Πάρκο

by Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

"ΘΥΜΗΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΑΝΙΦΕΣΤΑ, ΕΘΝΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ, τρόπος ζωής, σύνθημα και παρασύνθημα, θυμήσου: "Gimme Shelter", "Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη", "While my Guitar gently weeps", "Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι", "Δημοσθένους λέξις", "Let it Bleed", "Famous Blue Raincoat", θυμήσου βιβλία, σελίδες, ποιήματα, διηγήματα, φράσεις, γραπτό λόγο, θυμήσου: Το Πάλι, όλος ο τόμος, το Ιδεοδρόμιο, Η χαμένη άνοιξη, Το μεγάλο παζάρι του Daniel Cohn-Bendit, Η κοινωνία του θεάματος του Guy Debord, το θρυλικό En αγκαλιά de Κρισγιαούρτι y otros ταχυδράματα y otros historias περίεργες του Κουτρουμπούση, το Άννα, να ένα άλλο της Μήτσορα, Ο ξένος, το Naked Lunch, το On the Hoad, και το Gravity's Rainbow."
Ένα μυθιστόρημα όπου η μνήμη και η φαντασία σμίγουν. Αρχείο και τεκμηρίωση σε ένα μοντάζ ονείρων. Η Αθήνα που πάλλεται από το αφηνιασμένο ροκ αλλά και την έκρηξη της κουλτούρας στην αυγή της Μεταπολίτευσης. Βιβλία, δίσκοι, ταινίες και περιοδικά που καθόρισαν έναν τρόπο ζωής που αρνιόταν ακόμα και την άρνηση. Αιρετικοί των αιρέσεων, ατίθασοι ποιητές, ρομαντικοί τυχοδιώκτες, αμετανόητοι εραστές, μοιραίες κοπέλες και ατίθασα νιάτα σ' έναν τρελό χορό έντασης και πάθους με καταλύτη το χιούμορ. Το Πάρκο ολοκληρώνει την Τριλογία του Χάους, μετά τον Διασυρμό και το Αγάπη/Love. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

288 pages, Paperback

Published November 1, 2018

About the author

Ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης (Goodreads Author: George-Icaros Babassakis) είναι ποιητής, μεταφραστής και συγγραφέας.
Επίσης γράφει και σχολιάζει τα καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά κίνήματα των παλαιότερων δεκαετιών όσο και τα σύγχρονα.

Reviews

[Makis Dionis · Rating 4 out of 5]

Βασικά υπάρχει η Καλλιδρομίου κ υπάρχει κ ο Ένοικος.
Κ το τέμενος της Πατησίων- το Au Revoir

Εκεί συναντήθηκαν κ οι happy few.
Αρανίτσης/Βακαλόπουλος/Λάγιος/Μπαμπασακης/Παπαγιώργης/Σταθόπουλος

Κ ευτυχώς βρήκαν τον Βαγγέλη κ την Βίκυ των 6.

Τα ήπιαν, τα είπαν, τα φώναξαν, τα τραγούδησαν.
Τίμησαν τους προπάτορες κ έχρισαν τους απογόνους.
Καρούζος, Χρηστάκης, Μπακιρτζής, Νικόλας Τριανταφυλλίδης μερικοί από τους οποίους κοινωνησαν και κοινωνηθηκαν από το ζωμό αυτό

Γιατί διαβάζουμε, αν όχι για να επινοουμε επιχειρήματα που θα μας αθωώσουν στα ίδια μας τα μάτια;

Ο μέγας Χανκ από το παρασκήνιο επιβραβεύει.

Don't Try = Απροσπαθεια

αν είναι να προσπαθήσεις, πήγαινε ως / το τέρμα. / ειδάλλως, μην αρχίσεις καν. // αν είναι να προσπαθήσεις, πήγαινε ως / το τέρμα. / αυτό ίσως σημαίνει να χάσεις κορίτσια, / γυναίκες, συγγενείς, δουλειές και / ίσως, το μυαλό σου. // Πήγαινε ως το τέρμα. / ίσως σημαίνει να μείνεις νηστικός για 3 ή / 4 μέρες. / ίσως σημαίνει να ξεπαγιάσεις σε ένα / παγκάκι στο πάρκο. / ίσως σημαίνει φυλακή, / ίσως να γίνεις περίγελος, / να περιφρονηθείς, / να μείνεις μόνος. / 

[Ορφέας Μαραγκός · Rating 4 out of 5]

Τριλογία του χάους κι εγώ πιο χαώδης, και καθότι στη βιβλιοθήκη έκριναν ότι έπρεπε να πάρουν μόνον το τρίτο μέρος, είπα κι εγώ να ξεκινήσω από το τέλος.

