به مگزی خوش آمدید

by داریوش احمدی

مجموعه‌داستانِ «به مَگَزی خوش آمدید»، دومین اثر داریوش احمدی داستان‌نویس خوزستانی است که علاوه بر فضای اقلیمی، که شاخصه‌ی کلی داستان‌های اوست، با رویکردی فلسفی نوشته شده است. «به مگزی خوش آمدید» آشنازدایی از تصاویر و واقعیت‌های زندگیِ دردمندانه‌ی آدم‌هایی است که دست از تلاش برنمی‌دارند، اما اسیر سرنوشت‌اند

208 pages, Paperback

First published January 1, 2019

Reviews

[Gholamreza Monjezi]

دومین اثر داریوش احمدی زیر عنوان «به مگزی خوش آمدید» اردیبهشت ماه امسال(1398) به همت انتشارات نیماژ منتشر شد. در این مجموعه داستان، همچون اثر قبلی اش «خانه ی کوچک ما» نگاه نویسنده بیشتر متوجه لایه های درونی اشخاص و روابط آنها، کنه اشیاء و منش طبیعی آنها است. پرداختن به این درونیات و جزیی نگری، آفریننده ی بن مایه ها و پاره روایت هایی است که در بعضی از داستان ها، طرح اصلی و اصول گرامریک داستان نویسی را تحت تاثیر خود قرار می دهد. به عبارت ساده تر باید گفت، فرم داستان نویسی احمدی به طور مستقیم متأثر از زبانی است که به شکلی غریزی، متمایل به نوعی رهایی سورئال منشانه است. او داستان هایش را عقلانی و استوار بر چهارچوب های از پیش اندیشیده بنیاد نمی نهد؛ با افسون گریِ متن و در وزش باد کلماتی که از درون عناصر داستان برمی خیزد، پیش می رود و داستانش را پی ریزی می کند. گاه همین نوشتن غریزی باعث می شود، داستان های او در چشم بعضی از متنقدانش نوعی عدول از هنجارهای داستان نویسی جلوه کند. اما واقعیت این است که خوانندگانش، فارغ از دانش بوطیقای و روش شناسی این نوع ادبی، از خواندن کارهایش بهره و لذت می برند. سوال مهم این است که آیا هنر همواره تعبیری از گریز و فرارَوی از عادت های مرسوم زبانی و ادبی نبوده است؟ نظر «یان موکارفسکی » این است که «اثر هنری فقط در مقابل زمینه ی کلی تری از دلالت ها و فقط به عنوان انحرافی منظم از یک هنجار زبانی است که درک می شود.»1 با این همه، او نویسنده ای خلاق است، زیرا لذت نوشتن را مقدم بر داستان و داستان را مقدم بر هر معنایی می داند. بدون تردید باید گفت: داستان های او نه حامل معنا، که خالق معنایند.

[Pargia.J · Rating 3 out of 5]

خانه کوچک ما را بیشتر پسندیدم