Hiçbir Yerin Ortasında

by Ezgi Polat

Oraya nasıl gittiğimi ya da oradan nasıl döndüğümü bilmiyordum. Tek bildiğim, bir anda kendimi orada buluvermemdi. İnsanların yıkılan dünyalarından kaçıp sığındığı, her şeyden soyutlanmış bir zamanda, en ufak bir medeniyet izinin olmadığı o ormanın içinde.

Ezgi Polat yeni öykü kitabında tehlikeli alanlarda dolanıyor. Kitaba ismini veren öyküde günümüzün önde gelen bir fotoğraf sanatçısının içsavaşın ortasında kalmasıyla yaşadığı derin buhranı ve sonrasında yaşam sevgisini yeniden kazanma sürecini anlatıyor. Bazı öykülerinde de evini terk edenleri, kendini arayanları, bilinmeyene açılanları konu ediyor.

Hiçbir Yerin Ortasında’da insanların karanlık yönlerine değinen öyküler de yer alıyor; bu yönüyle kıskançlığa, yıkıcı duygulara, yalnızlık korkusuna ve derinlere işlemiş öksüzlük hissine tercüman oluyor.

Genres: Turkish Literature

96 pages, Paperback

Published October 1, 2019

About the author

1987 yılında doğdu. Endüstri mühendisliği bölümünü bitirdi. Öyküleri Notos, Kitap-lık, Sözcükler, Öykü Gazetesi, Öykülem, 14 Şubat Dünyanın Öyküsü, Çevrimdışı İstanbul, YM, Karahindiba, Peyniraltı Edebiyatı dergilerinde yayımlandı. Susulacak Ne Çok Şey Var Aramızda (Can Yayınları, 2017) ilk kitabı. İstanbul'da yaşıyor.

Reviews

[Özgür Atmaca · Rating 2 out of 5]

Bir derste Sanat’ın tanımını yaparken bir öğrencim şöyle demişti; “Yani Hocam size göre içinde emek ve estetik olan her şey sanat eseri olabilir mi?” bunun üzerine çok düşündüm ki hâlâ da düşünürüm, Estetik kime ve neye göreliği tartışılacak bir durum mu? Yoksa keskin hatları olup, tıpkı inançlar gibi; cahilin, zayıfın, aptalın ve entelin! eline bırakılamayacak kadar lüks sınırlara varmış bakış açıları mı?

Kitapta 6 öykü var ki bir kısmını okuduktan sonra küçük bir ara yorum girmiştim. Okumaya devam ettikçe öykülerin aslında hemen hemen hepsi olmak üzere benim öykü konusunda çok eleştirdiğim zaman ve karakter prozodisi sapmasını yakalamış durumda. Yani ne içiçelik söz konusu ne de birbirini yakalayamamışlık, aralarda dengeli bir git – gel yakalanmış. Fakat asıl sorun karakterlerin yaslandıkları diyalogların bu genişliği kocaman hissiz bir boşluğa dönüştürmelerinde.

İlk öykü olan hiçbir yerin ortasında bir yalnızlığın peşinde sürüklenirken karakterin anılarına ışık hızıyla geçip, işkence tezgâhlarından, karısıyla yaşadığı ikili sorunlarına dalmak tam olarak yukarıda anlatmaya çalıştığım konuydu sanırım.

Bir sonraki öykü kıyıya vuranda da buna yakın bir atmosfer var. Anne Çocuk bağının radikal anlatısı paçalı tavuk kovalayan, bağdaş kurup birbirlerine uçurum güzellemeleri yapan karakterlerin bilinmezlikten çıkıp gelmiş silik bir fotoğraftaki gibi kelimelere tutunarak zihnimizde belirmeye çalışıyor olmaları da diyebilirim.

Yazıya başlarken tüm öyküleri yorumlamak vardı aklımda, ama yazdıkça çoğu için birbirine benzeyen şeyler yazacağımı hissediyorum. Genel olarak son bir şeyler söylemem gerekirse, Başka bir Boyutta, Sığınak ve Yunus isimli öyküleri de, hareket ettikleri noktadan varmaya çalıştıkları seyir üzerinde; okuyucuya çok şey olması gerekiyor beklentisini yaratmaları ve aslında bir yere de varamıyor olmaları; bu kazaya sizi, vaktinizi ve tam karşınızda duran o iyi kitapları da sürüklüyor.

