What do you think?
Rate this book
Necrolotum
Australia, początek XX wieku. Wiktoriański dżentelmen Jack de Waay zrywa ze swoją narzeczoną Abelią, by wraz z szalonym naukowcem wyruszyć na niezwykłą wyprawę do podwodnego świata… a może i poza Ziemię. Poddaje ciało przedziwnej transformacji i wraz z towarzyszami dostaje się w odmęty Necrolotum, transoceanicznej sieci łączącej planety i księżyce Układu Słonecznego. Cudowne dziwności tego świata poprowadzą go przez niezliczone przygody aż do prawdy o ułomności ewolucji i słabości ludzkiej cywilizacji.
Proza Jana Maszczyszyna jest jedyna w swoim rodzaju, absolutnie nie do podrobienia. Ma indywidualne piętno i absolutnie niepodrabialny styl.
W imieniu jury Nagrody mam przyjemność ogłosić werdykt dotyczący konkursu A.D. 2020. Główną Nagrodę otrzymuje Radek Rak za powieść Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli (Warszawa 2019, Wydawnictwo Powergraph). Złote Wyróżnienie jury przyznało Jackowi Dehnelowi za powieść Ale z naszymi umarłymi (Kraków 2019, Wydawnictwo Literackie). Srebrnym Wyróżnieniem jury postanowiło nagrodzić Jana Maszczyszyna za powieść Necrolotum (Bydgoszcz 2019, Genius Creations).
Wszystkim laureatom organizatorzy serdecznie gratulują!
Przewodniczący jury Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego
Prof. UMK dr hab. Maciej Wróblewski
9.10.2020
[Laudacja autorstwa dr. hab. Dariusza Brzostka, 9 października 2020]
Srebrne Wyróżnienie
Oto świat, w którym dziarscy dżentelmeni wespół ze starymi morskimi wygami spotykają ekscentrycznych profesorów (być może szalonych), by zmagając się z podmorskimi rasami i fokami żywiącymi się ludzkim mięsem, wyruszyć na podbój światów, których istnienia nawet nie podejrzewali(śmy). Oto świat Necrolotum Jana Maszczyszyna – fantastycznej opowieści rodem ze snu Juliusza Verne’a, któremu przyśniło się uniwersum, o jakim nie odważyłby się napisać – wciąż bowiem tkwił w okowach scjentystycznego paradygmatu, który kazał mu skrupulatnie rozliczać się z siły i masy użytej, by wypchnąć międzyplanetarny pocisk w przestrzeń kosmiczną. Autor Necrolotum doskonale zdaje sobie sprawę, że ten świat(opogląd) przeminął, nie pociągając jednak, bynajmniej, za sobą ludzkiej fascynacji nauką i techniką oraz możliwością rzucania światła w mrok (oceanu, kosmosu, ludzkiego umysłu). I z tej właśnie fascynacji opowieść Maszczyszyna zachłannie czerpie, nią się karmi i do niej się ostatecznie zwraca – nie będąc jednak li tylko literacką stylizacją upozowaną na awanturniczą historię fantastyczną rodem z wieku pary i elektryczności – choć przecież taką właśnie przygodę nam relacjonuje. Jest to fantastyka naukowa ze świata, w którym nauka istnieje, jest ważna, wręcz nieodzowna – lecz inna od tej, którą znamy i do której przywykliśmy. Nauka, jaka była, być może, możliwa w świecie, który się do końca nie skrystalizował, nie całkiem jeszcze okrzepł w swych strukturach i paradygmatach. W świecie, w którym wyobraźnia naukowca i fantazja pisarza w jednym stały domu, podglądając się nieustannie i bez skrępowania. I taki właśnie świat odsłania przed nami Necrolotum – powieść fantastyczna. Patronuje jej żywioł opowiadania, narracyjny mechanizm konstruowania opowieści, w której zdarzenia nieprawdopodobne i zjawiska zupełnie niemożliwe znajdą swoje miejsce za sprawą biegłości narratora, który po prostu zechce o nich opowiedzieć, czyniąc je w ten sposób możliwymi (ba – nawet koniecznymi!) w ramach powieściowego świata. I ostatecznie tylko od naszej woli zależeć będzie, czy tę opowieść zaakceptujemy, czy damy się jej uwieść lub (może nawet?) pochłonąć.
Australia, early 20th century. Victorian gentleman Jack de Waay breaks up with his fiancée Abelia to embark on an extraordinary expedition to the underwater world ... and maybe even beyond Earth with a mad scientist. He subjects his body to a bizarre transformation and, together with his companions, he gets into a cloud of Necrolotum, a transoceanic network connecting planets and moons of the Solar System. The miraculous strangeness of this world will lead him through countless adventures to the truth about the flaws of evolution and the weaknesses of human civilization.
The prose of Jan Maszczyszyn is one of a kind, absolutely impossible to forge. It has an individual stigma and an absolutely irrefutable style.
Necrolotum - [Laudation by Dariusz Brzostek, 9 October 2020]
Silver Medal
This is a world in which savage gentlemen, together with old sea lords, meet eccentric professors (perhaps madmen) to struggle with submarine races and seals feeding on human flesh, and set out to conquer worlds that they did not even suspect. This is the world of Jan Maszczyszyn's Necrolotum - a fantastic tale from the dream of Julius Verne, who dreamt of a universe he wouldn't dare to write about - because it was still stuck in the fetters of a scientistic paradigm that made him scrupulously account for the force and mass used to push the interplanetary bullet into space. The author of the Necrolotum is well aware that...
