Het grootste gedeelte van dit boek vond ik ontzettend leerzaam. Daarnaast leest het fijn; er word niet te wetenschappelijk gesproken. Ik kan merken dat de auteur veel ervaring heeft met dit onderwerp, ze kan zich heel goed inleven en troostende, helpende boodschappen meegeven. Dat is fijn! Echter, bijna aan het einde van haar pleidooi, doet ze nog wat uitspraken over wat gezonde voeding (voor haar) is. Ik begrijp de insteek, mensen met eetstoornissen weten dit vaak niet meer, maar toch vind ik dit niet verstandig. Door te praten over ‘goed’ en ‘slecht’ word de dieet mindset weer flink aangewakkerd. En een avondtussendoortje van fruit, selderij en/of wortel? Komop nou!
Deze pagina’s moet je maar negeren in het boek. Verder is het wel helpend om te lezen en geeft de auteur een nuttige boodschap mee (spoiler: het gaat allemaal om leren voelen). Ik kan me voorstellen dat dit boekje fijn is om te lezen en te bespreken met een therapeut, alleen zou ik niet zozeer aanraden om ermee aan de slag te gaan. Enkel al door de best strikte dieetovertuigingen van de auteur.