What do you think?
Rate this book
دیوان مجد همگر
مجد همگر، شاعرِ سدهٔ هفتم هجری میباشد
دیوانِ همگر از غزلیات، مثنویات، قصائد، قطعات و رباعیات، تشکیل شده است
دیوانِ همگر از غزلیات، مثنویات، قصائد، قطعات و رباعیات، تشکیل شده است
840 pages, Unknown Binding
2 people are currently reading
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
February 9, 2019
دوستانِ گرانقدر، <مجد همگر> در سدهٔ هفتم و در شیراز میزیست و به اصطلاح هم دورانِ سعدی بود... از آنجا که دیوانِ این شاعر، کمتر دست به دست شده بود، بنابراین برخی از اشعارِ سروده شده از وی را به نامِ شاعرانِ دیگر و در دیوانهایِ دیگر به اشتباه جای داده و نوشته اند
دیوانِ مجد همگر، شاملِ غزلیات، مثنوی ها، قصاید، قطعات و رباعیات میباشد که رباعیاتِ وی بیش از دیگر اشعارش مشهور بوده است
در زیر به انتخاب، ابیاتی از مجد همگر را برایِ شما ادب دوستانِ گرامی مینویسم
---------------------------------------------
دردِ تو بِدل، به داغِ هجران نرود
نقشِ تو زِ پیشِ چشم، آسان نرود
تا دل باشد، مهرِ تو در دل باشد
تا جان نرود، غمِ تو از جان نرود
**********************************
تا کِی عمرت به خودپرستی گذرد؟
یا در غمِ نیستی و هستی گذرد؟
آن عُمر که مرگ باشد اندر پِی او
آن به که به خواب یا به مستی گذرد
**********************************
در عشقِ تو کَس، تاب نیارد جز من
در شوره کسی تخم نکارد جز من
با دشمن و با دوست بدت میگویم
تا هیچکست، دوست ندارد جز من
**********************************
افکند مرا گردشِ دهر از کویت
جائیکه صبا نیارد آنجا بویت
نه رویِ تو دیدنم میسر باشد
نه رویِ کسی که دیده باشد رویت
**********************************
از سادگی و سلیمی و مسکینی
وز سرکشی و تکبر و خودبینی
بر آتش اگر نشانیَم بنشینم
بر دیده اگر نشانمت ننشینی
**********************************
در ماتمِ شمس از اُفق خون بچکید
مَه روی بکند و زُهره گیسو ببرید
شب جامه سیه کرد از ماتم و صبح
بر زد نفسی سرد و گریبان بدرید
**********************************
افسانهٔ شهر، قصهٔ مشکلِ ماست
دیوانهٔ دهر، این دلِ بی حاصلِ ماست
بر من نکند رحم اگر دل دلِ تُست
وز تو نشود سیر، اگر دل دلِ ماست
---------------------------------------------
امیدوارم این انتخابها را پسندیده باشید
<پیروز باشید و ایرانی>
دیوانِ مجد همگر، شاملِ غزلیات، مثنوی ها، قصاید، قطعات و رباعیات میباشد که رباعیاتِ وی بیش از دیگر اشعارش مشهور بوده است
در زیر به انتخاب، ابیاتی از مجد همگر را برایِ شما ادب دوستانِ گرامی مینویسم
---------------------------------------------
دردِ تو بِدل، به داغِ هجران نرود
نقشِ تو زِ پیشِ چشم، آسان نرود
تا دل باشد، مهرِ تو در دل باشد
تا جان نرود، غمِ تو از جان نرود
**********************************
تا کِی عمرت به خودپرستی گذرد؟
یا در غمِ نیستی و هستی گذرد؟
آن عُمر که مرگ باشد اندر پِی او
آن به که به خواب یا به مستی گذرد
**********************************
در عشقِ تو کَس، تاب نیارد جز من
در شوره کسی تخم نکارد جز من
با دشمن و با دوست بدت میگویم
تا هیچکست، دوست ندارد جز من
**********************************
افکند مرا گردشِ دهر از کویت
جائیکه صبا نیارد آنجا بویت
نه رویِ تو دیدنم میسر باشد
نه رویِ کسی که دیده باشد رویت
**********************************
از سادگی و سلیمی و مسکینی
وز سرکشی و تکبر و خودبینی
بر آتش اگر نشانیَم بنشینم
بر دیده اگر نشانمت ننشینی
**********************************
در ماتمِ شمس از اُفق خون بچکید
مَه روی بکند و زُهره گیسو ببرید
شب جامه سیه کرد از ماتم و صبح
بر زد نفسی سرد و گریبان بدرید
**********************************
افسانهٔ شهر، قصهٔ مشکلِ ماست
دیوانهٔ دهر، این دلِ بی حاصلِ ماست
بر من نکند رحم اگر دل دلِ تُست
وز تو نشود سیر، اگر دل دلِ ماست
---------------------------------------------
امیدوارم این انتخابها را پسندیده باشید
<پیروز باشید و ایرانی>
Displaying 1 of 1 review