Proza Jana Maszczyszyna jest jedyna w swoim rodzaju, absolutnie nie do podrobienia. Ma indywidualne piętno i absolutnie niepodrabialny styl.
W imieniu jury Nagrody mam przyjemność ogłosić werdykt dotyczący konkursu A.D. 2020. Główną Nagrodę otrzymuje Radek Rak za powieść Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli (Warszawa 2019, Wydawnictwo Powergraph). Złote Wyróżnienie jury przyznało Jackowi Dehnelowi za powieść Ale z naszymi umarłymi (Kraków 2019, Wydawnictwo Literackie). Srebrnym Wyróżnieniem jury postanowiło nagrodzić Jana Maszczyszyna za powieść Necrolotum (Bydgoszcz 2019, Genius Creations).
Wszystkim laureatom organizatorzy serdecznie gratulują!
Przewodniczący jury Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego
Prof. UMK dr hab. Maciej Wróblewski
9.10.2020
[Laudacja autorstwa dr. hab. Dariusza Brzostka, 9 października 2020]
Srebrne Wyróżnienie
Oto świat, w którym dziarscy dżentelmeni wespół ze starymi morskimi wygami spotykają ekscentrycznych profesorów (być może szalonych), by zmagając się z podmorskimi rasami i fokami żywiącymi się ludzkim mięsem, wyruszyć na podbój światów, których istnienia nawet nie podejrzewali(śmy). Oto świat Necrolotum Jana Maszczyszyna – fantastycznej opowieści rodem ze snu Juliusza Verne’a, któremu przyśniło się uniwersum, o jakim nie odważyłby się napisać – wciąż bowiem tkwił w okowach scjentystycznego paradygmatu, który kazał mu skrupulatnie rozliczać się z siły i masy użytej, by wypchnąć międzyplanetarny pocisk w przestrzeń kosmiczną. Autor Necrolotum doskonale zdaje sobie sprawę, że ten świat(opogląd) przeminął, nie pociągając jednak, bynajmniej, za sobą ludzkiej fascynacji nauką i techniką oraz możliwością rzucania światła w mrok (oceanu, kosmosu, ludzkiego umysłu). I z tej właśnie fascynacji opowieść Maszczyszyna zachłannie czerpie, nią się karmi i do niej się ostatecznie zwraca – nie będąc jednak li tylko literacką stylizacją upozowaną na awanturniczą historię fantastyczną rodem z wieku pary i elektryczności – choć przecież taką właśnie przygodę nam relacjonuje. Jest to fantastyka naukowa ze świata, w którym nauka istnieje, jest ważna, wręcz nieodzowna – lecz inna od tej, którą znamy i do której przywykliśmy. Nauka, jaka była, być może, możliwa w świecie, który się do końca nie skrystalizował, nie całkiem jeszcze okrzepł w swych strukturach i paradygmatach. W świecie, w którym wyobraźnia naukowca i fantazja pisarza w jednym stały domu, podglądając się nieustannie i bez skrępowania. I taki właśnie świat odsłania przed nami Necrolotum – powieść fantastyczna. Patronuje jej żywioł opowiadania, narracyjny mechanizm konstruowania opowieści, w której zdarzenia nieprawdopodobne i zjawiska zupełnie niemożliwe znajdą swoje miejsce za sprawą biegłości narratora, który po prostu zechce o nich opowiedzieć, czyniąc je w ten sposób możliwymi (ba – nawet koniecznymi!) w ramach powieściowego świata. I ostatecznie tylko od naszej woli zależeć będzie, czy tę opowieść zaakceptujemy, czy damy się jej uwieść lub (może nawet?) pochłonąć.
Australia, early 20th century. Victorian gentleman Jack de Waay breaks up with his fiancée Abelia to embark on an extraordinary expedition to the underwater world ... and maybe even beyond Earth with a mad scientist. He subjects his body to a bizarre transformation and, together with his companions, he gets into a cloud of Necrolotum, a transoceanic network connecting planets and moons of the Solar System. The miraculous strangeness of this world will lead him through countless adventures to the truth about the flaws of evolution and the weaknesses of human civilization.
The prose of Jan Maszczyszyn is one of a kind, absolutely impossible to forge. It has an individual stigma and an absolutely irrefutable style.
Necrolotum - [Laudation by Dariusz Brzostek, 9 October 2020]
Silver Medal
This is a world in which savage gentlemen, together with old sea lords, meet eccentric professors (perhaps madmen) to struggle with submarine races and seals feeding on human flesh, and set out to conquer worlds that they did not even suspect. This is the world of Jan Maszczyszyn's Necrolotum - a fantastic tale from the dream of Julius Verne, who dreamt of a universe he wouldn't dare to write about - because it was still stuck in the fetters of a scientistic paradigm that made him scrupulously account for the force and mass used to push the interplanetary bullet into space. The author of the Necrolotum is well aware that...
