La Judéophobie des modernes

by Pierre-André Taguieff

"Η νέα εβραιοφοβία".
Τα τελευταία χρόνια στη Γαλλία έχουν πολλαπλασιαστεί σε ανησυχητικό βαθμό τα επεισόδια που στρέφονται εναντίον των Εβραίων (πυρπολήσεις συναγωγών και εβραϊκών σχολείων, βεβηλώσεις εβραϊκών νεκροταφείων, επιθέσεις κατά ατόμων που μοιάζουν με Εβραίους). Για πρώτη φορά, όμως, τα επεισόδια αυτά δεν προκαλούν τη σύσσωμη καταδίκη τους από τους διανοούμενους και τον Τύπο, ούτε υποκινούν τις μεγάλες αντιρατσιστικές διαδηλώσεις του παρελθόντος.
Γιατί οι εβραιόφοβες στάσεις και συμπεριφορές είναι πια κοινότοπες; Γιατί παρατηρείται σήμερα ένα νέο κύμα εβραιοφοβίας, πλανητικής έκτασης;
Η εβραιοφοβία αυτή θεμελιώνεται πάνω στο αμάλγαμα Εβραίων, Ισραηλινών και "σιωνιστών", οι οποίοι γίνονται αντικείμενο φαντασίωσης ως οι εκπρόσωποι μιας δαιμονικής ισχύος. Γι' αυτούς τους νέους ανθεβραίους, όλα τα κακά του κόσμου εξηγούνται από την ύπαρξη του Ισραήλ. Το πρωταρχικό θέμα κατηγορίας που κραδαίνουν, και το οποίο διαδίδεται κυρίως από τους διεθνικούς ισλαμιστικούς κύκλους και τους κληρονόμους του τριτοκοσμικού, είναι ότι ο "σιωνισμός", μακράν από του να είναι ένας σεβαστός εθνικισμός όπως ο παλαιστινιακός εθνικισμός, αποτελεί "αποικιοκρατία", "ιμπεριαλισμό" και "ρατσισμό". Ο παλιός ευρωπαϊκός αντισημιτισμός ήταν ένας ειδικός ρατσισμός, κατευθυνόμενος κατά των Εβραίων. Η νέα πλανητική εβραιοφοβία έγκειται στο ότι στρέφει κατά των Εβραίων την κατηγορία περί ρατσισμού. Ιδού τι είναι αυτό που πρέπει να σκεφτούμε και να καταπολεμήσουμε: το ιδεολογικό τέρας του ανθεβραϊκού "αντιρατσισμού".
"Στο όνομα του άλλου"
Συναγωγές πυρπολούνται, ραβίνοι κακοποιούνται, κοιμητήρια βεβηλώνονται, κοινοτικά σχολεία, αλλά και πανεπιστήμια, αναγκάζονται να σβήνουν, την ημέρα, από τους τοίχους τους τα χυδαία συνθήματα που γράφτηκαν τη νύχτα. Χρειάζεται θάρρος για να φορά κανείς κιπά σε αυτά τα άγρια μέρη, που αποκαλούμε "ευαίσθητες" πόλεις, όπως και στο παρισινό μετρό. Ολοένα και περισσότεροι διανοούμενοι τείνουν να εγκληματοποιούν τον σιωνισμό, η διδασκαλία της Σοά αποδεικνύεται ανέφικτη ενώ καθιερώνεται ως υποχρεωτική, η ανακάλυψη της Αρχαιότητας παραδίνει τους Ιουδαίους έρμαια στο γιουχάισμα των παιδιών, η βρισιά "βρομοεβραίε" έκανε την εμφάνισή της (στα ποδανά) σε όλες σχεδόν τις σχολικές αυλές. Οι Εβραίοι είναι περίλυποι και, για πρώτη φορά μετά τον Πόλεμο, νιώθουν έντονο φόβο.

683 pages

First published January 1, 2002

About the author

Pierre-André Taguieff (born 4 August 1946) is a philosopher and director of research at the French National Centre for Scientific Research in an Institut d'Etudes Politiques de Paris laboratory, the CEVIPOF. He is also a member of the Cercle de l'Oratoire think tank.

Taguieff is the author of a number of books and papers on racism and antisemitism, including The Force of Prejudice: On Racism and Its Doubles (2001) and Rising from the Muck: The New Antisemitism in Europe (2004). He is known in particular for his studies on the French National Front and populism.

Reviews

[Claudie · Rating 4 out of 5]

Un livre de 2002 prémonitoire.

[Alejandro Soifer · Rating 3 out of 5]

Es un libro interesante aunque quizás un tanto desactualizado: resultado de una recopilación de conferencias que su autor dio a principios de la década de los 00s aparece muy marcado por los atentados del 11 de septiembre. Por otra parte su punto focal está puesto en Francia y la inmigración magrebí-musulmana por lo que quizás el tema que promete el título queda un poco atrofiado en el tratamiento que le da. Continuador de la línea de ideas de "el choque de civilizaciones" el texto quedó un poco avejentado por el paso del tiempo y no indaga en las raíces profundas del tema: sionismo-judaísmo y la judeofobia moderna resultado de esa asociación.