اصل اين رساله ، اُسّ و مخّ اوّلين دوره از درسهاي اخلاقي و عرفاني حضرت علاّمه مفسّر و حكيم و عارف آية الله العظمي طباطبائي قُدّس سِرُّه در حوزه علميّه قم ميباشد كه توسّط حضرت علاّمه آية الله قدّس سرّه بعنوان تقريرات برشته تحرير در آمده و با تنقيحات و اضافاتي از ايشان طبع گرديده است.
سید محمدحسین حسینی طهرانی (۱۳۴۵-۱۴۱۶ق) معروف به علامه طهرانی روحانی مجتهد سرشناس ایرانی، الاهیدان، عالم به فلسفه، کلام و تفسیر و اهل سیر و سلوک بود. آثار پرتعداد او با موضوع خداشناسی، معاد، امامت، عرفان و برخی موضوعات سیاسی و اجتماعی بارها منتشر شده است.
او از شاگردان علامه طباطبایی و از عالمان شیعه در قرن چهاردهم و پانزدهم هجری قمری است. در عرفان خود را شاگرد سید هاشم حداد میخواند و کتاب روح مجرد را برای معرفی و پاسداشت او نگاشت . حسینی طهرانی بیش از ۵۵ جلد کتاب نگاشته که بیشتر آن در سه مجموعه اللهشناسی، امامشناسی و معادشناسی جمعآوری شده است.