590 pages, Paperback
First published November 5, 2019
1 person is currently reading
27 people want to read
About the author
Jan Maszczyszyn
102 books8 followersJan Maszczyszyn was born in Poland in 1960. In 1989 he migrated to Australia, where he is currently living. He specializes in writing dark SciFi, Bizzaro Fiction and Horror and often tries to combine them where he can. Jan succeeded in publishing an anthology of his own stories “Testimonium” 2013 where he explored the possibilities that crossing over of genres could create. . He made his debut in "New word” magazine in 1977 with his story " Guardian ", Later his stories were published in "Fantastyka", "Politechnik", "Facts",” Merkuriusz "," Sounds ", and in fanzines: Somnambul, Fictions, Quasar, Phoenix, Spectrum, a quarterly literary" Matafora ", and they also appear in a wide range of press within the Polish community in Australia. A few stories appeared in anthologies "Meeting in the skies", "Get the Universe", "Devourer of gray", "Dira necessitas" , "Bizarro Bazar " - Poland 2013 , his anthology of SF stories "Testimonium" - 2013 and recently " Toystories" - Poland 2014 and american Pulp's Fiction anthology "Bizarro Bizarro" December 2013. He also publish his stories in polish portals of bizzaro fiction” Bad Letters”and“Ex Fabula” , horror portals '“Horror Online”, “Carpe Noctem”, SF Fantasy portals “Qfant”, and creative writing portals “Shortal”,”Tea at Helen’s place” and “ New Fantastica”. Additionally he published in 2015- 2017 “The Solar Trilogy “. Numerous sf horror stories in the magazines: Feniks, Sfinks, Okolice Strachu. In 2019 rewarded by Żulawski Award novel “ Necrolotum “. In 2021 the novel “Chronometrus “ also nominated to above reward. In the present year he published his retrospective anthology of the short and long stories “ Ciernie” and novel “ Broilia” 2022.
https://sites.google.com/view/zulawsk...
In 2015 he published his first novel "Solar Trilogy". kind of science fiction - belonged to steam-punk literary genre and progressively continue work over planned trilogy:
"The Solar Worlds" - published in 2015,
"The Alonbee Worlds" - in 2016 and
"The countess of Asperia" - in 2017.
“ Necrolotum “ - in 2019
“Chronometrus “ - in 2021
“ Broilia”- in 2022
“ The Thorns” - anthology in 2022
He was one of the founders of the first Polish SF& Horror club fiction "Somnambul" issuing periodical with the same title - 1978.
In polish
Jan Maszczyszyn urodzony w 1960 roku w Bytomiu. Laureat pierwszego konkursu literackiego ogłoszonego przez miesięcznik "Fantastyka" (obok Sapkowskiego i Huberatha). Debiutował na łamach "Nowego Wyrazu" w 1977 roku opowiadaniem "Strażnik".
Swoje teksty publikował również w "Fantastyce", "Politechniku", „Faktach", „Bez retuszu”,„Merkuriuszu","Odgłosach", „"Somnambulu”, „Fikcjach”, „Kwazarze”, „Feniksie”, ”Spectrum”, „ Tagodniku Polskim – Australia, „ Expresie wieczornym” Syd/ Auc oraz elektronicznych , takich jak: „Qfant”, „ Szortal” oraz „Herbasensja”.
Kilka opowiadań pojawiło się w antologiach: "Spotkanie w przestworzach", "Pożeracz szarości", "Sposób na Wszechświat", "Dira necessitas", kwartalnik ZLP " Metafora" - Kraków 2013,"Bizarro Bazar" Polska 2013, "Bizarro Bizarro"- USA 2013, " Toystories" - Polska 2014.
Wydał również antologię własnych opowiadań" Testimonium" 2013.
W kwietniu roku 2015 nakładem Wydawnictwa Solaris ukazała się jego powieść utrzymana w klimatach steampunku „ Swiaty Solarne”" Swiaty Alonbee"oraz "Hrabianka Asperia". 2015-17, Necrolotum - 2019, Chronometrus- 2021, antologia retrospekcyjna opowiadań długich i krótkich „Ciernie” 2022 oraz powieść „Broilia” 2022. Otrzymał nagrodę Żuławskiego za Necrolotum i nominację do niej za Chronometrusa.
Był wspózałożycielem klubu fantastyki "Somnambul" na Sląsku, wydającego pierwszy w Polsce fanzin zawierający twòrczość własną.
W 1989 roku wyemigrował do Australii, gdzie mieszka do dzisiaj.
https://sites.google.com/view/zulawsk...
In 2015 he published his first novel "Solar Trilogy". kind of science fiction - belonged to steam-punk literary genre and progressively continue work over planned trilogy:
"The Solar Worlds" - published in 2015,
"The Alonbee Worlds" - in 2016 and
"The countess of Asperia" - in 2017.
“ Necrolotum “ - in 2019
“Chronometrus “ - in 2021
“ Broilia”- in 2022
“ The Thorns” - anthology in 2022
He was one of the founders of the first Polish SF& Horror club fiction "Somnambul" issuing periodical with the same title - 1978.
In polish
Jan Maszczyszyn urodzony w 1960 roku w Bytomiu. Laureat pierwszego konkursu literackiego ogłoszonego przez miesięcznik "Fantastyka" (obok Sapkowskiego i Huberatha). Debiutował na łamach "Nowego Wyrazu" w 1977 roku opowiadaniem "Strażnik".