[Sinem A. · Rating 2 out of 5]

Son zamanlarda okumalarım arasına mutlaka genç dönem türk yazarlardan bir şeyler eklemeye çalışıyorum. Neler yazılıyor, güncelde edebiyat bizde nasıl devam ediyor gibi konulara olan merakımı en doğru şekilde onları okuyarak gidereceğimi düşünüyorum.
Zaman zaman çok iyi eserlere ve yazarlara denk gelsem de genel olarak yazılanlar çok da tatmin edici olmuyor maalesef.
Bazı eserler bana yazarlığın sonradan üretilmiş birkaç ders alıp işin özüne dair birkaç formül öğrenerek üzerine biraz mesai harcanmış bir uğraş olarak algılandığını ve orada kaldığını düşündürtüyor.
Cümleler, paragraflar zaman zaman tıkanıp, karışıyor akmıyor, bu yüzden metin takibi açısından yorucu buldum.

[Deniz Balcı · Rating 2 out of 5]

Sonunda bitti ama ben de bittim. Yazarın ilk kitabında çok hoşlanmadığım öykülerle karşılaşmış, birkaç öykü dışında da pek sevmemiştim. Fakat bu kitap… Beni öldürdü. Normalde almazdım zaten ama kitap çok sevdiğim bir arkadaşımdan hediye olarak geldi. Hediye kitapları da (çok saçma bir şey değilse) genelde okurum. Ama bu kısacık öykü kitabını okurken, hediye eden arkadaşıma biraz sinirlenmedim desem yalan söylemiş olurum. (Emine sorry:)) İlk kitapta öyküler pek ahım şahım değildi ama en azından samimiydi. Burada ise samimiyeti bulana büyük para ödülü verilse yeridir. Gelen gideni çok fena arattı arkadaşlar. Yarım bırakmanın eşiklerinde, hadi ha gayretlerle sonlandırdım. Normalde özellikle öykülerde beğenme kıstaslarım çok yüksek değildir, beğenirim bir yerinden tutup. Fakat ‘Hiçbir Yerin Ortasında’da gerçekleşmedi bu. İlk kitaptaki yazardan bu kitapta eser kalmadığını söylemem gerek, ne biçimde ne içerikte: Tamamen kendini yenilemiş. Bunu takdir etmekle birlikte anlatım tarzı, girift ve zorlama bir yöne doğru evrilmiş. Kapalı bir anlatıma ulaşmak için özellikle çabaladığını tahmin ediyorum ama bir yerden sonra öyküdeki izleği takip etmek imkânsız hale geliyor. Sanki yazar Birgül Oğuz, Hür Yumer ve Bilge Karasu okumuş okumuş da öyle yazmaya girişmiş gibi. Belki ilk kitaptaki yazardansa bunu tercih edenler çıkabilir; onlara sevgiler yolluyorum. Ben ise Ezgi Polat dendiğinde Martini Etkisi öyküsünü anımsamayı tercih edeceğim.

İyi okumalar.

[Murat Dural · Rating 4 out of 5]

Özellikle takip ettiğim öykücülerden hatta "Mutfakta ürettiğin ne var, özledik," dediğim yazarlardan biri sevgili Ezgi Polat. İlk kitabı "Susulacak Ne Çok Şey Var Aramızda"dayı dili kullanış şekli, sade ama etkileyici kurguları ile beğenmiştim. "Hiçbir Yerin Ortasında,"da ise sanki anlatı, kurgu, dili kullanış şekli daha derin, daha oturaklı (naçizane fikrim), bir tık üst seviyeye ulaşmış. Dudağımın kenarında ufak ve manidar bir gülümseme yaratan metinleri, yazarları çok seviyorum. Ezgi Polat'ta o gülümsemeyi, hayıflanmayı, bende oluşturduğu yazma isteğini sonuna kadar hak edenlerden. Eğer kısa ama damakta tat bırakan, güncel hayatın edebi dokusunu kadife bir sesle anlatan bir kitap, yazar arıyorsanız Ezgi Polat'ı takdimimdir...

[Aslıhan Çelik Tufan · Rating 3 out of 5]

Ezgi Polat’ ın yeni kitabını binbir heves ve beklenti ile aldım belki ben bugün zaten iki ayrı daha leziz öykü kitabı okuduğum için belki de tam anlamıyla ilk kitabına göre daha az beğenilesi olduğu içindir 3 yıldır veriyorum.
Başka bir boyutta öyküsü gerçekten çok güzel ama diğerlerini pek bi sevemedim.
Ezgi Polat ile ilk kitabıyla tanışmanızı öneririm!
Keyifli okumalar!

[Ezgi Şenel · Rating 4 out of 5]

Ezgi Polat öykülerini merak ettiğim bir yazardı. Öykülerin genelinin bana bıraktığı his kapana kısılmışlıktı. Sonuçlar farklılaşsa da verilemeyen kararların insanın üzerinde bıraktığı yükleri, gidilemeyen yerleri, kendine söylenen yalanların her şeyden fazla zarar verdiği evrenlerden kesitlerdi. Değişimin habercisi olduklarını düşündüğüm anlarla karşılaştım. Kıyıya Vuran ve Yunus adlı öykülerini ekstra sevdim. İnsan ilişkilerini ortaya dökme şekli kendisine hastı, az biraz zarif çokça da net. Can yakacağı bariz de olsa söylenmesi gereken nice doğruya.

[Özgür Balmumcu · Rating 4 out of 5]

Okurların genel eğiliminin aksine Ezgi Polat'ın ikinci öykü kitabını daha çok beğendim. Çünkü ilkine göre daha derli toplu, biçimsel olarak aksamıyor, hızlı bir kurgu yerine daha oturaklı bir anlatı tercih edilmiş, en önemlisi de meseleleri bana daha çok hitap ediyor. Üslup olarak yazarın arayışı hissediliyor. İkinci kitapta bariz bir değişim var. Evet, şöyle bir sorun var; bazı öykülerde (mesela ilk öyküde) yazar ile okur arasındaki duvar kalınlaşıyor. Hikâyenin içine girmek okur için güçleşiyor. Ancak o hiçbir yere ait hissedememe duygusunu o kadar içselleştirdim ki ikinci öykü kitabı ile güçlü bir bağ kurabildim. "Başka Bir Boyutta" kitapta en çok sevdiğim öykü oldu. "Yunus" öyküsü onu takip etti.

[Faruk Oruç · Rating 4 out of 5]

Edebiyatımızın yeni kalemlerinden Ezgi Polat'ın ikinci kitabı: Hiçbir Yerin Ortasında

Kitap, altı öyküyü barındırıyor kanatları altında. Altısı da etkileyici... neler anlatılıyor peki öykülerde? Günümüz insanının açmazlar, kaçışların, kürkçü dükkânına dönüş çabası, vahşete tanık olmanın yarattığı uçurumdan dönüş hissi, bir çocuğun hayalleri, hayatın dümenini elinden kaçırmak istemeyenlerin telaşı... Ezgi Polat'ın etkileyici ve sürükleyici bir dili var. Acaba öykü nereye gidecek merakı sizin kitabı bir solukta okumanızı sağlıyor. Bu arada soluklanıp kendinizi karakterlerin yerine koymanızı da sağlıyor.
Öykü meraklıları, keyifle okuyacaktır. İyi ki okudum. İyi okumalar.

[Evren Erarslan · Rating 4 out of 5]

Ezgi Polat'ın okuduğum ikinci kitabı. Psikolojik öğelerin ağır bastığı 6 hikaye ile geliyor karşımıza bu sefer. Öykülerin genel anlamda bulundukları durum sanki bir ruh gibi bedenlerin üzerinden geçiyor. Gerçek dünya ile hislerin ayrıştığı noktada da hiçbir yerin ortasında kalıyorsunuz. İsmi ve kapağı da güzel kitabın. Öyküler de ilgi çekici ve devamını okumak isteyeceğiniz ölçüde merak uyandırıcı. "Kıyıya Vuran" öyküsü çok rahat romana ya da novellaya dönebilirdi mesela.

[Sevda Sen · Rating 4 out of 5]

Kısaca bakıp beğenilmemiş yorumlar görünce şaşırdım doğrusu, ben beğendim bir oturuşta bitecek kısa ama güzel, insanı bir yerinden yakalayan öyküler. Bu ikinci kitabıymış, ilkini daha da çok severim belki:)

[nermin · Rating 3 out of 5]

Iyi bir öykücünün ayak seslerini duydum kitaptaki öyküleri okurken.