What do you think?
Rate this book
โซ่ทอง...ของใจ
เมื่อ “ปอแก้ว” ต้องแต่งงานกับ “ตะวัน” นักธุรกิจหนุ่มผู้ร้ายกาจ เพราะผู้มีพระคุณที่เลี้ยงเธอมาขอร้องก่อนวาระสุดท้าย เธอจึงไม่อาจปฏิเสธการแต่งงานในครั้งนี้ ทั้งที่รู้ดีว่าเขากับเธอต้องมาอยู่ร่วมกันเพื่อผลประโยชน์ โดยมีข้อแม้สําคัญ..เธอต้องมี “ลูก” แลกกับอิสรภาพ!
ในใจส่วนลึกเธอหวังจะได้พี่ตะวันที่แสนดีคนเดิมกลับมา ทว่าเมื่อต้องมาเจอกันอีกครั้ง ปอแก้วจึงได้รู้... ชายหนุ่มว่าที่สามีจําไม่ได้แม้แต่ความทรงจําที่เคยมีร่วมกัน เธอกลายเป็นแค่คนแปลกหน้าของเขา เป็นคนที่เขาตั้งป้อมเกลียดชังตั้งแต่แรกเจอ เมื่อเขาคิดว่าเธอเป็นแค่หญิงสาวที่ยอมพลีกายเพื่อแลกเงิน!
ในใจส่วนลึกเธอหวังจะได้พี่ตะวันที่แสนดีคนเดิมกลับมา ทว่าเมื่อต้องมาเจอกันอีกครั้ง ปอแก้วจึงได้รู้... ชายหนุ่มว่าที่สามีจําไม่ได้แม้แต่ความทรงจําที่เคยมีร่วมกัน เธอกลายเป็นแค่คนแปลกหน้าของเขา เป็นคนที่เขาตั้งป้อมเกลียดชังตั้งแต่แรกเจอ เมื่อเขาคิดว่าเธอเป็นแค่หญิงสาวที่ยอมพลีกายเพื่อแลกเงิน!
624 pages, Paperback
Published March 1, 2019
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
May 11, 2019
โซ่ทอง… ของใจ
เรื่องที่สามของ “ส้มผัก” เรื่องราวมีดราม่า หลายปม ทั้งปมสมบัติที่ต้องการได้คืน ทั้งปมฆาตกรรม ที่ตอนแรกๆ ก็เดาไม่ออกว่าใครคือคนร้ายตัวจริง จุดเริ่มต้นดราม่า คือการทำให้ พระเอก “ตะวัน” กับ นางเอก “ปอแก้ว” มาเจอกันอีกครั้ง และแต่งงานกัน โดยมีเงื่อนไขแลกเปลี่ยน และพระเอก (ยัง) ไม่ได้รัก เข้าใจผิดว่าปอแก้วยอมแต่งงานกับเขาเพื่อเงิน แต่ปอแก้วจำพี่ตะวันในวัยเด็กของเธอได้ดี เธอก็รักของเธอมาตลอด แม้พล็อตจะมียุงตอมนิดๆหน่อยๆ แต่ก็อ่านได้เรื่อยๆ
ด้วยคุณตะวันลืมความทรงจำช่วงก่อนเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงที่พรากชีวิตคุณปู่ของเขาไป การมาแต่งงานกับปอแก้วได้ช่วยคืนความจำของเขา ชอบการเล่าย้อนเหตุการณ์ในอดีตวัยเด็กของทั้งคู่ผ่านความทรงจำของพระเอกที่ค่อยๆ จำได้ทีละนิด นำไปสู่การรู้ตัวฆาตรกรตัวจริง พัวพันไปยังพ่อแม่ของทั้งพระเอกนางเอก ซึ่งก็วางพล็อตและคลายปมทีละปมได้โอเค แม้ว่าเหตุจูงใจในการฆาตกรรมฟังดูแบบว่า เฮ้ย เรื่องแค่นี้ถึงกับวางแผนฆ่ากันเลยเหรอ ? และเดินเรื่องค่อนข้างยืดเยื้อ เห็นมีปมซ้อนปมแบบนี้ อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกหนักหน่วงหรือบีบคั้นอะไร อันนี้คนกลัวดราม่าอย่างเราชอบ
ติดที่แอบรำคาญความช่างหงุดหงิด เอาแต่ใจ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของคุณตะวัน ก็รู้ล่ะว่าเคยผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมา ส่งผลทั้งร่างกายและจิตใจ แต่ทุกคนก็ประคบประหงมเขามากไป จนรู้สึกว่าช่างเปราะบางอ่อนแอจัง ปอแก้วก็แสนดี๊แสนดี ยอมคุณตะวันแทบทุกอย่าง ขอโทษอยู่นั่น โทษตัวเองตลอด อดทนเป็นที่สุด นางเอกแสนดี ยอมใจจริงๆ แล้วก็ไดอะล็อกเวลาสองคนนี้คุยกัน มันเยิ่นเย้อไปนิด และ wording ที่ใช้ไม่เรียล