Swoje teksty publikował również w "Fantastyce", "Politechniku", „Faktach", „Bez retuszu”,„Merkuriuszu","Odgłosach", „"Somnambulu”, „Fikcjach”, „Kwazarze”, „Feniksie”, ”Spectrum”, „ Tagodniku Polskim – Australia, „ Expresie wieczornym” Syd/ Auc oraz elektronicznych , takich jak: „Qfant”, „ Szortal” oraz „Herbasensja”.
Kilka opowiadań pojawiło się w antologiach: "Spotkanie w przestworzach", "Pożeracz szarości", "Sposób na Wszechświat", "Dira necessitas", kwartalnik ZLP " Metafora" - Kraków 2013,"Bizarro Bazar" Polska 2013, "Bizarro Bizarro"- USA 2013, " Toystories" - Polska 2014.
Wydał również antologię własnych opowiadań" Testimonium" 2013.
W kwietniu roku 2015 nakładem Wydawnictwa Solaris ukazała się jego powieść utrzymana w klimatach steampunku „ Swiaty Solarne”" Swiaty Alonbee"oraz "Hrabianka Asperia". 2015-17, Necrolotum - 2019, Chronometrus- 2021, antologia retrospekcyjna opowiadań długich i krótkich „Ciernie” 2022 oraz powieść „Broilia” 2022. Otrzymał nagrodę Żuławskiego za Necrolotum i nominację do niej za Chronometrusa.
Był wspózałożycielem klubu fantastyki "Somnambul" na Sląsku, wydającego pierwszy w Polsce fanzin zawierający twòrczość własną.
W 1989 roku wyemigrował do Australii, gdzie mieszka do dzisiaj.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
January 18, 2020
Poszło mi z tą powieścią zaskakująco gładko, szybko. Nie przepadam za polską fantastyką (z wyjątkami). Niemniej Jan Maszczyszyn kupił mnie już "steampunkową" trylogią Światy Solarne. Czytałem z recenzenckiego obowiązku, ale szybko obowiązek zamienił się w ciekawość. A przy tej powieści ciekawość była od samego początku.
Trochę podobna jest scenograficzne do wspomnianej trylogii. Tak samo również nie są w niej istotni bohaterowie. Koncept, naukowa spekulacja w wyimaginowanej rzeczywistości są bardzo soczyste i świetnie wykonane. "Steampunk" jako gatunek też jest tu umowny. Choć zachowane są jego gatunkowe wyznaczniki, to jednak autor nie zamyka się w jego granicach i rozciąga je. W sposób bardzo swobodny i naturalny. Pomysły miewa szalone, ale czasami sprawdzając wyrywkowo przypisy przekonywałem się, że mocno osadza je w konkretnych, naukowych faktach traktowanych jako punkt wyjścia do spekulacji.
Generalnie, Jan Maszczyszyn to pisarz niezwykły. Trochę wyrasta ponad polskie podwórko. Powtorzę się, że gdyby wydano go po angielsku to mógłby rozbłysnąć. Na polu gatunkowej literatury, ale co z tego.
Trochę podobna jest scenograficzne do wspomnianej trylogii. Tak samo również nie są w niej istotni bohaterowie. Koncept, naukowa spekulacja w wyimaginowanej rzeczywistości są bardzo soczyste i świetnie wykonane. "Steampunk" jako gatunek też jest tu umowny. Choć zachowane są jego gatunkowe wyznaczniki, to jednak autor nie zamyka się w jego granicach i rozciąga je. W sposób bardzo swobodny i naturalny. Pomysły miewa szalone, ale czasami sprawdzając wyrywkowo przypisy przekonywałem się, że mocno osadza je w konkretnych, naukowych faktach traktowanych jako punkt wyjścia do spekulacji.
Generalnie, Jan Maszczyszyn to pisarz niezwykły. Trochę wyrasta ponad polskie podwórko. Powtorzę się, że gdyby wydano go po angielsku to mógłby rozbłysnąć. Na polu gatunkowej literatury, ale co z tego.
Read
January 5, 2026Necrolotum: Les Empires Sous-Marins (original Polish title: Necrolotum, first published in 2021 by Genius Creations, ~300-400 pages) is a steampunk maritime adventure novel by Polish-Australian author Jan Maszczyszyn. Known for his blend of dark science fiction, horror, and retro-futurism (as seen in works like Broilia or Dinozauroid), Maszczyszyn crafts a tale of underwater mysteries, ancient artifacts, and global catastrophe. Set in an alternate early 20th-century world (starting in 1908 Australia), the story draws from Victorian-era aesthetics, Jules Verne-inspired exploration, and Lovecraftian horror, with nods to real historical events like World War I. The French edition (translated and published around 2023-2024) expands its reach, positioning it as a niche gem in European SF.
The novel explores themes of discovery, imperialism, and humanity's hubris against nature's horrors. It's not a fast-paced thriller but a reflective, atmospheric dive into speculative underwater empires, blending suspense with grotesque elements. Based on the provided truncated French document (~890,000 characters cut), the narrative spans from artifact discovery to apocalyptic invasions, forming a cohesive arc despite omissions.
Plot and Structure
The story begins with Professor Oceanarus Molière receiving a mysterious telegram from a retired lighthouse keeper, leading to the discovery of an ancient, rock-forged machine on Australia's Liptrap Peninsula. This artifact—reminiscent of the Antikythera mechanism but Atlantean in origin—unlocks secrets of underwater civilizations (e.g., the "Gluors" or Ningen-like beings). The plot escalates into expeditions aboard steampunk vessels like the "Descendeur," encounters with savage tribes, hybrid horrors, and escalating conflicts.
