What do you think?
Rate this book
Αναψηλάφηση
Ο ήρωας του βιβλίου -μέλος μιας αριστερής, αντιστασιακής οργάνωσης κατά τη δικτατορία η οποία εξαρθρώθηκε από τους χουντικούς- καταφεύγει στη Βαρκελώνη όπου διαπρέπει ως κλασικός φιλόλογος και ομηριστής. Με τις ψυχικές και σωματικές κακοποιήσεις που φέρει, δεν επιστρέφει στην Ελλάδα παρά πενήντα χρόνια αργότερα. Στην Ελλάδα του σήμερα. Βρίσκει μια χώρα σε πολιτική, οικονομική, ηθική, γλωσσική παρακμή, βουτηγμένη στον αμοραλισμό και στην αμάθεια. Δεν μπορεί να την αντέξει. Οι παλιοί σύντροφοι έχουν μεταλλαχτεί, ακολούθησαν δρόμους εντελώς αντίθετους από την αρχική ιδεολογία τους, άλλοι περιφέρονται κομματικά, άλλοι καταδικάστηκαν για διαφθορά και οι αξιοπρεπέστεροι έχουν εξαφανιστεί - μια εμπλοκή του βιολογικού καθαρισμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας επιτρέπει πάντα στα πολιτικά περιττώματα να επιπλέουν.
Ο Βασίλης Γκουρογιάννης μετά τα εμβληματικά και θαρραλέα έργα "Διηγήσεις παραφυσικών φαινομένων" 1990, "Το ασημόχορτο ανθίζει" 1992, "Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή" 2009, με το παρόν βιβλίο δίνει το συγκλονιστικότερο και αρτιότερο έργο του, μια αξονική τομογραφία των τελευταίων πενήντα ετών της χώρας που ασθενεί βαριά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Βασίλης Γκουρογιάννης μετά τα εμβληματικά και θαρραλέα έργα "Διηγήσεις παραφυσικών φαινομένων" 1990, "Το ασημόχορτο ανθίζει" 1992, "Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή" 2009, με το παρόν βιβλίο δίνει το συγκλονιστικότερο και αρτιότερο έργο του, μια αξονική τομογραφία των τελευταίων πενήντα ετών της χώρας που ασθενεί βαριά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
424 pages, Paperback
Published March 1, 2019
1 person is currently reading
15 people want to read
About the author
Βασίλης Γκουρογιάννης
14 books3 followersΟ Βασίλης Γκουρογιάννης γεννήθηκε (1951) και μεγάλωσε στο χωριό Γρανίτσα Ιωαννίνων. Αποφοίτησε από το Λύκειο Ιωαννίνων. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης. Από το 1977 έως πρόσφατα υπήρξε μαχόμενος δικηγόρος στην Αθήνα. Έγραψε ποιήματα, διηγήματα, μυθιστορήματα. Έχει βραβευτεί με έγκυρα βραβεία λογοτεχνίας. Αρθρογραφεί σε εφημερίδες και σάιτ. Έργα του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν τα βιβλία του Βέβηλη πτήση (2003), Από την άλλη γωνία (2006), Κόκκινο στην πράσινη γραμμή (2009), Σενάριο αθανασίας (2015), Διηγήσεις παραφυσικών φαινομένων (2018), Αναψηλάφηση (2019).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
January 13, 2020
Ένα συνολικό κείμενο-άποψη : https://slpress.gr/politismos/treis-p...
July 16, 2021
Ο ήρωας του βιβλίου -μέλος μιας αριστερής, αντιστασιακής οργάνωσης κατά τη δικτατορία που εξαρθρώθηκε- καταφεύγει στη Βαρκελώνη όπου διαπρέπει (;) ως κλασικός φιλόλογος και ομηριστής. Επιστρέφει στην Ελλάδα πενήντα χρόνια αργότερα και θυμάται... Αδύναμο έργο, ιδιαίτερα αν συγκριθεί με το ΄Κόκκινο στην πράσινη γραμμή' με πολλές κοινοτυπίες και στερεότυπα.
