Dwi’n amddihiro yn gyntaf os dwi’n sgwennu rhai eiriau yn anghywir. Cymraeg ydi iaith ail fi, ar ôl Saesneg.
Oedd i yn fy llyfgell pryd neis i weld yr llyfr ‘ma, oedd yr gwaith celf gan Niki Pilkington yn sefyll allan i fi, oherwydd dwi efo gwaith hi. Dwi ddim wedi darllen llyfrau Cymraeg ers ysgol uwchradd, oedd fi eisiau sialenge. Naeth cymrud mwy amser darllen ond oedd i’n balch oeddwn gallu deall rhan mwyaf ohonnun.
Mae Madi yn dioddef efo Anorecsia. Mae’r stori ydi taith hi efo problemau bwyd ac problemau efo ei teulu. Mae’n agosach efoi Tad nai Mam. Mae’n referio ei Mam fel “hi”, dim yn galw hi gan ei enw, ond ar y diwedd. Mae Madi efo dim ffrindiau, ond ei ffrind dychmygol o enw Llais. Mae Llais yn bob amser yn rhoi Madi i lawr am ei pwysau, dwued mae’n dew pryd mae’n ond saith pwys. Mae rhagolwg Madi yw os mae’n denau, wedyn mae’n mynd i fod yn hapus, mae’r problemau hi yn mynd i difflannu, dim mynd yn waeth.
Mae’r llyfr yn llawn efo hiwmor tywyll. Mae’n dechrau efo Madi yn yr groth, gweiddi fod mae hi ddim eisiau byw, eisiau aros yn ei fol. Llinell orau fi oedd fod Madi yn teimlo fel bochdew yn paratoi am yr Armageddon. 😂 Oedd o’n drist gweld obsesiwn Madi efo caloriau, pryd mae’n tenau.
Mae’r llyfr yn dda, dwi probabli dim yn mynd i darllen o eto ond oeddwn yn mwynhau darllen rwbath newydd. ☺️