Het Engels heeft het Nederlands al bijna verdrongen aan de universiteiten en neemt sluipenderwijs het middelbaar en lager onderwijs over. Meer dan zestig procent van wat er aan vertaalde romans in de boekhandel ligt, komt uit het Engels. Onze media? Helemaal gericht op Engelstalige voorbeelden, alsof er geen Italiaanse, Franse, Spaanse en Duitse nieuwsbronnen bestaan. Maar daar houdt het niet op. Want met de dominantie van de taal komt ook de dominantie van het denken. Het Anglo-Amerikaanse wereldbeeld bepaalt de kijk op economie, politiek en overheid. Omdat de mens verantwoordelijk is voor zijn eigen geluk, dient de overheid zich terug te trekken en zo veel mogelijk over te laten aan het individu. En de samenleving? Die wordt onderworpen aan het principe van de markt. Alwaar men het liefst in Engels jargon spreekt. Dit is een pamflet tegen de verengelsing van de wereld en een pleidooi voor diversiteit, te beginnen met het Nederlands.
Er worden veel punten besproken wat betreft de opkomst van de Engelse taal en de verloedering van de Nederlandse taal. Er staan wel een paar goede punten in, zoals het feit dat studenten inhoud beter begrijpen als deze gedoceerd wordt in het Nederlands. Toch worden er veel fragmenten getoond met weerlegbare argumenten of dat sprekers te veel beroep doen op gevoelens. Bij de laatste soort, valt het boek veel in herhaling. De verschillende hoofdstukken voelen ook als willekeurig aan: je zou bij wijze van spreken hoofdstukken van plek kunnen verwisselen en alles zou hetzelfde zijn. Er ontbreekt ook een goed slothoofdstuk en het voelt een beetje ongeorganiseerd.
Ik ben tegen de verengelsing van de Nederlandse taal. Ik hou van de Nederlandse taal. Ik hou van de Engelse taal. Maar ze moeten niet gemengd worden. Ik denk niet dat mensen zich realiseren dat de Nederlandse taal langzaam aan het verloederen, al dat niet verdwijnen is. En met de taal ook de cultuur en gewoonten; de vanzelfsprekendheid je volledig grenzeloos en authentiek te kunnen uitdrukken. Ik vind het daarom ook schandalig dat universiteiten zoveel opleidingen alleen nog maar in het Engels geven (cijfers over dit soort dingen worden er in dit boek voldoende gegeven). Nederland is een soort mini-VS aan het worden omdat het de eigen taal compleet inferieur maakt door op steeds meer manieren Engels over te nemen. 'Luchthaven' Schiphol? Welnee joh, gewoon 'Schiphol Airport'. Lockdown? Er is niet eens een Nederlands woord voor. Voor mezelf (en voor wie het wil lezen) zet ik hieronder stukken uit het boek die me aanspraken.
"Ik ben niet tegen het Engels. Ik ben voor het Nederlands. Ik vind het essentieel dat het Nederlands een taal is en blijft waarin alles kan en moet worden uitgedrukt. Ik ben geen purist. Het woord computer hoeft niet weg, en baby ook niet. Ze zijn bondig en ingeburgerd. Maar tegenwoordig hoor ik mensen de meest alledaagse conversaties nodeloos met clichématige Engelse wendingen doorspekken." (p. 81)
"Wanneer ik in Amsterdam een horecagelegenheid bezoek, gebeurt het steeds vaker dat het bedienend personeel geen Nederlands spreekt en er voetstoots van uitgaat dat de voertaal Engels is. Zíj zijn te gast, in een stad die nog steeds overweldigend Nederlandstalig is. En zo moeilijk is het niet voldoende Nederlands te leren om in een restaurant bestellingen te kunnen opnemen. Ik vind het gebruik van Engels in deze context onbeschoft." (p. 121)
"Als ik Engels spreek en schrijf voel ik vrijheid, maar geen verantwoordelijkheid. Op een heel diepe manier 'voel' ik de woorden niet. Ook krachttermen schijnen maar klanken. Als ik 'weiland' lees heb ik een onmiddellijke verbinding, als ik 'meadow' zie weet ik dat het een weiland is. Het tragisch dieptepunt tijdens mijn studie Nederlandse Taal & Cultuur was een college waarin we een populaire roman van een Nederlandse auteur in het Engels moesten ontleden - we kregen immers de vertaalde versie. Ik geloof dat het om Blue Mondays van Arnon Grunberg ging. Dat was het moment dat mijn lust om te studeren accuut verdween." (p. 80)
Interessant en lezenswaardig boek dat de verschillende aspecten van de verdringing van de Nederlandse door de Engelse taal belicht. Er worden interessante feiten en meningen in het boek naar voren gebracht. Voorbeelden:
"Engels is geen taalverrijking, ik vind het taalverdringing. Maar ik snap vooral niet dat in een tijd waarin iedereen de mond vol heeft van de Nederlandse identiteit en dat die zo onder druk zou staan, iedereen wel de hele dag steenkolen-Engels loopt te tetteren terwijl dat nergens voor nodig is."