Structure-wise, it's episodic: prologue sets the mystery, body chronicles underwater perils (e.g., battles with sea monsters, failed machines), and epilogue shifts to 1914, where a WWI-like global war merges with invasions by underwater empires (Japanese-flagged machines, Ningen creatures). The narrative builds tension through failures and revelations, culminating in a bittersweet escape hinting at sequels. Pacing is deliberate—reflective interludes allow world-building, but truncated sections (e.g., mid-adventures) make some transitions feel abrupt.
Characters
Professor Oceanarus Molière: The scholarly protagonist, a reclusive inventor driven by curiosity. He's intellectual and melancholic, evoking Verne's Nemo but with Maszczyszyn's grotesque edge (e.g., personal losses fuel his isolation).
Lord Duncan Bizzard: Aristocratic adventurer, pragmatic and heroic; provides comic relief and action-hero flair.
Abigail: Romantic interest and companion; undergoes horrors (e.g., violations), adding emotional depth but risking trope territory (damsel in distress with agency).
Supporting Cast: The lighthouse keeper (eccentric guide), servants like Marcellus (loyal but underdeveloped), and antagonists like invading forces or underwater beings (more symbolic than fleshed out).
Characters are archetypal for steampunk—eccentric inventors, bold explorers—but Maszczyszyn infuses them with psychological nuance (e.g., regret, ambition). However, some feel secondary to the plot's wonders.
Themes and Style
Themes include exploration's perils (ancient tech awakens horrors), colonialism (underwater empires as metaphors for exploitation), and apocalypse (WWI escalation with mythical invasions). Style is dense and poetic, with Byronic epigraphs and vivid, grotesque descriptions (e.g., "chaînes crachant une suie magique"). Maszczyszyn's prose mixes scientific jargon, horror (body mutations, invasions), and satire (human folly against nature). Influences: Verne's voyages, Wells' invasions, and Polish SF traditions (e.g., Lem's irony).
Strengths
World-Building: Immersive steampunk undersea realms—ancient machines, hybrid creatures, tidal horrors—feel original and terrifying. The alternate history (e.g., Atlantean tech in 1900s Australia) is richly detailed.
Atmosphere and Suspense: Grotesque horror (e.g., failed experiments, invasions) builds dread; reflective moments inspire awe.
Thematic Depth: Critiques imperialism and technology's double edge; epilogue ties personal stories to global catastrophe effectively.
Innovation: Blends maritime adventure with SF horror; Maszczyszyn's Australian-Polish perspective adds unique cultural flavors (e.g., coastal settings).
Weaknesses
Pacing Issues: Slow exposition and episodic structure can drag; truncated document highlights potential for uneven flow in full text.
Character Development: Archetypes dominate; female roles (e.g., Abigail's traumas) lean on sensationalism without full resolution.
Overreliance on Grotesque: Horror elements (violations, mutations) may feel gratuitous, potentially alienating readers.
Accessibility: Dense prose and niche steampunk lore assume familiarity with genre; not for casual readers.
Overall Rating
On a scale of 1-10, Necrolotum earns an 8/10. It's a captivating steampunk horror-adventure, showcasing Maszczyszyn's imaginative prowess—ideal for fans of underwater epics like 20,000 Leagues Under the Sea or dark SF like Jeff VanderMeer. While not his most accessible (Broilia or Homo Pregnantus edge it in originality), it rewards with atmospheric depth and speculative thrills. Recommended for steampunk enthusiasts; a solid entry in Polish-Australian SF.
[The title of Jan Maszczyszyn’s book indispensably reminds (or at least me) of the famous blasphemous Necronomicon by the mad Arab, Abdul Alhazred, described by a famous loner from Providence. And this association is justified not only by the name – it is in the Necrolotum that the reader has the opportunity to learn about the probable secrets of the Great Ancient Ones ‘ locomotion as well as the opportunities and threats to earthly life and civilization from Jupiter.
One of the pioneers of the Necrolotum journey, and at the same time the main character and narrator, is Jack de Waay, a gentleman from alternative Victorian Australia. This alternative is that the earth’s population is larger in the early twentieth century than in our world; so large that there are timid voices about overpopulation. Mr. de Waay himself is an expert in the field of cavitation, i.e. the controlled transformation of rock into magma. The beginning of his adventures is a proposal to explore the poorly explored underwater depths with the eccentric genius Oceanus Molière (the name obliges), Lord Duncan, adventurer, and other scientists and not only to gain fame and wealth – unfortunately at the cost of breaking the engagement with his beloved Abelia. Only after setting off, the true purpose of the trip is revealed – the title Necrolotum.
Interplanetary communication system and the predominance of aquatic life over land life
This strange creation is a system of connections connecting the oceans and seas of all planets and satellites in the solar system – a solution very interesting for me. Through this network, the heroes enter the waters of Ganymede, and later also to Triton and other worlds. At this point, a fairly obvious question arises: how to solve the problem of the limited time spent underwater by a terrestrial organism. Professor Molière had a simple (for him) advice – to turn it into water through appropriate hormones, exercises, enabling retroevolution– return to the previous form in the evolution tree. Of course, there they find creatures quite different from the kind-hearted creatures we know. Some of them are intelligent and conscious beings, though not necessarily friendly, at least at first. By the way, Jack, together with the reader, faces interesting dilemmas – what would life be like if not for getting out of the water millions of years ago? Is humanity ready for contacts with alien races, and if not, can the Necrolotum and extraterrestrial life be kept secret from the increasingly overpopulated terrestrial world?
