Μια μόνο φορά, παντοτινή και απέραντη, μου χαρίζει ο έρωτας το στέμμα του το άπαρτο. Με το σπαθί της αχτίνας του ανοίγει και στους δυό μας την απάτητη πατρίδα του, εκείνη που κυμάτιζαν μέσα της μόνο τα όνειρά μας. Μα τώρα, με την πνοή τους να έχει περάσει αμετανόητη μέσα από τα βάσανα και να σκιρτά από το φως επάνω στα πρόσωπά μας, την περπατούμε κι εμείς, η νεράιδα μου κι εγώ, στο μαζί που γεννήθηκε από το άρωμα του γαλάζιου και των νοημάτων τα ξέφωτα. Ο κήπος είναι το παλάτι μας, γεμάτος από το Ναι που μας έσμιξε μέσα στο μυστικό της ξαστεριάς του κόσμου.
Ο Παναγιώτης Ο. Δόικος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Κατάγεται από τη Δυτική Μακεδονία και τη Μικρά Ασία. Είναι απόφοιτος του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε φιλοσοφία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο της Bourgogne της Γαλλίας. Είναι Αναπληρωτής Καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι Διευθυντής του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Φιλοσοφική, Παιδαγωγική και Διεπιστημονική Ανθρωπολογία» του Α.Π.Θ. και του Εργαστηρίου Φιλοσοφικής Έρευνας πάνω στο Φαντασιακό του ιδίου Πανεπιστημίου. Έλαβε μέρος ως ομιλητής σε φιλοσοφικά συνέδρια και σε διεπιστημονικές συναντήσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μελέτες και άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε φιλοσοφικά και επιστημονικά περιοδικά. Οι εργασίες του κινούνται στα πεδία της οντολογίας, της αισθητικής και της γνωσιολογίας. Εισηγείται τη θεωρία της Στοχαστικής Φαντασίας. Ένα ειδικότερο ενδιαφέρον του είναι η φιλοσοφία του κινηματογράφου. Έχει ήδη εκδώσει δέκα φιλοσοφικά βιβλία. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές. Από το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018 διδάσκει –για πρώτη φορά στον ελληνικό πανεπιστημιακό χώρο– τη φιλοσοφική θεωρία του Μίκη Θεοδωράκη για τη Συμπαντική Αρμονία. Η μελέτη του Η λογική των μορφών στον κινηματογράφο του Orson Welles προκρίθηκε στη βραχεία λίστα των πέντε υποψηφίων για το κρατικό βραβείο Δοκιμίου (2007).