Όπως και στο Πάρκο άλλωστε, από το τέλος στην αρχή κι ανάμεσα διατρέχουμε τις δεκαετίες από τη μεταπολίτευση και πάνω.

Ένα βιωματικό, αυτοβιογραφικό οπωσδήποτε, ποιητικό απαραιτήτως, αλλά παρόλα αυτά μυθιστόρημα που στο επίκεντρο βάζει την παρέα των Έξι, και συγκεκριμένα ενός εξ' αυτων. Κι όμως πόσο εύκολα από το εγώ περνάει στο εμείς και το ανάποδο. Η παρέα των Έξι, και της Βίκυς των Έξι,, κι άλλων ακόμα περισσότερων. και ποιοι είναι οι Έξι; διαβάστε να δείτε.

Μερικοί από τους σημαντικότερους ανθρώπους στη διαμόρφωση της σύγχρονης (αντί)κουλτούρας, βρίσκονται στο προσκήνιο. Η δημιουργία του Μύθου των Έξι χτίζεται με την αντιστροφή μέθοδο της απομυθοποίησης. Άνθρωποι που μέσα από την προσωπική τους πορεία και τον σχετικό αχταρμά της μεταπολιτευτικής κοινωνικοπολιτικής συνθήκης άφησαν το αποτύπωμα τους κάπου κρυμμένο μεταξύ Πατησίων και την Καλλιδρομίου. Ένα αποτύπωμα που τώρα αρχίζουμε να αποκωδικοποιουμε.

Αντιφάσεις; Πολλές. Συμπεράσματα; περισσότερα. Είπαμε, μεταπολίτευση είναι αυτή, κι ο αχταρμάς άρχισε να ξεκαθαρίζει μετά το Δεκέμβρη του '08. Όμως είναι απολύτως κατανοητό. Οι άνθρωποι προσπαθούσαν να βγουν από τα βαθιά σκοτάδια της επταετίας. Από ένα σκοτεινό τούνελ λοιπόν βγαίνεις ακολουθώντας και το παραμικρό ίχνος φωτός ό,τι κι αν είναι αυτό. Έτσι πορεύτηκε η μεταπολιτευτική γενιά, με φορά και στα τυφλά. τώρα αν μόλις βγήκαν από το τούνελ βρέθηκαν μπροστα σε ένα νέο μαζί με την επόμενη γενιά, τη δική μας, Ε αυτό πια είναι άλλη κουβέντα. Ίσως και να φταίνε τα φωτάκια που ακολούθησαν. Ίσως φταίνε κι αυτές οι μέρες. Καλύτερες ή χειρότερες, δεν έχει σημασία, αυτές βρήκαν και με αυτές πορευτηκαν.

4 / 5

[Achilleas Amanatidis · Rating 4 out of 5]

Το καλύτερο της τριλογίας θα έλεγα, αν και πέρασαν χρόνια από τότε που διάβασα τα άλλα δυο.

Ένας θέλει να φτιάξει δισκοθήκη τζαζ, πάει σε έναν ειδικό και ο τύπος του λέει: αρχικά παίρνεις τους δίσκους του Miles Davis, μετά τους δίσκους των sidemen του Miles και στο τέλος τους δίσκους των sidemen των sidemen. Απλό…

Λοιπόν, αν θέλει κάποιος να φτιάξει βιβλιοθήκη, μια λύση είναι το Πάρκο. Διαβάζεις τα βιβλία των ποιητών, λογοτεχνών, φιλοσόφων που αναφέρει ο ΓΙΜ.
Υπό το πρίσμα βέβαια ενός ελευθεριακού ιντελεκτουαλ που έζησε σε μια εποχή στην οποία ήρθε πολύ αργά για να κάνει την Τέχνη κομματάκια και πολύ νωρίς για να πρωταγωνιστήσει σε κάποια Αναγέννησή της.