"...ο χρόνος έπαιξε τυχερά παιχνίδια. Άλλοι κέρδισαν, άλλοι έχασαν, όπως συμβαίνει με τα τυχερά παιχνίδια, αλλά στο τέλος όλοι βγήκαν χαμένοι, όπως συμβαίνει νομοτελειακά με όλα τα τυχερά παιχνίδια. Εξάλλου, η ζωή είναι το κορυφαίο τυχερό παιχνίδι. Όπως και να το παίξεις, χάνεις."
"...παραμένει στο νεφέλωμα της αριστεράς, που αν και καμένο, νεκρό άστρο εξακολουθεί να στέλνει φως. Από αυτό το καμένο άστρο παίρνουν φως οι πάντες, αριστεροί, δεξιοί και φασίστες. Είναι αδύνατον να περπατήσεις στην Ευρώπη αν δεν έχεις κάτι αριστερό πάνω σου, όσο δεξιός και να είσαι. Είναι τόσο αναγκαίο να είσαι αριστερός όσο αναγκαίο είναι το αριστερό παπούτσι, αλλά πρέπει να συνδυάζεται και με δεξί παπούτσι ώστε το περπάτημα να είναι φυσιολογικό."
"...όσοι είδαν τη ζωή τους ως προορισμό έχασαν, ο προορισμός αργά ή γρήγορα οδηγεί τον άνθρωπο σε αδιέξοδα και ενοχές, ενώ όσοι την είδαν ως θέαμα με τον εαυτό τους μέσα πρωταγωνιστή, ή έστω κομπάρσο, βγήκαν κερδισμένοι. Κέρδισαν, αν μη τι άλλο, το θέαμα μιας σπουδαίας θεατρικής παράστασης, μιας σπουδαίας ταινίας, σαν αυτές που ο μέγας σκηνοθέτης που κάποιοι τον λένε θεό και άλλοι τον λένε τύχη μπορεί και σκηνοθετεί."
"...ο χρόνος έπαιξε τυχερά παιχνίδια. Άλλοι κέρδισαν, άλλοι έχασαν, όπως συμβαίνει με τα τυχερά παιχνίδια, αλλά στο τέλος όλοι βγήκαν χαμένοι, όπως συμβαίνει νομοτελειακά με όλα τα τυχερά παιχνίδια. Εξάλλου, η ζωή είναι το κορυφαίο τυχερό παιχνίδι. Όπως και να το παίξεις, χάνεις."
"...παραμένει στο νεφέλωμα της αριστεράς, που αν και καμένο, νεκρό άστρο εξακολουθεί να στέλνει φως. Από αυτό το καμένο άστρο παίρνουν φως οι πάντες, αριστεροί, δεξιοί και φασίστες. Είναι αδύνατον να περπατήσεις στην Ευρώπη αν δεν έχεις κάτι αριστερό πάνω σου, όσο δεξιός και να είσαι. Είναι τόσο αναγκαίο να είσαι αριστερός όσο αναγκαίο είναι το αριστερό παπούτσι, αλλά πρέπει να συνδυάζεται και με δεξί παπούτσι ώστε το περπάτημα να είναι φυσιολογικό."
"...όσοι είδαν τη ζωή τους ως προορισμό έχασαν, ο προορισμός αργά ή γρήγορα οδηγεί τον άνθρωπο σε αδιέξοδα και ενοχές, ενώ όσοι την είδαν ως θέαμα με τον εαυτό τους μέσα πρωταγωνιστή, ή έστω κομπάρσο, βγήκαν κερδισμένοι. Κέρδισαν, αν μη τι άλλο, το θέαμα μιας σπουδαίας θεατρικής παράστασης, μιας σπουδαίας ταινίας, σαν αυτές που ο μέγας σκηνοθέτης που κάποιοι τον λένε θεό και άλλοι τον λένε τύχη μπορεί και σκηνοθετεί."
