Ο έρωτας θα τους ενώσει. Ή θα τους χωρίσει. Για πάντα…
Ένας έρωτας γεμάτος πάθος και ένταση γεννιέται στη μητρόπολη του κόσμου μια βροχερή νύχτα, εκείνη τη νύχτα που οι ματιές και οι καρδιές του Ανδρέα Λοΐζου και της Λυδίας Αποστόλου ενώνονται αμέσως… Ψέματα και μυστικά φέρνουν το τέλος. Ο Ανδρέας εγκαταλείπει τη Νέα Υόρκη και επιστρέφει στην Ελλάδα. Η Λυδία προσπαθεί να αναρρώσει σωματικά και ψυχολογικά από τον πόνο του χωρισμού, ώσπου δέχεται ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα.
Ο πατέρας της είναι ετοιμοθάνατος και εκείνη πρέπει να επιστρέψει αμέσως στην πατρίδα της. Εκεί έρχεται αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα, τα οικονομικά προβλήματα και τον κίνδυνο χρεοκοπίας. Και καθώς αγωνίζεται να βρει μια λύση, στο δρόμο της έρχεται και πάλι εκείνος… Ο άνδρας που είχε γκρεμίσει τα όνειρά της και της είχε ραγίσει την καρδιά.
Ο Ανδρέας της κάνει μια πολύ συμφέρουσα πρόταση. Ένα γάμο που της λύνει όλα της τα προβλήματα και βγάζει στην επιφάνεια όλα τα ξεχασμένα από χρόνια πάθη και συναισθήματα. Ο έρωτας είναι ακόμη ζωντανός και το πάθος τούς παρασύρει στη δίνη του. Και τη στιγμή που παραδίνονται, τα λάθη του παρελθόντος διεκδικούν ακόμη και τη ζωή τους.
Η Έλενα Αντωνίου είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Λάρισα, κατάγεται από τη Μήλο και μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Λατρεύει τις ερωτικές ιστορίες ενώ γράφει και η ίδια από την εφηβική ηλικία. Αγαπά τα ταξίδια, τα βιβλία, τις ρομαντικές κομεντί και την country μουσική. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται σε διαδικτυακά Μέσα, ως news editor. Είναι μέλος της RWA (Romance Writers of America).
Με το «Καθώς έπεφτε η νύχτα» που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο 2017 από τη σειρά Silk εγκαινιάστηκε η συνεργασία της συγγραφέως με τη ΧΑΡΛΕΝΙΚ. Ακολούθησαν τον Μάιο του 2018 το «Πέρα από τις σκιές», τον Δεκέμβριο του 2018 το «Έρωτας στις φλόγες του πολέμου» και τον Ιούνιο του 2019 το «Στην τελευταία στροφή». Το πρώτο της βιβλίο είναι «Τα Δάκρυα του Πάθους» που επανακυκλοφόρησε από τη Silk τον Νοέμβριο του 2019. Ακολούθησε τον Φεβρουάριο του 2020 το «Μετά τα Δάκρυα του Πάθους» ολοκληρώνοντας την ιστορία του Ανδρέα και της Λυδίας. Ακολούθησε τον Δεκέμβριο του 2020 το «Μια σταγόνα έρωτα» και τον Ιούνιο του 2021 το «Τίμημα της Εκδίκησης». Τον Ιούλιο του 2021 εγκαινιάζει την ελληνική σειρά Άρλεκιν Eros.