How much science in science fiction ?
What I personally liked about Necrolotum is the author’s reaching for numerous scientific disciplines and using them to create an engaging vision of the world and corresponding phenomena, inventions and branches of science. There are geological and hydrological issues; the author also refers to the Hindu Ayurveda and biological issues. In my opinion, he also quite credibly presented the look of the then educated representative of one of the upper classes on the desired social order. The characters also have different views on the aforementioned issues, which of course leads to conflicts that are the axis of the plot in my opinion.
So the answer to the question in the subheading is quite a lot, especially in the endnotes. I found some inaccuracies, some of which could be put down to fiction , but the erroneous references to mythology hurt me slightly. If you are interested, I refer you to the book.
Not only the content, but also the form
Jan Maszczyszyn wrote this novel in a language stylized as the Polish equivalent of the 19th and 20th century English of the upper class – for obvious reasons it is justified. And although I’m not a linguistic expert, I think he did it well. There was no dissonance between the dialogue and the narrative style and the image of a Victorian, well-born engineer. In terms of editing, I did not notice any shortcomings either. The design of the cover depicting a submarine and gears against the background of an old map also harmonizes with the language. The whole thing reflects the steampunk atmosphere of the Necrolotum world.
Summary
I believe that Necrolotum is one of the best fantasy books I have read recently. The plot, although not the most fast-paced, is at times suspenseful, allowing for moments of reflection and inspiring (at least me) to get acquainted, even briefly, with areas that have been alien so far. In short – I recommend reading with some free time. Reading on the tram or during a break at work or between classes takes away its charm.
Nasza ocena: 8/10
Worth recommending reading - not only because of the sentiment towards HP Lovecraft!
PROOFREADING AND EDITING: 10/10
Characters: 8/10
STYLE: 8/10
STORY: 9/10
Laudacja autorstwa dr. hab. Dariusza Brzostka, 9 października 2020]
Srebrne Wyróżnienie
Oto świat, w którym dziarscy dżentelmeni wespół ze starymi morskimi wygami spotykają ekscentrycznych profesorów (być może szalonych), by zmagając się z podmorskimi rasami i fokami żywiącymi się ludzkim mięsem, wyruszyć na podbój światów, których istnienia nawet nie podejrzewali(śmy). Oto świat Necrolotum Jana Maszczyszyna – fantastycznej opowieści rodem ze snu Juliusza Verne’a, któremu przyśniło się uniwersum, o jakim nie odważyłby się napisać – wciąż bowiem tkwił w okowach scjentystycznego paradygmatu, który kazał mu skrupulatnie rozliczać się z siły i masy użytej, by wypchnąć międzyplanetarny pocisk w przestrzeń kosmiczną. Autor Necrolotum doskonale zdaje sobie sprawę, że ten świat(opogląd) przeminął, nie pociągając jednak, bynajmniej, za sobą ludzkiej fascynacji nauką i techniką oraz możliwością rzucania światła w mrok (oceanu, kosmosu, ludzkiego umysłu). I z tej właśnie fascynacji opowieść Maszczyszyna zachłannie czerpie, nią się karmi i do niej się ostatecznie zwraca – nie będąc jednak li tylko literacką stylizacją upozowaną na awanturniczą historię fantastyczną rodem z wieku pary i elektryczności – choć przecież taką właśnie przygodę nam relacjonuje. Jest to fantastyka naukowa ze świata, w którym nauka istnieje, jest ważna, wręcz nieodzowna – lecz inna od tej, którą znamy i do której przywykliśmy. Nauka, jaka była, być może, możliwa w świecie, który się do końca nie skrystalizował, nie całkiem jeszcze okrzepł w swych strukturach i paradygmatach. W świecie, w którym wyobraźnia naukowca i fantazja pisarza w jednym stały domu, podglądając się nieustannie i bez skrępowania. I taki właśnie świat odsłania przed nami Necrolotum – powieść fantastyczna. Patronuje jej żywioł opowiadania, narracyjny mechanizm konstruowania opowieści, w której zdarzenia nieprawdopodobne i zjawiska zupełnie niemożliwe znajdą swoje miejsce za sprawą biegłości narratora, który po prostu zechce o nich opowiedzieć, czyniąc je w ten sposób możliwymi (ba – nawet koniecznymi!) w ramach powieściowego świata. I ostatecznie tylko od naszej woli zależeć będzie, czy tę opowieść zaakceptujemy, czy damy się jej uwieść lub (może nawet?) pochłonąć.
Category: Szkice o zwycięzcach
The novel explores themes of discovery, imperialism, and humanity's hubris against nature's horrors. It's not a fast-paced thriller but a reflective, atmospheric dive into speculative underwater empires, blending suspense with grotesque elements. Based on the provided truncated French document (~890,000 characters cut), the narrative spans from artifact discovery to apocalyptic invasions, forming a cohesive arc despite omissions.