อีกอย่าง … ใช้คำว่า “ยอมลงให้” คือ พระเอกยอมลงให้นางเอก นางเอกยอมลงให้พระเอก มีคำว่า ยอมลงให้ บ่อยมาก แทบจะทุกบทเลยทีเดียว คือ เยอะมากจริงๆ
อ่านงานของ ส้มผัก มาครบทั้งสามเล่ม อาจจะเพราะชอบ 2 เล่มแรก เลยผิดคาดไปเล็กๆ กับเล่มนี้ … ให้กำลังใจสำหรับเรื่องต่อไปนะคะ … ไปอ่านตอนพิเศษต่อ …
เรื่องที่สามของ “ส้มผัก” เรื่องราวมีดราม่า หลายปม ทั้งปมสมบัติที่ต้องการได้คืน ทั้งปมฆาตกรรม ที่ตอนแรกๆ ก็เดาไม่ออกว่าใครคือคนร้ายตัวจริง จุดเริ่มต้นดราม่า คือการทำให้ พระเอก “ตะวัน” กับ นางเอก “ปอแก้ว” มาเจอกันอีกครั้ง และแต่งงานกัน โดยมีเงื่อนไขแลกเปลี่ยน และพระเอก (ยัง) ไม่ได้รัก เข้าใจผิดว่าปอแก้วยอมแต่งงานกับเขาเพื่อเงิน แต่ปอแก้วจำพี่ตะวันในวัยเด็กของเธอได้ดี เธอก็รักของเธอมาตลอด แม้พล็อตจะมียุงตอมนิดๆหน่อยๆ แต่ก็อ่านได้เรื่อยๆ
ด้วยคุณตะวันลืมความทรงจำช่วงก่อนเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงที่พรากชีวิตคุณปู่ของเขาไป การมาแต่งงานกับปอแก้วได้ช่วยคืนความจำของเขา ชอบการเล่าย้อนเหตุการณ์ในอดีตวัยเด็กของทั้งคู่ผ่านความทรงจำของพระเอกที่ค่อยๆ จำได้ทีละนิด นำไปสู่การรู้ตัวฆาตรกรตัวจริง พัวพันไปยังพ่อแม่ของทั้งพระเอกนางเอก ซึ่งก็วางพล็อตและคลายปมทีละปมได้โอเค แม้ว่าเหตุจูงใจในการฆาตกรรมฟังดูแบบว่า เฮ้ย เรื่องแค่นี้ถึงกับวางแผนฆ่ากันเลยเหรอ ? และเดินเรื่องค่อนข้างยืดเยื้อ เห็นมีปมซ้อนปมแบบนี้ อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกหนักหน่วงหรือบีบคั้นอะไร อันนี้คนกลัวดราม่าอย่างเราชอบ
ติดที่แอบรำคาญความช่างหงุดหงิด เอาแต่ใจ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของคุณตะวัน ก็รู้ล่ะว่าเคยผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมา ส่งผลทั้งร่างกายและจิตใจ แต่ทุกคนก็ประคบประหงมเขามากไป จนรู้สึกว่าช่างเปราะบางอ่อนแอจัง ปอแก้วก็แสนดี๊แสนดี ยอมคุณตะวันแทบทุกอย่าง ขอโทษอยู่นั่น โทษตัวเองตลอด อดทนเป็นที่สุด นางเอกแสนดี ยอมใจจริงๆ แล้วก็ไดอะล็อกเวลาสองคนนี้คุยกัน มันเยิ่นเย้อไปนิด และ wording ที่ใช้ไม่เรียล
อีกอย่าง … ใช้คำว่า “ยอมลงให้” คือ พระเอกยอมลงให้นางเอก นางเอกยอมลงให้พระเอก มีคำว่า ยอมลงให้ บ่อยมาก แทบจะทุกบทเลยทีเดียว คือ เยอะมากจริงๆ
อ่านงานของ ส้มผัก มาครบทั้งสามเล่ม อาจจะเพราะชอบ 2 เล่มแรก เลยผิดคาดไปเล็กๆ กับเล่มนี้ … ให้กำลังใจสำหรับเรื่องต่อไปนะคะ … ไปอ่านตอนพิเศษต่อ …
Displaying 1 of 1 review