Διαβάζω σχεδόν όλα τα είδη της λογοτεχνίας , έχοντας αδυναμία σε κάποια και αποφευγοντας άλλα , όχι γιατί δεν είναι καλά , απλά δεν ταιριάζουν με τα δικά μου αναγνωστικά κριτήρια . Έτσι, λοιπόν με την αισθηματική και ρομαντική λογοτεχνία έχω μια σχέση ιδιαίτερη . Δύσκολα την επιλέγω και ακόμα πιο σπάνια ενθουσιάζομαι . Βρέθηκα στην παρουσίαση της Αντώνιου για το συγκεκριμένο βιβλίο <<τα δάκρυα του πάθους>> και επειδή με κέρδισε η γλυκύτητα και η αμεσότητα της αποφασισα να διαβάσω κάτι δικό της . Παράλληλα ,οι διθυραμβικες κριτικές αναγνωστών μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον . Λοιπόν ,ο Αντρεας και η Λυδία γνωρίζονται στη Νέα Υόρκη και ερωτεύονται κεραυνοβόλα . Αν και τους χωρίζουν λίγα χρόνια αυτά δε στέκονται εμπόδια στο να τους κρατήσουν μακριά . Αντίθετα , πρόσωπα του περιβάλλοντος τους , θέλουν να τους δούνε χώρια . Θα ζήσουν μια σχέση θυελλώδη που θα περάσει από χίλια κύματα και παράλληλα θα αποδείξουν περίτρανα πως ο αληθινός έρωτας επιβιώνει μέσα από δυσκολίες . Τέτοια βιβλία συνήθως βασίζονται σε μια μεγάλη και δυνατή ιστορία αγάπης , με αμέτρητα εμπόδια και πολύ παρασκήνιο και με προβλέψιμο θετικό φιναλε . Εδώ υπάρχουν όλα αυτά . Ο Αντρεας και η Λυδια είναι χαρακτήρες που σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον και στο κρατάνε αμείωτο ως το τελος .Έπισης ,ζουνε έναν έρωτα που σε συνεπαίρνει , ειδικά αν είσαι ρομαντική ψυχή . Αν και εγώ δεν είμαι καθόλου , το βρήκα μια ευχάριστη ανάπαυλα από την καθημερινότητα και αισθανόμουν πως έβλεπα αισθηματική ταινία. Όπως ήμουν σίγουρη για το φιναλε και την κατάληξη τους . Πληροφορηθηκα πως αρχικά το βιβλίο αυτό κυκλοφόρησε σε δυο τόμους , και αυτό ήταν μια συλλογική επανέκδοση . Το βρήκα πολύ σωστή ιδέα , περιεκτική και άμεση που δεν κουράζει . Σε τέτοια βιβλία εκτός από την πλοκή που σε γενικές γραμμές ακολουθεί την πεπατημένη , σημασία έχει η πενα που την υποστηρίζει . Η γραφή της Ελενας Αντώνιου είναι ακριβώς όπως η προσωπικότητα της , άμεση ,δροσερή , εκφραστική και κυρίως απλή και στρωτή . Χωρίς περιττές περιγραφές και ανούσια συγγραφικά κλισέ . Μπράβο στη συγγραφέα που υποστηρίζει τον έρωτα και την αγάπη με αξιοπρέπεια και ουσιαστικά . Τέτοια βιβλία μας κάνουν να ξεχνιόμαστε για λίγο από τη μουντή καθημερινότητα . Κάποιες φορές όλοι μας έχουμε ανάγκη να ζούμε ένα όμορφο παραμύθι με χαρούμενο τέλος , με έναν εντονο έρωτα για συνοδοιπόρο . Ολοι μας θελουμε να τον ζήσουμε , αν δε μας έχει ήδη συμβεί
" ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΠΑθΟΥΣ" Συγγραφέας: Έλενα Αντωνίου
💕 Η άποψη μου 💕
Καλησπέρα σας ,καλή χρονιά να έχουμε με υγεία. Άλλο ένα όμορφο ταξιδακι έφτασε στο τέλος του. Επέλεξα να είναι " Τα δάκρυα του πάθους" το τελευταίο βιβλίο του 2020 γιατί μου αρέσει ο τρόπος γραφής της Έλενας Αντωνίου και ήθελα να κλείσει η χρονιά με κάτι ρομαντικό. Ο τίτλος του ταιριάζει απόλυτα γιατί γι'αυτό το πάθος της Λυδίας και του Ανδρέα έπεσαν πολλά δάκρυα. Δεν θα πω πολλά πράγματα γιατί έχει και συνέχεια το βιβλίο. Η Λυδία με τον Ανδρέα μια βροχερή νύχτα γνωρίζονται και από εκείνη την στιγμή ζούν έναν έρωτα γεμάτο πάθος. Όμως τα ψέματα ,η έλλειψη εμπιστοσύνης και η ζήλια φέρνει το τέλος στην σχέσης τους. Ένα τέλος που έκανε και τους δύο να πονέσουν πάρα πολύ!!! Μερικά χρόνια μετά ο πατέρας της Λυδίας είναι βαριά άρρωστος και επιστρέφει στην Ελλάδα. Εκτός από την αρρώστια του πατέρα της έρχεται αντιμέτωπη με τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας της . Ψάχνοντας να βρει λύση και να γλιτώσει την χρεοκοπία εμφανίζεται μπροστά της ο Ανδρέας και της κάνει μια πρόταση... Να τον παντρευτεί!!! Ξεχασμένα συναισθήματα θα έρθουν στην επιφάνεια που υπήρχαν από χρόνια. Θα διορθώσουν τα λάθη του παρελθόντος ή θα συνεχίσουν να κάνουν πάλι τα ίδια λάθη? { Μακάρι να ήμουν βροχή, να αφήνω φιλιά στα χείλη σου και να χαϊδεύω το κορμί σου} Λυδία-Ανδρέας 💕 Μου άρεσε και σας το προτείνω 📖
This entire review has been hidden because of spoilers.
Διαβάζεται ευκολα αλλα ειναι κάπως εκνευριστικό. Το βρήκα τουλάχιστον αφελές και παιδαριώδες. Το έργο συνεχίζεται αλλά δεν θα ακολουθήσω το ζεύγος σε άλλους χωρισμούς άνευ λόγου και αιτίας απλά για να χαρούμε μαζί περισσότερες ένδοξες επανασυνδέσεις....
Το ειχα καιρο στο ραφι και ειπα να διαβασω τα βιβλια σου μαζεμενα. Είναι λοιπον, η ιστορια ενος ερωτα ψυχοβγαλτη, στα προτυπα της Σαρλοτ Λαμπ. Ατελειωτες παρεξηγησεις, πολυ δραμα και αρκετοι αντιπαθητικοι χαρακτηρες. Παρατηρησα ότι η ιστορια είναι και κοσμοπολιτικη, ευχαριστο για μας παρασυρει για λιγο απο τη μιζερια που μας περικυκλωνει. Τωρα θα πιασω τη συνεχεια του βιβλιου να δω με ποιο τροπο θα τελειωσει.
Όταν η Λυδία γνωρίζει τον Ανδρέα ερωτεύονται με την πρώτη ματιά. Η φράση του" μακάρι να ήμουν βροχή,να αφήνω φιλιά στα χείλη σου και να χαϊδεύω το κορμί σου"θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη της και θα την σημαδέψει. Η Μοίρα όμως τους επιφυλάσσει εκπλήξεις. Θα συναντηθούν στην ίδια δουλειά, εκείνος θα γίνει μέντορας της και στην συνέχεια ο σύντροφος της ζωής της. Στην απόλυτη ευτυχία που ζουν εμπόδιο θα αποτελέσει η παρουσία της Σύνθιας, μίας γυναίκας με εμμονές, ψυχολογικές μεταπτώσεις και καθόλου ηθικούς φραγμούς. Θα επιδιώξει να τους χωρίσει με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο. Από την άλλη,ο Ανδρέας ζηλεύει υπερβολικά την σχέση της Λυδίας με τον αδελφικό της φίλο,τον Γιώργο. Μία σειρά από παρεξηγήσεις, δολοπλοκίες και ψέματα θα επιφέρουν τον χωρισμό τους. Θα βιώσουν και οι δύο την εγκατάλειψη,την θλίψη και τον απόλυτο πόνο. Και όταν όλα φαίνονται ότι έχουν χαθεί και ο καθένας ζει την μοναχική ζωή του,οι συγκυρίες θα τους ενώσουν και πάλι.. Θα καταφέρουν η Λυδία και ο Ανδρέας να αφήσουν πίσω το παρελθόν τους και να ζήσουν μαζί και ευτυχισμένοι;;; Θα αντιληφθεί επιτέλους ο Ανδρέας τον ρόλο του Γιώργου στη ζωή της Λυδίας;;; Γιατί ο Ανδρέας ζητάει εκδίκηση;;; Το μίσος μπορεί να νικήσει τον έρωτα;;; Τί είναι ποιό σημαντικό:η καριέρα ή η οικογένεια;;;
