Κουρνιαχτός και τρόμος

by Abelardo Arias, Γ.Δ. Χουρμουζιάδης (Translator)

Μια ανήσυχη χώρα και μια ανήσυχη εποχή είναι τα πλαίσια του μυθιστορήματος
Κουρνιαχτός και τρόμος
του πολυβραβευμένου Αργεντινού συγγραφέα
ΑΜΠΕΛΑΡΔΟ ΑΡΙΑΣ

Η απελευθέρωση της Αργεντινής από τα δεσμά της ισπανικής αποικιοκρατίας δεν έφερε την ειρήνη στον βασανισμένο λαό της. Γιατί η χώρα διαιρέθηκε αμέσως σε δύο στρατόπεδα, το "ενωτικό" και το "ομοσπονδιακό", δηλαδή το αριστοκρατικό και το λαϊκό, δυό δυνάμεις που και σήμερα συγκρούονται ακόμα στον πολιτικό και κοινωνικό στίβο της Λατινικής Αμερικής.

Μέσα από τις φλόγες του εμφυλίου πολέμου αναπηδούν η σκληρότητα και η τρυφερότητα, ο έρωτας και το μίσος, η παλληκαριά και η δειλία, η αφοσίωση και η αδιαφορία, όλη η κλίμακα των ανθρώπινων χαρακτήρων και αισθημάτων. Οι ήρωες του Αμπελάρδο Αρίας είναι τόσο ζωντανοί, που θα λέγαμε πως ζουν σήμερα στο αδιάκοπα επαναστατημένο κλίμα αυτής της περιοχής του κόσμου.

Out of print - Εκτός κυκλοφορίας

284 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 1971

Reviews

[Lu Barr · Rating 3 out of 5]

Lo leí para el secundario y me aburrió en su momento. Igualmente trataré de releerlo para ver si lo que necesitaba era el paso de los años, o sea madurar.

[Solei Dantés · Rating 4 out of 5]

Como mexicana, no pude evitar comparar los hechos del segundo cuaderno con la revolución mexicana. Como novela histórica me gustó mucho, da a conocer los castigos, la mentalidad de una de las partes, las guerrillas, etc.
Como feminista, que el cuarderno federal sea protagonizado por una mujer es importantísimo para una novela histórica, principalmente cuando ha sido basado en hechos reales. No quedan, al menos en el caso de México, muchas historias de mujeres que hayan formado parte de la guerra que se den a conocer. Y eso es lo que más me interesa de este personaje, pues ella ni parece que haya tomado partido, ni preferencia por alguno de los bandos, simplemente por ser la esposa de uno de los del bando perdedor sufrió dos años con su marido y Únzaga.
No sé si es una queja válida mi malestar respecto al lenguaje: en partes se me hizo pesado, y la repetición en los diálogos de la forma utilizada en la narración me pareció una mala elección.
Pero en general me gustó, me gustaron ambos cuadernos, el paralelismo de las historias y la crudeza de las acciones, los castigos y la guerra.