آزادی فرد و قدرت دولت: بحث در عقاید سیاسی و اجتماعی هابز، لاک، استوارت میل با ترجمه گزیدهای از نوشتههای آنان/ ترجمه و تالیف محمود صناعی
پایه حکومت ملی، تربیت ملی (تربیت وسیع و تمام که اساس آن خواندن و نوشتن و آگاهی کسان از جهانی است که در آن زیست می کنند) و تربیت خاص برای حکومت ملی است. در راه تربیت مردم برای حکومت ملی کارهای بسیار باید کرد. یکی از آن کارها آشنا کردن مردم با افکار سیاسی و اجتماعی و عادت آنها به تفکر اجتماعی است. انتشار کتابهای مربوط به این رشته یکی از کارهایی است که در این راه می توان انجام داد. کتاب حاضر جهد کوچکی است که در این راه به عمل آمده است.
محمود صناعی (۱۲۹۷ در اراک - ۲۱ شهریور ۱۳۶۴ در لندن) شاعر، مترجم، روانکاو و نظریهپرداز مباحث تربیتی و روانشناسی بود
او در سال ۱۲۹۷ هجری شمسی برابر با سال ۱۹۱۸ میلادی و مطابق با سال ۱۳۳۶ هجری قمری در اراک متولد شد. پس از طی تحصیلات مقدماتی در اراک، به تهران رفت تا در تنها دبیرستان مدرن آن زمان یعنی دبیرستان البرز به تحصیلات خود ادامه دهد. بعد از اتمام دروس دبیرستان، به دلیل کارنامه درخشان، مسئولین دبیرستان البرز تصمیم گرفتند تا وی (در سن ۱۸ سالگی) به عنوان مدرس و معلم ادبیات فارسی همان دبیرستان شروع به تدریس نماید. صناعی ضمن تدریس، به تحصیل خود ادامه داد تا اینکه توانست در رشتههای فلسفه و علوم تربیتی، زبان و ادبیات فارسی، زبان انگلیسی و حقوق از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شود.
وی درسال ۱۳۳۴ هجری شمسی راهی کشور انگلستان شد و در دانشگاه لندن تحصیلات خود را ادامه داد. ابتدا در رشتههای علوم تربیتی و حقوق، تحصیلات فوقلیسانس و دکترا را به پایان رساند، سپس به صورت تخصصی به علم روانکاوی روی آورد تا در این رشته نیز مدرک دکترا گرفت و با توجه به عملکرد فوقالعادهٔ او، مؤسسه بینالمللی روانکاوی انگلستان (I.I.P.B) از وی دعوت کرد تا به عنوان متخصص درمان بیماریهای روحی با این مؤسسه که مقبولیت جهانی داشت همکاری نماید.
او مقالههای علمی و تخصصی فراوان تألیف نموده و در کنگرههای متعدد از جمله کنگرهٔ بینالمللی ۱۹۴۸ ادینبورگ، کنگره بینالمللی ۱۹۵۱ استکهلم و کنگرهٔ بینالمللی ۱۹۵۲ استراسبورگ شرکت کرد. صناعی در سال ۱۳۳۲ هجری شمسی به عنوان وابسته فرهنگی ایران در کشور انگلستان انتخاب شد که او نیز به صورت افتخاری این سمت را پذیرفت و در معرفی فرهنگ ایران به غیرایرانیان، نقش بزرگی داشت.
صناعی در سال ۱۳۳۴ هجری شمسی به ایران بازگشت و پس از ورود، به استادی دانشگاه تهران انتخاب شد، ولی فقط به تدریس در دانشگاه بسنده نکرد و در ضمن تدریس، ریاست دانشسرای تهران و همچنین مدیریت آزمونشناسی و معاونت وزارت آموزش و پرورش را بر عهده داشت و در این دوره بود که مؤسسه روانشناسی دانشگاه تهران را بنیاد نهاد. او به دلیل آشنایی با زبان و ادبیات فارسی، تاریخ ایران باستان، تاریخ اسلام، چندین زبان خارجی و همچنین شعر و شاعری، توانست مقالات و اشعار متعددی در مجلاتی نظیر یغما، مهر، سخن، ایراننامه و... به چاپ برساند.
به دلیل برخی کارشکنیها، صناعی از اشتغال در دانشگاه کنارهگیری کرد. در همین زمان، آنا فروید، دختر زیگموند فروید، مؤسسه فروید را بنیاد نهاد و از صناعی دعوت کرد تا به عنوان مشاور این مؤسسه را یاری دهد. لذا مجدداً او در سال ۱۳۴۸، ایران را ترک کرد و به همکاری با مؤسسات فرهنگی- علمی نظیر دانشگاه کمبریج و مؤسسات مرتبط با مسایل و علوم روحی- روانی اروپا و آمریکا پرداخت.
آزادی فرد و قدرت دولت (ترجمه) اصول روانشناسی (ترجمه) یادی از استاد (ترجمه) روانشناسی آموختن (ترجمه) پنج رساله از افلاطون (ترجمه) چهار رساله از افلاطون (ترجمه) افلاطون (ترجمه) در آزادی (ترجمه) فرد در اجتماع (ترجمه) آزادی و تربیت (تألیف)