[Als mensen automatisch overgaan op Engels:]. "Er spreekt een trots uit, niet op de eigen taal, maar op de eigen (vermeende) talenkennis. […]. Je kunt het ook strenger bekijken. Dan is die hijgerige drang om altijd maar weer Engels te babbelen een teken van stuitende onderdanigheid."
Het boek bevat veel bijdragen van veel verschillende auteurs, waardoor er met enige regelmaat herhaling in de argumentatie optreedt. Heel storend is dat echter niet.
Dat geldt echter wel voor de Engelse titel van het boek: 'Against English'. Waarom is daar in 's hemelsnaam voor gekozen? Misschien trekt dit de aandacht, geldt het als 'grappig'. Maar dat kunnen ook precies de redenen dat anderen zich van het Engels bedienen, waartegen men in het boek juist zo ageert. Gevolg is dat ook de bibliotheek dit boek nu als behorend bij de sectie 'Engels' heeft gecategoriseerd. Om het bij het Engels te houden: karma is a bitch.
Very good book. I would have called it: "Against American English". Because the Netherlanders imitate and glorify the Anglo-American accent almost instinctively, as if the Netherlands was a U.S. Territory. I never hear the British accent spoken. The Anglo-Americanization is so bad that you hear "American" songs on a radio station called 100% NL, which also plays many songs from Dutch singers who copy an American English media accent. If a North-American wants to learn Italian, he can tune-in to Radio Italia where he will hear only Italian songs but if he tunes-in to 100%NL to learn Dutch he will hear many "American" songs instead. The Netherlands bombards its citizens with mainstream "American TV", "American Music", "American Slogans", etc...The Netherlands is even more "American" than Puerto Rico which is a U.S. Territory.
Goed boek, goede en goed onderbouwde betogen, werd alleen na een aantal hoofdstukken wat repitatief. Had liever geëindigd met een hoofdstuk die alle voorgestelde oplossingen nog eens opsomde. Nu voelt het aan alsof alles al verloren is, terwijl ik van mening ben dat we de ontwikkelingen kunnen afremmen en het Nederlands als onderwijstaal weer aantrekkelijk kunnen maken.
Rechtlijnig in haar boodschap, maar wel interessant om het vraagstuk rondom verengelsing eens vanaf verschillende maatschappelijke kanten belicht te zien.
Volledig eens met dit pleidooi voor het Nederlands. Vooral de stukken over de functie en verantwoordelijkheid van universiteiten vond ik sterk. Bepaalde hoofdstukken in het midden van het boeken voelden ietwat irrelevant en repetitief.
Verplichte stof voor wie met taal werkt of erin is geïnteresseerd... Of eh...eigenlijk voor iedere Nederlander. Een aantal essays over waarom verengelsing (en met name met het Globish) al dan niet wenselijk is.
Leerzaam! Heeft me toch aan het denken gezet over onze taal, denk er nog vaak aan terug. Goede argumentatie in de verschillende betogen. Werd wel op den duur herhaaldelijk.
Nee, dit is geen roman, al zingen sommige zinnen en bijna alle auteurs in koor. Aboluut verplichte lectuur voor iedereen die (nog) denkt dat alles zo veel mogelijk in het Engels moet worden gezegd of 'als Engels' (het zogeheten 'Globish' of 'steenkoolengels') moet klinken. Of dat onze kinderen zo gauw mogelijk Engels moeten leren, bijvoorbeeld ten nadele van het Frans of het Duits. Of een andere mooie, al dan niet dode taal. Zinderend en heel instructief zijn de stuken van Daniël Rovers, Piet Gerbrandy, Stine Jensen, Fouad Larui, Gita Deneckere en Ger Groot. Warm aanbevolen. Een vier-plus!