Με απλή και εθιστική γραφή η Έλενα Αντωνίου μας ξυπνά έντονα συναισθήματα και μας παρασύρει σε έναν μεγαλειώδη και απόλυτο έρωτα.Με την ζήλια,το μεγάλο πάθος και την μοναδική αγάπη που νιώθουν οι ήρωες μας!!! Οι διάλογοι μεταξύ του ζευγαριού απλά επικοί γεμάτοι ένταση, πάθος και ερωτισμό με έκανε να τους αγαπήσω ακόμη πιο πολύ ❣️ Ένα βιβλίο που εξυμνεί την έννοια της αληθινής και δυνατής φιλίας! Αν και το διάβασα για δεύτερη φορά το απόλαυσα και το αγάπησα εξίσου!! Συστήνεται ανεπιφύλακτα στους λάτρεις του είδους και όχι μόνο!!!!! Ανυπομονώ να διαβάσω την συνέχεια της ιστορίας του Ανδρέα και της Λυδίας και είμαι σίγουρη ότι θα μας παρασύρει το ίδιο και θα το αγαπήσουμε και αυτό!!!
2,5⭐ Εξελίξεις τραβηγμένες από τα μαλλιά, αχώνευτοι και αψυχολόγητοι χαρακτήρες και ήταν σαν να διάβαζα ένα επεισόδιο της Λάμψης. Στα θετικά τα μικρά κεφάλαια. Κρίμα, γιατί αγαπάω την γραφή της συγγραφέως αλλά η συγκεκριμένη ιστορία ήταν ανώριμη και χωρίς ουσία.
Διάβασα το βιβλίο σε σύντομο χρονικό διάστημα και ανυπομονούσα να δω πως τελειώνει, όπως και ανυπομονώ να διαβάσω τη συνέχεια της ιστορίας! Το ζευγάρι δεν μου άρεσε ιδιαίτερα και πολλά γεγονότα που συνέβησαν μου φάνηκαν υπερβολικά! Σαν βιβλίο, όμως δεν είναι καθόλου αδιάφορο και πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να θυμώνει με τους ήρωες ή να χαίρεται όταν όλα ήταν καλά!
Ευκολοδιαβαστο και καλογραμμένο.ΚΑλο θα ήταν να έλειπαν εκατό σελίδες.Δεν χρειάζονταν Η ιστορία ήταν απλή, αφελής και εντέλει βαρετή.Σιγουρα δεν θα ψάξω την συνέχεια του βιβλίου γιατί δεν πιστεύω να προσφέρει κάτι διαφορετικό.
Άλλο ένα βιβλίο της συγγραφέως με ίντριγκες. Στην αρχή δεν με τράβηξε τόσο αλλά συνεχίζοντας της ιστορία κόλλησα ακόμα περισσότερο! Δεν εχω διαβάσει ακόμα το δεύτερο βιβλίο αλλά ανυπομονώ!
Η άποψή μου όπως αναρτήθηκε στο site Θεματοφύλακες λόγω τεχνών. Ένα υπέροχο βιβλίο που για ακόμα μια φορά με έκανε να ερωτευτώ τον ήρωα!! https://www.thematofylakes.gr/ta-dakr...
Ενώ μου άρεσε πολύ το «Στην τελευταία στροφή» της ίδιας συγγραφέως μπορώ να γράψω πως αυτό το συγκεκριμένο δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα. Το στόρυ με τη Σίνθια θυμίζει Βραζιλιάνικο της δεκαετίας του ‘90!! Και προς το τέλος καταντά αρκετά κουραστικό που απλώς ΔΕΝ μιλά ο ένας στον άλλο! Not her A game.. Κατανοώ ωστόσο πως το συγκεκριμένο το έγραψε χρόνια πριν μιας και ήταν ιστορία που είχε στο μυαλό της από τα εφηβικά της χρόνια. Μπορεί και καλύτερα.