What do you think?
Rate this book
Le Rouge du tarbouche
Après « Mon Maroc », Abdellah Taïa continue de croire, dans « Le rouge du tarbouche », que seule l'écriture est capable de le sauver et de donner un sens au monde. C’est sa religion. Il écrit toujours en disant « je », et parfois d'autres voix se mêlent à la sienne.
134 pages, Paperback
First published January 1, 2004
2 people are currently reading
102 people want to read
About the author
Abdellah Taïa
34 books327 followersAbdellah Taïa is a Moroccan writer born in Salé in 1973. He grew up in a neighborhood called “Hay Salam” located between Salé and Rabat, where his father Mohammed works at the General Library of the capital. His mother M’Barka, an illiterate housewife, gives so much meaning to his days and accompanies his sleep with her nocturnal melodies. This son of a working-class district and second youngest of a household of ten children is the first Moroccan writer to publicly assume his homosexuality.
Abdellah Taïa has been living in Paris since 1999, where he obtained a doctorate in Letters at La Sorbonne University while managing to write 5 books. The last one, called “an Arabian melancholia”, was just published by “Seuil” on March 6th of 2008
Abdellah Taïa has been living in Paris since 1999, where he obtained a doctorate in Letters at La Sorbonne University while managing to write 5 books. The last one, called “an Arabian melancholia”, was just published by “Seuil” on March 6th of 2008
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
December 22, 2017
The book wasn't at all about what the synopsis said. It was just snapshots of people's lives. His aunt, his cousin, his neighbor, people we really don't care about since, based on the description, the book isn't supposed to be about them.
I was going to give the book three stars because the author said French isn't his native language so that's impressive.
But then he used the N word and that's where I draw the line.
So one star it is.
Second book I've read this week using that God-awful word! 😒
I was going to give the book three stars because the author said French isn't his native language so that's impressive.
But then he used the N word and that's where I draw the line.
So one star it is.
Second book I've read this week using that God-awful word! 😒
March 1, 2023
Citaat : Die dag nam ik een besluit: nooit, nooit word ik oud! Zo oud als die man die niets anders te doen had dan de dromen van anderen kapot te maken.
Review : Abdellah Taïa is een voorbeeld voor Arabische, islamitische homo’s. Op zijn lezingen mogen ze dan schitteren door hun afwezigheid, zijn boeken bestellen ze wel gretig online. In Rendez-vous komt het relaas van de weg die hij heeft afgelegd van het Marokkaanse Salé naar de grootstad Parijs, aan bod. Deze weg is niet eenvoudig en bevat een inwendige strijd met zijn roots en homoseksualiteit.
Het boek bevat negentien kortverhalen waaruit het levensverhaal van Taïa duidelijk wordt. Hij groeit op in een arm Marokkaans dorp, wordt verliefd op mannen, studeert Franse literatuur en trekt uiteindelijk naar Parijs. Daar heeft hij last van heimwee naar Marokko, een land waar hij zich nu ook weer niet altijd even thuis en goed heeft gevoeld.
Opvallend aan de Nederlandse vertaling is dat hier gekozen is om het verhaal Rendez-vous te gebruiken als titelverhaal. De originele Franse versie heet namelijk Le rouge du tarbouche en eigenlijk vind ik persoonlijk dat een betere titel..
Ook het verhaal Het rood van de tarboesj geeft beter aan wat de auteur met dit boek wil zeggen. In dat verhaal koopt Taïa speciaal een rode fez voor een afspraakje met een Egyptische jongen. Op deze manier zal hij opvallen in de menigte zodat de jongen hem kan herkennen. In de metro komt hij een oude man tegen die hem vertelt dat de fez niet echt is en dat hij hem beter kan weggooien. Voor Taïa bezit de fez te veel emotionele waarde om hem zomaar te kunnen weggooien.
Hij gaat in tegen de oudere man (iets wat je volgens Arabische gewoonte niet doet) en blijft de fez gewoon dragen. Dat verhaal toont aan hoe zeer Taïa nog verbonden is met Marokko en het verleden niet zomaar wil weggooien. Dat blijkt niet altijd even eenvoudig te zijn.
Hoewel de verhalen apart te lezen zijn, vormen ze toch één geheel en kan je er wel een bepaalde chronologie uit afleiden. Taïa hanteert ook een zeer beschrijvende vertelstijl waardoor je als lezer een zeer goed beeld kan vormen van het Marokko dat hij beschrijft. Het boek leest trouwens als een autobiografische roman.
Review : Abdellah Taïa is een voorbeeld voor Arabische, islamitische homo’s. Op zijn lezingen mogen ze dan schitteren door hun afwezigheid, zijn boeken bestellen ze wel gretig online. In Rendez-vous komt het relaas van de weg die hij heeft afgelegd van het Marokkaanse Salé naar de grootstad Parijs, aan bod. Deze weg is niet eenvoudig en bevat een inwendige strijd met zijn roots en homoseksualiteit.
Het boek bevat negentien kortverhalen waaruit het levensverhaal van Taïa duidelijk wordt. Hij groeit op in een arm Marokkaans dorp, wordt verliefd op mannen, studeert Franse literatuur en trekt uiteindelijk naar Parijs. Daar heeft hij last van heimwee naar Marokko, een land waar hij zich nu ook weer niet altijd even thuis en goed heeft gevoeld.
Opvallend aan de Nederlandse vertaling is dat hier gekozen is om het verhaal Rendez-vous te gebruiken als titelverhaal. De originele Franse versie heet namelijk Le rouge du tarbouche en eigenlijk vind ik persoonlijk dat een betere titel..
Ook het verhaal Het rood van de tarboesj geeft beter aan wat de auteur met dit boek wil zeggen. In dat verhaal koopt Taïa speciaal een rode fez voor een afspraakje met een Egyptische jongen. Op deze manier zal hij opvallen in de menigte zodat de jongen hem kan herkennen. In de metro komt hij een oude man tegen die hem vertelt dat de fez niet echt is en dat hij hem beter kan weggooien. Voor Taïa bezit de fez te veel emotionele waarde om hem zomaar te kunnen weggooien.
Hij gaat in tegen de oudere man (iets wat je volgens Arabische gewoonte niet doet) en blijft de fez gewoon dragen. Dat verhaal toont aan hoe zeer Taïa nog verbonden is met Marokko en het verleden niet zomaar wil weggooien. Dat blijkt niet altijd even eenvoudig te zijn.
Hoewel de verhalen apart te lezen zijn, vormen ze toch één geheel en kan je er wel een bepaalde chronologie uit afleiden. Taïa hanteert ook een zeer beschrijvende vertelstijl waardoor je als lezer een zeer goed beeld kan vormen van het Marokko dat hij beschrijft. Het boek leest trouwens als een autobiografische roman.
April 26, 2025
Novela muy autobiográfica de este escritor marroquí afincado en París en la que cuenta ese éxodo o exilio que vivió al decidir marcharse de un Marrueco pobre y sin demasiado futuro a un París extraño, moderno, eterno y legendario, donde, además de poder buscarse una nueva vida y un futuro, poder ser quién realmente es y que en su país de nacimiento no podría ser nunca con normalidad: homosexual.
A través de capítulos cortos la novela va confrontando cierto presente con algo de pasado en ese cambio de vida de Abdellah, narrador, al dejar su Sale natal por un París abierto donde poder dar rienda suelto a sus pasiones y amores con otros hombres. Contrastando con ese Marruecos donde, aun sabiendo la existencia de la homosexualidad, y sabiendo quién es quién, se prefiere callar y relegar a la oscuridad y a los márgenes a esas personas y sus relaciones.
Sin embargo, pese a que lo planteado en el libro es interesante por esa mezcolanza de pasado y presente y ese contraste vital que se produce en el narrador, me ha faltado algo para poder conectar del todo con lo que se me quiere contar. No hay esa intensidad que esperaba en una historia así. No hay un retrato costumbrista más pintoresco como esperaba. Se me ha quedado coja la novela.
A través de capítulos cortos la novela va confrontando cierto presente con algo de pasado en ese cambio de vida de Abdellah, narrador, al dejar su Sale natal por un París abierto donde poder dar rienda suelto a sus pasiones y amores con otros hombres. Contrastando con ese Marruecos donde, aun sabiendo la existencia de la homosexualidad, y sabiendo quién es quién, se prefiere callar y relegar a la oscuridad y a los márgenes a esas personas y sus relaciones.
Sin embargo, pese a que lo planteado en el libro es interesante por esa mezcolanza de pasado y presente y ese contraste vital que se produce en el narrador, me ha faltado algo para poder conectar del todo con lo que se me quiere contar. No hay esa intensidad que esperaba en una historia así. No hay un retrato costumbrista más pintoresco como esperaba. Se me ha quedado coja la novela.
July 29, 2023
Étant française d'une mère marocaine j'ai beaucoup apprécié ces extraits de scènes de vie du Maroc pour mieux comprendre mes origines. Beaucoup de moments qui m'ont fait sourire, complices de mes souvenirs et du peuple folklorique et haut en couleur du Maroc. 🇲🇦❤️
Au delà de cet attachement qui a influencé ma lecture, j'ai trouvé dans ce livre une justesse sur la situation sociale, traditionnelle et économique du Maroc, et le récit d'une ambivalence connue dans le cœur des marocains; entre la dévotion absolue pour le roi, puis le récit des répressions dans le sang, des étudiants massacrés par la police marocaine lors de manifestations de la faim, et la confusion mentale et sentimentale d'un peuple qui vit au milieu de ces injustices, sous le joug d'Hassan II. Entre l'amour et la crainte du souverain, la détresse d'une vie de pauvreté et les applaudissements aux dirigeants.
Au delà de cet attachement qui a influencé ma lecture, j'ai trouvé dans ce livre une justesse sur la situation sociale, traditionnelle et économique du Maroc, et le récit d'une ambivalence connue dans le cœur des marocains; entre la dévotion absolue pour le roi, puis le récit des répressions dans le sang, des étudiants massacrés par la police marocaine lors de manifestations de la faim, et la confusion mentale et sentimentale d'un peuple qui vit au milieu de ces injustices, sous le joug d'Hassan II. Entre l'amour et la crainte du souverain, la détresse d'une vie de pauvreté et les applaudissements aux dirigeants.
January 3, 2018
‘Le Rouge du Tarbouche’ by Abdellah Taïa showcases another superb series of vignettes set between Paris, Salé (where Abdellah hails from) and Rabat in Morocco. Drawing on the difficult relationship between one’s new country and one’s new language, the author succeeds in recreating a melancholic malaise that is both poignant and profoundly beautiful. Taïa truly is one of a kind when it comes to navigating the travails of postcolonial ills, especially when one is an outsider (homosexual in Morocco, Moroccan in Paris) everywhere one goes.
May 13, 2019
Se souvenir du bled. Parfois on se sent moins à l'aise dans son propre pays, que la vie ailleurs nous tente.
December 6, 2024
Un peu nul dsl
December 26, 2017
J'étais impatiente de lire un livre de abdallah taia.. j'ai beaucoup entendu parler de lui.. peut être le rouge du tarbouche était un mauvais choix pour découvrir cet auteur marocain..mais franchement j'étais déçue.. je n'ai pas aimé le Maroc qu'il a décrit dans ce livre; "son Maroc à lui".
February 25, 2015
Poetic language. Nice and interesting portrait of different characters.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews