พริ้งพราว

by พัพพุ

หลังผิดหวังจากการแคสติงบทนางเอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
พริ้งพราวก็ได้เล่นละครสมใจ
แต่เรื่องนี้ไม่ได้ออกอากาศทางทีวี เพราะต้องเล่นกับคนที่มีตัวตนจริงๆ
สาเหตุก็มาจากความเห็นอกเห็นใจเพื่อนรัก
ที่คบกับไฮโซหนุ่มหล่อ ทว่าแม่ฝ่ายชายไม่ปลื้ม
และทำท่าจะดรามาทั้งที่ยังไม่ได้แพลนเรื่องแต่งงาน

บทบาทที่ท้าทายก็คือการปลอมตัวเป็นสะใภ้ของแม่สามีใจร้าย
แต่จะให้นั่งบีบน้ำตาพิสูจน์ความดีคงมีแค่ในละคร
เธอต้องเป็นสะใภ้ยุคใหม่ ไปป่วนคุณผู้หญิงไฮโซให้ร้อนๆ หนาวๆ
ซึ่งทุกอย่างก็ลงล็อกเป๊ะ เมื่อบ้านนั้นยังมีลูกชายอีกคนที่โสดและเคยเจ้าชู้
เธอจึงอ้างตัวว่าเป็นอดีตเมียของเขา และพาลูกที่เขาไข่ทิ้งไว้ไปด้วย

แค่อยากฉะกับแม่สามีปลอมๆ จากนั้นก็ทางใครทางมัน
แต่จอมทัพดันเชื่อเรื่องที่เธออุปโลกน์ขึ้นมา
และคนหน้าหยกจะทำให้เธอเป็นเมียเขาจริงๆ
จะถอนตัวก็คงไม่ทัน เพราะความสัมพันธ์ชักเริ่มอีนุงตุงนัง
แถมยังต้องเคลียร์กับน้องสาวและน้องเขยที่เป็นพ่อแม่ตัวจริงของเด็กอีก
พริ้งพราวกลัวว่าเกมอาจพลิกจนเธอเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ
เวอร์จินที่หวงแหนเอาไว้ เห็นทีจะไม่ปลอดภัยเสียแล้ว

559 pages, Paperback

Published October 1, 2019

Reviews

[Moji Juf-Fuf]

2.5 ดาวค่ะ

เรื่องนี้มีจุดที่ไม่สมเหตุผลอยู่หลายจุด โดยเฉพาะฉากเปิดเรื่องที่นางเอกอุ้มลูกมาบอกกับพระเอกว่าเขาเคยมี One night stand และทิ้งไข่ไว้ในท้องเธอ พระเอกซึ่งเป็นนักธุรกิจหลักพันล้าน อายุ 36 เคยเป็นเสือผู้หญิงเชื่ออย่างสนิทใจโดยไม่ตรวจดีเอ็นเอ เชื่อทั้งที่จำนางเอกไม่ได้เลย เชื่อพระความถูกชะตากับหนูน้อยพริกแกงวัยไม่ถึงขวบ แม่เจ้า ระดับเจ้าของธุกิจพันล้านเชียวนะ เชื่อง่ายไปไหม

พล็อตเรื่องก็อย่างที่คำโปรยบอกเลยค่ะ ตามนั้นจริงๆ แทบไม่มีวาระอื่นซ้อนเร้น ยกเว้นปมในใจคุณแม่สามี

ด้านคาแรกเตอร์ตัวละครค่อนข้างหลุดจากความเป็นมนุษย์จริงๆ แต่ก็ยังถือว่าเวอร์อยู่ในเกณฑ์ที่รับได้ ความเปย์เมีย รักหลงหวงเมีย พระเอกยืนหนึ่งไม่แพ้ใคร ส่วนฉาก 18+ ไม่ค่อยแซ่บค่ะ แค่พอกรุ๊บกริบๆ 5555555

สิ่งที่เราชอบที่สุดในเรื่องนี้คือเหตุผลที่ว่าทำไมคุณแม่สามีถึงหวงลูกชาย กีดกันผู้หญิงหลายคน เพราะนั่นคือเหตุผลที่คนเป็นแม่มองขาด ไม่ใช่เอาแต่อารมณ์ส่วนตัว หรือตรรกะวิบัติที่มักถูกยัดเยียดลงไปในตัวละครมาใช้ ปมนี้เรียกได้ว่าสมเหตุสมผลที่สุดในเรื่องนี้ สมกับเป็นแม่ที่รักและห่วงใยลูกจริงๆ

โดยรวมอ่านได้เรื่อยๆ ค่ะ ไม่แย่ แต่ถ้าถามว่าจะกลับมาอ่านซ้ำอีกไหม ก็คงไม่