Plot and Structure
The story begins with Professor Oceanarus Molière receiving a mysterious telegram from a retired lighthouse keeper, leading to the discovery of an ancient, rock-forged machine on Australia's Liptrap Peninsula. This artifact—reminiscent of the Antikythera mechanism but Atlantean in origin—unlocks secrets of underwater civilizations (e.g., the "Gluors" or Ningen-like beings). The plot escalates into expeditions aboard steampunk vessels like the "Descendeur," encounters with savage tribes, hybrid horrors, and escalating conflicts.
Structure-wise, it's episodic: prologue sets the mystery, body chronicles underwater perils (e.g., battles with sea monsters, failed machines), and epilogue shifts to 1914, where a WWI-like global war merges with invasions by underwater empires (Japanese-flagged machines, Ningen creatures). The narrative builds tension through failures and revelations, culminating in a bittersweet escape hinting at sequels. Pacing is deliberate—reflective interludes allow world-building, but truncated sections (e.g., mid-adventures) make some transitions feel abrupt.
Characters
Professor Oceanarus Molière: The scholarly protagonist, a reclusive inventor driven by curiosity. He's intellectual and melancholic, evoking Verne's Nemo but with Maszczyszyn's grotesque edge (e.g., personal losses fuel his isolation).
Lord Duncan Bizzard: Aristocratic adventurer, pragmatic and heroic; provides comic relief and action-hero flair.
Abigail: Romantic interest and companion; undergoes horrors (e.g., violations), adding emotional depth but risking trope territory (damsel in distress with agency).
Supporting Cast: The lighthouse keeper (eccentric guide), servants like Marcellus (loyal but underdeveloped), and antagonists like invading forces or underwater beings (more symbolic than fleshed out).
Characters are archetypal for steampunk—eccentric inventors, bold explorers—but Maszczyszyn infuses them with psychological nuance (e.g., regret, ambition). However, some feel secondary to the plot's wonders.
Themes and Style
Themes include exploration's perils (ancient tech awakens horrors), colonialism (underwater empires as metaphors for exploitation), and apocalypse (WWI escalation with mythical invasions). Style is dense and poetic, with Byronic epigraphs and vivid, grotesque descriptions (e.g., "chaînes crachant une suie magique"). Maszczyszyn's prose mixes scientific jargon, horror (body mutations, invasions), and satire (human folly against nature). Influences: Verne's voyages, Wells' invasions, and Polish SF traditions (e.g., Lem's irony).
Strengths
World-Building: Immersive steampunk undersea realms—ancient machines, hybrid creatures, tidal horrors—feel original and terrifying. The alternate history (e.g., Atlantean tech in 1900s Australia) is richly detailed.
Atmosphere and Suspense: Grotesque horror (e.g., failed experiments, invasions) builds dread; reflective moments inspire awe.
Thematic Depth: Critiques imperialism and technology's double edge; epilogue ties personal stories to global catastrophe effectively.
Innovation: Blends maritime adventure with SF horror; Maszczyszyn's Australian-Polish perspective adds unique cultural flavors (e.g., coastal settings).
Weaknesses
Pacing Issues: Slow exposition and episodic structure can drag; truncated document highlights potential for uneven flow in full text.
Character Development: Archetypes dominate; female roles (e.g., Abigail's traumas) lean on sensationalism without full resolution.
Overreliance on Grotesque: Horror elements (violations, mutations) may feel gratuitous, potentially alienating readers.
Accessibility: Dense prose and niche steampunk lore assume familiarity with genre; not for casual readers.
Overall Rating
On a scale of 1-10, Necrolotum earns an 8/10. It's a captivating steampunk horror-adventure, showcasing Maszczyszyn's imaginative prowess—ideal for fans of underwater epics like 20,000 Leagues Under the Sea or dark SF like Jeff VanderMeer. While not his most accessible (Broilia or Homo Pregnantus edge it in originality), it rewards with atmospheric depth and speculative thrills. Recommended for steampunk enthusiasts; a solid entry in Polish-Australian SF.
[The title of Jan Maszczyszyn’s book indispensably reminds (or at least me) of the famous blasphemous Necronomicon by the mad Arab, Abdul Alhazred, described by a famous loner from Providence. And this association is justified not only by the name – it is in the Necrolotum that the reader has the opportunity to learn about the probable secrets of the Great Ancient Ones ‘ locomotion as well as the opportunities and threats to earthly life and civilization from Jupiter.
One of the pioneers of the Necrolotum journey, and at the same time the main character and narrator, is Jack de Waay, a gentleman from alternative Victorian Australia. This alternative is that the earth’s population is larger in the early twentieth century than in our world; so large that there are timid voices about overpopulation. Mr. de Waay himself is an expert in the field of cavitation, i.e. the controlled transformation of rock into magma. The beginning of his adventures is a proposal to explore the poorly explored underwater depths with the eccentric genius Oceanus Molière (the name obliges), Lord Duncan, adventurer, and other scientists and not only to gain fame and wealth – unfortunately at the cost of breaking the engagement with his beloved Abelia. Only after setting off, the true purpose of the trip is revealed – the title Necrolotum.
