Μετά τον θάνατο ενός αγγειοπλάστη οι γιοι του μοιράζονται, φαινομενικά άδικα, την κληρονομιά: ο πρώτος παίρνει το εργαστήριο αγγειοπλαστικής, ο δεύτερος έναν γάιδαρο και ο τρίτος έναν σκύλο. Ο σκύλος πείθει τον απογοητευμένο γιο του αγγειοπλάστη να του φτιάξει ένα ζευγάρι σανδάλια. Από τη στιγμή εκείνη η μοίρα του αλλάζει. Μετά από μια σειρά από περιπέτειες και τεχνάσματα, με την εμπιστοσύνη που δείχνει στην εξυπνάδα του σκύλου του, αλλά και τη μαγεία της θεάς Εκάτης που τον προστατεύει, καταφέρνει να κερδίσει κάτι ανέλπιστο.
Μια παραμυθένια ιστορία στα γνωστά πρότυπα της συγγραφέως:
-Είναι γραμμένη για μικρούς μεγάλους αλλά και μεγάλους μικρούς.
-Τα νοήματα που κρύβονται ανάμεσα στις λέξεις είναι πολλές φορές σημαντικότερα και από τα ''φανερά''. Τίποτα δεν έρχεται όμως με ''διδακτικό τρόπο'', ο καθένας θα καταλάβει αυτό που του αναλογεί.
-Τα μυθολογικά στοιχεία της ιστορίας, εκτός από καλαισθησία, αποτίουν και φόρο τιμής στην Ελληνική ιστορία και μυθολογία, τις οποίες και κοντεύουμε να ξεχάσουμε ως λαός.
-Στα + και η πολύ καλή εικονογράφηση.
-Βαθμός δε θα υπάρξει. Με τη συγγραφέα έχουμε φάει ψωμί και αλάτι στα δύο πρώτα Fantasmagoria (και μέχρι να αποχωρήσω). Βάζοντας το πεντάρι, θα θεωρηθώ προκατειλημμένος και τελικά θα αδικηθεί η ιστορία.
Ένα από τα πλέον χαριτωμένα παραμύθια που έχω διαβάσει από σύγχρονο συγγραφέα. Κλασσικό μοτίβο "μαγικού βοηθού" τοποθετημένο στην αρχαία Ελλάδα και με καμπόσες αναφορές σε άλλους μύθους, πράγμα που ενισχύει την αίσθηση του μυθικού (του ελληνικού μυθικού στοιχείου, που έχει την τάση να συσχετίζει όλα με όλα. Οι ελληνικοί μύθοι έχουν γενεαλογία, οι ήρωές τους δεν έρχονται από το τίποτα και πάνε στο πουθενά, υπάρχει ιστός γενεαλογικός που τους ενώνει). Μια μικρή ενόχληση από την παράταιρη χρήση των χρόνων των ρημάτων, ακόμα και μέσα στην ίδια πρόταση (εναλλαγές ενεστώτα, αορίστου). Σε κάθε περίπτωση ένα πολύ, πολύ, πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα.
Πανέμορφη ιστορία, λίγο παραμύθι, λίγο αρχαιοελληνική στα πρότυπα του Αισώπου. Είμαι σίγουρος πως αν είχε γραφτεί πριν από αιώνες και είχε ανακαλυφθεί σε κάποια ανασκαφή, θα διδάσκονταν στα δημοτικά σχολεία για να μάθουν τα παιδιά πως πρέπει να είναι η σχέση τους με τα ζώα. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και το γεγονός ότι το βιβλίο έχει και φιλανθρωπικό χαρακτήρα, τότε δεν καταλαβαίνω γιατί να λείπει από κάποιο σπίτι.