نون جو و دوغ گو

by محمد ابراهیم باستانی پاریزی

این کتاب، چاپ دیگری است از مجموعه نوشته‌های مختلف «باستانی پاریزی» موسوم به «نون جو و دوغ گو» در حوزه تاریخ، سیاست، فرهنگ، ادبیات و مانند آن که گاه به طنزی گراید. این مجموعه در یازده عنوان فراهم آمده است: ۱- لطف الهی دایم است، ۲- از نظامیه تا دارالفنون، ۳- سیاست، علم ممکنات، ۴- مناعت، فضیلت کائنات، ۵- باب الشعیر، دروازه مدنیت، ۶- جنگجویان و جنگ جو، ۷- ماءالشعیر، چشمه آب حیوان، ۸- طبق نفخ، طبله نفت، ۹- مدنیت کولی دوره گرد هرجایی، ۱۰- گندم نمای جوفروش، ۱۱- ته دیگ پلو ریگ توی جو.

784 pages, Hardcover

First published January 1, 2008

About the author

محمد ابراهیم باستانی پاریزی در سوم دی‌ماه ۱۳۰۴ خورشیدی در پاریز، از توابع شهرستان سیرجان در استان کرمان متولد شد. وی تا پایان تحصیلات ششم ابتدایی در پاریز تحصیل کرد و در عین حال از محضر پدر خود مرحوم حاج آخوند پاریزی هم بهره می‌برد

پس از پایان تحصیلات ابتدایی و دو سال ترک تحصیل اجباری، در سال ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در دانشسرای مقدماتی کرمان ادامه داد و پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۲۵ برای ادامهٔ تحصیل به تهران آمد و در سال ۱۳۲۶ در دانشگاه تهران در رشتهٔ تاریخ تحصیلات خود را پی گرفت

در ۱۳۳۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و برای انجام تعهد دبیری به کرمان بازگشت. در همین ایام با همسرش، حبیبه حایری ازدواج کرد و تا سال ۱۳۳۷ خورشیدی که در آزمون دکتری تاریخ پذیرفته شد، در کرمان ماند

باستانی پاریزی دورهٔ دکترای تاریخ را هم در دانشگاه تهران گذراند و با ارائهٔ پایان‌نامه‌ای دربارهٔ ابن اثیر دانشنامهٔ دکترای خود را دریافت کرد

وی کار خود را در دانشگاه تهران از سال ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات شروع کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام‌وقت آن دانشگاه بوده و رابطهٔ تنگاتنگی با این دانشگاه داشته‌است

وی یک پسر به نام حمید و یک دختر به نام حمیده دارد. تابستان‌ها را نزد دخترش در تورنتو و زمستان‌ها را نزد پسرش در تهران سپری می‌کرد

باستانی پاریزی صبح روز سه شنبه پنجم فروردین ۱۳۹۳ پس از یک ماه بیماری کبد در بیمارستان مهر تهران دیده از جهان فرو بست و طبق وصیت خود در قطعه ۲۵۰ بهشت زهرا در کنار همسرش به خاک سپرده شد

Reviews

[Hosna · Rating 2 out of 5]

امان امان امان از اسلام پناهی باستانی که همه‌ی زحمت علمی او را بر باد می‌دهد. آب علم و اعتقاد با هم در یک جو نمی‌رود و باستانی می‌کوشد راه میانه‌ای بیابد. گریز به دین می‌زند و همه چیز را توجیه می‌کند. خود باستانی می‌داند که علم این توجیه را بر نمی‌تابد، دلش می‌خواهد طرف درست علم باشد اما چه کند که آخوند زاده است.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

محمد ابراهیم باستانی پاریزی در سوم دی‌ماه ۱۳۰۴ در پاریز، از توابع شهرستان سیرجان در استان کرمان زاده شد. وی تا پایان تحصیلات ششم ابتدایی در پاریز تحصیل کرد و در عین حال از محضر پدر خود حاج آخوند پاریزی هم بهره می‌برد.

پس از پایان تحصیلات ابتدایی و دو سال ترک تحصیل اجباری، در سال ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در دانشسرای مقدماتی کرمان ادامه داد و پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۲۵ برای ادامهٔ تحصیل به تهران آمد و در سال ۱۳۲۶ در دانشگاه تهران در رشتهٔ تاریخ تحصیلات خود را پی گرفت.

باستانی پاریزی به گواه خاطراتش از نخستین ساکنان کوی دانشگاه تهران (واقع در امیرآباد شمالی) است. شعری نیز در اینباره دارد که یک بیت آن این است:

فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم ساکن ساده‌دل کوی امیر آبادم
در ۱۳۳۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و برای انجام تعهد دبیری به کرمان بازگشت. در همین ایام با همسرش، حبیبه حایری ازدواج کرد و تا سال ۱۳۳۷ خورشیدی که در آزمون دکتری تاریخ پذیرفته شد، در کرمان ماند.

باستانی پاریزی دورهٔ دکترای تاریخ را هم در دانشگاه تهران گذراند و با ارائهٔ پایان‌نامه‌ای دربارهٔ ابن اثیر دانشنامهٔ دکترای خود را دریافت کرد.

وی کار خود را در دانشگاه تهران از سال ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات شروع کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام‌وقت آن دانشگاه بوده و رابطهٔ تنگاتنگی با این دانشگاه داشته‌است.

وی یک پسر به نام حمید و یک دختر به نام حمیده دارد. تابستان‌ها را نزد دخترش در تورنتو و زمستان‌ها را نزد پسرش در تهران سپری می‌کرد.

باستانی پاریزی صبح روز سه شنبه پنجم فروردین ۱۳۹۳ پس از یک ماه بیماری کبد در بیمارستان مهر تهران دیده از جهان فروبست و طبق وصیت خود در قطعه ۲۵۰ بهشت زهرا در کنار همسرش به خاک سپرده شد.

[ArEzO.... Es · Rating 4 out of 5]

فهرست كتاب :


مقدمه چاپ چهارم
مقدمه چاپ سوم (شکر و سپاس)
مقدمه چاپ دوم (پیش قلیانی)
جودانه جاودانه
تقدمه
1. لطف الهی دائم است
2. از نظامیه تا دارالفنون
3. سیاست، علم ممکنات
4. مناعت، فضیلت کائنات
5. باب الشعیر، دروازه مدنیت
6. جنگجویان و جنگ جو
7. ماء الشعیر، چشمه آب حیوان
8. طبل نفخ، طبله نفت
9. مدنیت کولی دوره گرد هرجائی
10. گندم نمای جو فروش
11. ته دیگ پلو ـ ریگ توی جو
نام یاب