جالبی به اطراف دارد. قسمت عراق را هم خوب گزارش داده و وضعیت اماکن مذهبی و زیارتی را بطور کامل توصیف میکند و حتی چگونگی و تاریخ تعمیر گنبدها را با جزییات میگوید از این منظر میتواند منبع قابل توجهی باشد. در کل من خیلی لذت بردم از کتاب.