Interplanetary communication system and the predominance of aquatic life over land life
This strange creation is a system of connections connecting the oceans and seas of all planets and satellites in the solar system – a solution very interesting for me. Through this network, the heroes enter the waters of Ganymede, and later also to Triton and other worlds. At this point, a fairly obvious question arises: how to solve the problem of the limited time spent underwater by a terrestrial organism. Professor Molière had a simple (for him) advice – to turn it into water through appropriate hormones, exercises, enabling retroevolution– return to the previous form in the evolution tree. Of course, there they find creatures quite different from the kind-hearted creatures we know. Some of them are intelligent and conscious beings, though not necessarily friendly, at least at first. By the way, Jack, together with the reader, faces interesting dilemmas – what would life be like if not for getting out of the water millions of years ago? Is humanity ready for contacts with alien races, and if not, can the Necrolotum and extraterrestrial life be kept secret from the increasingly overpopulated terrestrial world?
How much science in science fiction ?
What I personally liked about Necrolotum is the author’s reaching for numerous scientific disciplines and using them to create an engaging vision of the world and corresponding phenomena, inventions and branches of science. There are geological and hydrological issues; the author also refers to the Hindu Ayurveda and biological issues. In my opinion, he also quite credibly presented the look of the then educated representative of one of the upper classes on the desired social order. The characters also have different views on the aforementioned issues, which of course leads to conflicts that are the axis of the plot in my opinion.
So the answer to the question in the subheading is quite a lot, especially in the endnotes. I found some inaccuracies, some of which could be put down to fiction , but the erroneous references to mythology hurt me slightly. If you are interested, I refer you to the book.
Not only the content, but also the form
Jan Maszczyszyn wrote this novel in a language stylized as the Polish equivalent of the 19th and 20th century English of the upper class – for obvious reasons it is justified. And although I’m not a linguistic expert, I think he did it well. There was no dissonance between the dialogue and the narrative style and the image of a Victorian, well-born engineer. In terms of editing, I did not notice any shortcomings either. The design of the cover depicting a submarine and gears against the background of an old map also harmonizes with the language. The whole thing reflects the steampunk atmosphere of the Necrolotum world.
Summary
I believe that Necrolotum is one of the best fantasy books I have read recently. The plot, although not the most fast-paced, is at times suspenseful, allowing for moments of reflection and inspiring (at least me) to get acquainted, even briefly, with areas that have been alien so far. In short – I recommend reading with some free time. Reading on the tram or during a break at work or between classes takes away its charm.
Nasza ocena: 8/10
Worth recommending reading - not only because of the sentiment towards HP Lovecraft!
PROOFREADING AND EDITING: 10/10
Characters: 8/10
STYLE: 8/10
STORY: 9/10
Laudacja autorstwa dr. hab. Dariusza Brzostka, 9 października 2020]
Srebrne Wyróżnienie
Oto świat, w którym dziarscy dżentelmeni wespół ze starymi morskimi wygami spotykają ekscentrycznych profesorów (być może szalonych), by zmagając się z podmorskimi rasami i fokami żywiącymi się ludzkim mięsem, wyruszyć na podbój światów, których istnienia nawet nie podejrzewali(śmy). Oto świat Necrolotum Jana Maszczyszyna – fantastycznej opowieści rodem ze snu Juliusza Verne’a, któremu przyśniło się uniwersum, o jakim nie odważyłby się napisać – wciąż bowiem tkwił w okowach scjentystycznego paradygmatu, który kazał mu skrupulatnie rozliczać się z siły i masy użytej, by wypchnąć międzyplanetarny pocisk w przestrzeń kosmiczną. Autor Necrolotum doskonale zdaje sobie sprawę, że ten świat(opogląd) przeminął, nie pociągając jednak, bynajmniej, za sobą ludzkiej fascynacji nauką i techniką oraz możliwością rzucania światła w mrok (oceanu, kosmosu, ludzkiego umysłu). I z tej właśnie fascynacji opowieść Maszczyszyna zachłannie czerpie, nią się karmi i do niej się ostatecznie zwraca – nie będąc jednak li tylko literacką stylizacją upozowaną na awanturniczą historię fantastyczną rodem z wieku pary i elektryczności – choć przecież taką właśnie przygodę nam relacjonuje. Jest to fantastyka naukowa ze świata, w którym nauka istnieje, jest ważna, wręcz nieodzowna – lecz inna od tej, którą znamy i do której przywykliśmy. Nauka, jaka była, być może, możliwa w świecie, który się do końca nie skrystalizował, nie całkiem jeszcze okrzepł w swych strukturach i paradygmatach. W świecie, w którym wyobraźnia naukowca i fantazja pisarza w jednym stały domu, podglądając się nieustannie i bez skrępowania. I taki właśnie świat odsłania przed nami Necrolotum – powieść fantastyczna. Patronuje jej żywioł opowiadania, narracyjny mechanizm konstruowania opowieści, w której zdarzenia nieprawdopodobne i zjawiska zupełnie niemożliwe znajdą swoje miejsce za sprawą biegłości narratora, który po prostu zechce o nich opowiedzieć, czyniąc je w ten sposób możliwymi (ba – nawet koniecznymi!) w ramach powieściowego świata. I ostatecznie tylko od naszej woli zależeć będzie, czy tę opowieść zaakceptujemy, czy damy się jej uwieść lub (może nawet?) pochłonąć.
Category: Szkice o zwycięzcach
Displaying 1 - 2 of 2 reviews