May 2, 2019
Ωραίο βιβλίο.
December 16, 2019
3,5/5
Είναι ένα βιβλίο που πέφτει σα γροθιά στο στομάχι.
Μεταφερόμαστε κεφάλαιο το κεφάλαιο απο το παρελθόν στο παρόν και πάλι πίσω με στόχο την αναψηλάφηση της ψυχής του κεντρικού ήρωα. Πρόκειται για ένα βιβλίο ενδοσκόπησης. Διερωτόμαστε πόση σημασία έχουν οι αγώνες της ζωής, είτε αυτοί είναι πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής ή εσωτερικής φύσεως.
Ο ήρωάς μας συλλαμβάνεται από την ΕΑΤ-ΕΣΑ και οδηγείται στο περιβόητο κτήριο της οδού Μπουμπουλίνας την περίοδο της δικτατορίας. Βιώνει και βλέπει φρικτά μαρτύρια, τα περισσότερα των οποίων, όπως μας ενημερώνει ο συγγραφέας, αντλούνται απο πραγματικές μαρτυρίες ανθρώπων της εποχής.
Μετά απο 50 σχεδόν χρόνια, επιθυμώντας έναν απολογισμό της ζωής του και ίσως έναν επίλογο, επισκέπτεται την Αθήνα του 2018. Συναντιέται με συντρόφους και με εχθρούς του τότε και με την οικογένειά του, με την οποία απο καιρό έχει άτυπα δημιουργήσει μία σχέση αμφίδρομης αδιαφορίας.
Αξίζει σίγουρα να διαβαστεί, αν και σε πολλά σημεία του βιβλίου ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τετριμμένα επιχειρήματα για να βασίσει την θεωρία του περί κοινωνικής και πολιτισμικής πτώχευσης εν Ελλάδι.
Επιχειρήματα περί γλώσσης («τότε στόλιζαν τις λέξεις σαν κυρίες με κοσμήματα» για να κάνω μία παράφραση του βιβλίου και «αν δεν μπορείς να πεις σωστά το μαλάκας, να παραδώσεις την ελληνική ιθαγένεια»), περί της πόλεως των Αθηνών («η Αθήνα χτίστηκε με το συγκολλητικό πολεοδομικό σύστημα που διευκολύνει διαρρήκτες και ληστές να περπατούν απο ταράτσα σε ταράτσα και να φτάνουν ασύλληπτοι στην άλλη άκρη της μεγαλούπολης»), περί αγνότητας («θα φώναζαν την αδερφή του και θα της το ξεφυλλιζαν [το άσεμνο περιοδικό], και εκείνη θα έβλεπε τί κάνουν οι γυναίκες με το στόμα, τί κάνουν με δύο και τρεις αραπηδες μαζί, τί κάνουν με τα αιδοια μεταξύ τους, πόσο τεράστιο και τρομακτικό είναι το ανδρικό μόριο. Μπορεί να έμενε ανύπαντρη απο τον τρόμο.»), και πολλά άλλα.
Ο κύριος Γκουρογιάννης φυσικά είναι απίστευτος στον χειρισμό της ελληνικής (είναι άλλωστε και απόφοιτος Νομικής όπως διάβασα στο βιογραφικό του), αλλά θα βρείτε πολλές υβρεολογίες στο βιβλίο του. Αυτό ωστόσο γίνεται ηθελημένα, αφού όλες οι βρισιές είναι ένα εργαλείο, ένα λεξιλόγιο που τοποθετείται με δεξιοτεχνία στο στόμα των χουντικών ώστε να τους μειώσει και να τους τοποθετήσει στο σημείο που τους αξίζει.
Το βιβλίο θα σας δώσει τροφή για σκέψη περί κομμουνισμού, τρομοκρατίας, βασανισμού (απο τρίτους και απο τον εαυτό μας), φυλάκισης, εκδίκησης, αγώνα και ζωής.
Είναι ένα βιβλίο που πέφτει σα γροθιά στο στομάχι.
Μεταφερόμαστε κεφάλαιο το κεφάλαιο απο το παρελθόν στο παρόν και πάλι πίσω με στόχο την αναψηλάφηση της ψυχής του κεντρικού ήρωα. Πρόκειται για ένα βιβλίο ενδοσκόπησης. Διερωτόμαστε πόση σημασία έχουν οι αγώνες της ζωής, είτε αυτοί είναι πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής ή εσωτερικής φύσεως.
Ο ήρωάς μας συλλαμβάνεται από την ΕΑΤ-ΕΣΑ και οδηγείται στο περιβόητο κτήριο της οδού Μπουμπουλίνας την περίοδο της δικτατορίας. Βιώνει και βλέπει φρικτά μαρτύρια, τα περισσότερα των οποίων, όπως μας ενημερώνει ο συγγραφέας, αντλούνται απο πραγματικές μαρτυρίες ανθρώπων της εποχής.
Μετά απο 50 σχεδόν χρόνια, επιθυμώντας έναν απολογισμό της ζωής του και ίσως έναν επίλογο, επισκέπτεται την Αθήνα του 2018. Συναντιέται με συντρόφους και με εχθρούς του τότε και με την οικογένειά του, με την οποία απο καιρό έχει άτυπα δημιουργήσει μία σχέση αμφίδρομης αδιαφορίας.
Αξίζει σίγουρα να διαβαστεί, αν και σε πολλά σημεία του βιβλίου ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τετριμμένα επιχειρήματα για να βασίσει την θεωρία του περί κοινωνικής και πολιτισμικής πτώχευσης εν Ελλάδι.
Επιχειρήματα περί γλώσσης («τότε στόλιζαν τις λέξεις σαν κυρίες με κοσμήματα» για να κάνω μία παράφραση του βιβλίου και «αν δεν μπορείς να πεις σωστά το μαλάκας, να παραδώσεις την ελληνική ιθαγένεια»), περί της πόλεως των Αθηνών («η Αθήνα χτίστηκε με το συγκολλητικό πολεοδομικό σύστημα που διευκολύνει διαρρήκτες και ληστές να περπατούν απο ταράτσα σε ταράτσα και να φτάνουν ασύλληπτοι στην άλλη άκρη της μεγαλούπολης»), περί αγνότητας («θα φώναζαν την αδερφή του και θα της το ξεφυλλιζαν [το άσεμνο περιοδικό], και εκείνη θα έβλεπε τί κάνουν οι γυναίκες με το στόμα, τί κάνουν με δύο και τρεις αραπηδες μαζί, τί κάνουν με τα αιδοια μεταξύ τους, πόσο τεράστιο και τρομακτικό είναι το ανδρικό μόριο. Μπορεί να έμενε ανύπαντρη απο τον τρόμο.»), και πολλά άλλα.
Ο κύριος Γκουρογιάννης φυσικά είναι απίστευτος στον χειρισμό της ελληνικής (είναι άλλωστε και απόφοιτος Νομικής όπως διάβασα στο βιογραφικό του), αλλά θα βρείτε πολλές υβρεολογίες στο βιβλίο του. Αυτό ωστόσο γίνεται ηθελημένα, αφού όλες οι βρισιές είναι ένα εργαλείο, ένα λεξιλόγιο που τοποθετείται με δεξιοτεχνία στο στόμα των χουντικών ώστε να τους μειώσει και να τους τοποθετήσει στο σημείο που τους αξίζει.
Το βιβλίο θα σας δώσει τροφή για σκέψη περί κομμουνισμού, τρομοκρατίας, βασανισμού (απο τρίτους και απο τον εαυτό μας), φυλάκισης, εκδίκησης, αγώνα και ζωής.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews