Iedere familie heeft een geheim. Dorinde van Oort ontrafelt het ongelooflijke verhaal van Annetje Beets, de vrouw in de schaduw. Met een nawoord van de auteur.
In Vrouw in de schaduw vertelt Dorinde van Oort spannend en goed gedocumenteerd het ongelooflijke levensverhaal van haar oudtante. Het verhaal van Annetje Beets, een charmante schoonheid en een kraamverpleegster, met ambitie en acteertalent. Haar grote liefde is de jonge, getrouwde politicus P.J. Oud. Hun onwettige kind mag niet geboren worden, maar Annetje besluit het jongetje heimelijk bij haar zus onder te brengen.
Dit is het verhaal van een vrouw die altijd ‘geliefde’ moet blijven en uiteindelijk als ‘huishoudster’ bij de vader van de politicus intrekt. Kort voor zijn dood betaalt vader Oud zijn buurman en vriend, de beroemde zanger Christiaan Mansborg, om met haar te trouwen. Maar dan heeft Annetje al duistere plannen waarin Mansborg niet meer voorkomt. Vrouw in de schaduw is een verhaal van alle tijden: over liefde, macht en geld.
Da bin ich doch erneut dem Lockruf auf dem Buchrücken auf dem Leim gegangen: "Ein großartiges Buch! Ich konnte nicht mehr aufhören zu lesen." - Wenn Sie dieses Buch gelesen haben, werden Sie keinem Familienfoto mehr trauen." - "Eine Familiengeschichte, die so spannend ist wie ein Kriminalroman und so vielschichtig wie ein Gesellschaftsroman." - Wer das behauptet, müsste mir prompt mein Geld zurückgeben! -
In meiner Wahrheit sieht es folgendermaßen aus: Es ist Lichtjahre davon entfernt ein großartiges Buch zu sein. Ich musste aufhören zu lesen. Ja, ich werde nie wieder Familienfotos in einem Buch trauen, die nur dazu dienen, einer Geschichte Authentizität zu verleihen, um Leserinnen zum Kauf zu verführen, was bei mir leider funktioniert hat. Es ist eine Familiengeschichte, für die es letztlich keinen Beweis gibt bzw. für die die Autorin keine erbringen konnte. Trotz aller Briefe und Dokumente bleiben es Vermutungen, die durchaus wahr sein können oder aber auch ganz andere Erklärungen zulassen. Das auf Papier gebrachte dunkle Familiengeheimnis ist beileibe kein vielschichtiger Gesellschaftsroman. Es ist eine einseitige Niederschrift, in der die Autorin von ihren Entdeckungen, Recherchen und Interpretationen erzählt. Dies geschieht in geradezu naiver Form, gleich einer gewöhnlichen Tagebucheintragung, die für Niemands Augen bestimmt ist. Zur Untermauerung ihrer Vermutungen bastelt sie Ausschnitte von Briefen - jetzt kommt's - doppelt und dreifach in den Text hinein. So passiert es eben, dass ich ein und denselben Abschnitt ein paar Seiten später erneut präsentiert bekam. Der Autorin fehlt zudem jegliche Distanz zum Thema und zu den Personen. Es finden sich unnötige Details von Szenen, die völlig unwichtig für die Geschichte sind. Auch ihre voreiligen unbedachten Schlussfolgerungen wurden immerdar eingefügt und trugen in keiner Weise dazu bei, diesen Buch zu etwas Großartigen zu verhelfen. -
Schade, mal wieder! Ich hoffe, ich lerne endlich daraus!
Combinatie van fictie en feiten over Annetje, een "oma" van de schrijfster. Ze duikt haar geschiedenis in, en fantaseert de niet opgehelderde zaken die ze tegenkomt. Soms wel erg vergezocht en onwaarschijnlijk. Leuk om te lezen, maar je moet er van houden. Eigenlijk vraag je je af waarom ze zoveel moeite heeft gedaan om het uit te zoeken en er een deels verzonnen boek over heeft geschreven.
In vrouw in de schaduw probeert Dorinde van Oort 'Oma Annetje' juist uit de schaduw te halen en wellicht eindelijk de erkenning te geven die ze als vrouw heeft moeten missen in haar leven? Het verhaal vertelt hoe Annet het altijd als de andere vrouw leek te moeten redden en dat de mannen in haar leven plannen of wellicht zelf afspraken smeden over haar huwelijk. Het is een verhaal van een vrouw die in een lastige tijd voor zichzelf probeert op te komen en hoe haar dat op een latere leeftijd een starre oma laat lijken.
Dorinde schrijft een verhaal wat blijft boeien en waardoor je blijft lezen. De intriges in het verhaal dragen daar natuurlijk ook aan bij. Zou ze echt? Met een getrouwde politicus? Dat is tegelijkertijd ook een zwakte. Deze familiegeschiedenis is pas opgeschreven na de dood van alle hoofdpersonen, zijn de bronnen wel betrouwbaar? Of moet dit verhaal het vooral hebben op basis van de intriges, de onduidelijkheden en wellicht verzonnen waarheden? Dat blijft waarschijnlijk gissen.
Ik ben dol op familieverhalen en las het daarom in een adem uit. Maar ik blijf achter met twijfels over de soms wel erg vergaande theorieën van de auteur, die veel toedicht aan haar stiefoma Annetje, zelfs poging tot moord.
Begon heel goed. Boek is ook goed geschreven. Maar op een gegeven moment wordt er wel heel veel losjes geïnterpreteerd, bijvoorbeeld op basis van hoe iemand kijkt op een familie foto. Tegen het einde wordt het verhaal dan steeds ongeloofwaardiger.
Eerste deel vond ik boeiend maar halverwege werd het saai en langdradig. Vooral door de lange brieven die geciteerd worden. Soms ook in oud Hollands. Heb hem uitgelezen maar met moeite.
Een intrigerend boek over het leven van een vrouw, die bijna 100 jaar geworden is, beschreven door haar "stief-kleindochter". In het boek wordt het relaas gedaan naar het onderzoek naar het leven van oma Annetje. Het handelt over haar opleiding tot verpleegkundige, haar werk als baker en als privé-verpleegster, haar grote liefde en de gevolgen van het feit dat ze niet met hem kon (mocht) trouwen. Het boek is boeiend geschreven. Je wilt weten hoe het verder gaat en is dus slecht voor je nachtrust als je, zoals ik, 's avonds voor het slapen gaan nog even wat wilt lezen.