What do you think?
Rate this book
Het feest
Hoe ver ga je om het verleden recht te zetten?
Maurits Matthys organiseert een feest voor zijn vijftigste verjaardag, in het kasteel waar hij woont. Een exclusief feest, met een select gezelschap van vijf mensen uit zijn schooltijd. Een diner met vijf gangen, met bijpassende wijnen, geserveerd door een butler. Allen zijn zij verbaasd om van Maurits te horen, want allen hebben zij zijn schooltijd tot een levende hel gemaakt.
In deze bloedstollende pageturner ontvouwt zich pagina na pagina het meesterplan van Maurits, waarin hij de zwakke plekken van zijn oud-schoolgenoten analyseert, oude trauma's oprakelt en zijn gasten confronteert met hun verleden. Handenwrijvend verkneukelt Maurits zich over hun lot – gerechtigheid! – maar al snel begint zijn plan scheuren te vertonen. Door in het verleden te vissen, komt hij erachter dat zijn gasten onberekenbaar zijn. En is zijn geheugen wel zo betrouwbaar als hij tijdens het uitdenken van zijn meesterplan dacht?
Het feest is een tumultueuze roman over wraak en vergiffenis, status en macht, schuld en succes, en trauma en catharsis. Het is een boek dat je opslokt, maar ook de belangrijke vragen niet uit de weg gaat. Een onvergetelijke leeservaring.
Maurits Matthys organiseert een feest voor zijn vijftigste verjaardag, in het kasteel waar hij woont. Een exclusief feest, met een select gezelschap van vijf mensen uit zijn schooltijd. Een diner met vijf gangen, met bijpassende wijnen, geserveerd door een butler. Allen zijn zij verbaasd om van Maurits te horen, want allen hebben zij zijn schooltijd tot een levende hel gemaakt.
In deze bloedstollende pageturner ontvouwt zich pagina na pagina het meesterplan van Maurits, waarin hij de zwakke plekken van zijn oud-schoolgenoten analyseert, oude trauma's oprakelt en zijn gasten confronteert met hun verleden. Handenwrijvend verkneukelt Maurits zich over hun lot – gerechtigheid! – maar al snel begint zijn plan scheuren te vertonen. Door in het verleden te vissen, komt hij erachter dat zijn gasten onberekenbaar zijn. En is zijn geheugen wel zo betrouwbaar als hij tijdens het uitdenken van zijn meesterplan dacht?
Het feest is een tumultueuze roman over wraak en vergiffenis, status en macht, schuld en succes, en trauma en catharsis. Het is een boek dat je opslokt, maar ook de belangrijke vragen niet uit de weg gaat. Een onvergetelijke leeservaring.
- GenresRoman
224 pages, Paperback
First published January 14, 2019
2 people are currently reading
108 people want to read
About the author
Dimitri Casteleyn
6 books6 followersDimitri Casteleyn is een Vlaamse schrijver.
Dimitri Casteleyn in de Nederlandstalige Wikipedia
Dimitri Casteleyn in de Nederlandstalige Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 31 reviews
January 23, 2019
Deze “roman” van geldwolf Casteleyn heeft een voorspelbaarheidspercentage dat identiek is aan de ernst van mijn oordeel: 100 procent.
June 17, 2020
‘Je weet slechts wat je had als je het niet meer hebt, of als je het binnenkort dreigt te verliezen.’
Een pageturner, dat wel, maar met een niet helemaal geslaagd plot.
Een pageturner, dat wel, maar met een niet helemaal geslaagd plot.
August 20, 2020
***The party*** A story about a 50 year old guy inviting his bullies for a party. I liked the story and had high hopes of how it would go. However, it lacked in building up suspense and letting the story flow from part to part. Still, I had a great time reading it.
January 21, 2020
Wat een matig boek. Storend taalgebruik, zeer voorspelbaar plot - als mensen stellen dat de literatuur van vandaag de dag niets meer voorstelt (wat écht niet waar is) begrijp ik wat ze bedoelen na het lezen van "Het Feest". Het lijkt wel of de schrijver absoluut geen interesse in zijn eigen werk stak, of er geen moeite voor wilde doen - een schrijfsel voor de ramsj-afdeling (en zelfs dan raad ik u aan iets anders uit te zoeken).
March 16, 2019
Het feest, het nieuwe boek van Dimitri Casteleyn kon mij maar matig bekoren. In Het feest nodigt Maurits vier oude klasgenoten uit: Eva, Jacob, Thomas en Leonie. Ze worden alle vier uitgenodigd voor een exclusief feest bij Maurits, die vroeger door hen gepest werd en die het nu gemaakt heeft als succesvolle zakenman en overal bekend is. Maar het feest is niet zo maar een feest, ware het niet dat Maurits een aantal verrassingen voor hen in petto heeft. Het feest is een matig tussendoortje dat wel vlot geschreven is, maar het verhaal op zich wist me niet 100% te overtuigen.
In Het feest nodigt Maurits dus zijn vier klasgenoten van vroeger uit. Het lukt Maurits echter niet vanaf het begin om hen te overtuigen om te komen, want iedereen heeft zo wat zijn twijfels om te gaan. Om hen toch te overtuigen gooit Maurits er bij sommigen veel geld tegen aan en aan anderen doet hij beloftes. Dit was echter wel mijn eerste struikelblok, want dit zorgt ervoor dat het opzet van het feest wat gekunsteld en geconstrueerd overkomt, want het feest kan blijkbaar niet doorgaan als één van de genodigden ontbreekt. En is het nu niet eenmaal altijd zo dat bij een feest nooit iedereen aanwezig kan zijn?
Het boek is geschreven vanuit de verschillende standpunten van de personages waaruit snel blijkt dat Maurits de touwtjes helemaal in handen heeft, want de vier genodigden hebben geen flauw idee van wat er met hen zal gebeuren. Maurits zorgt er dan ook voor dat de gasten elkaar eerst per twee ontmoeten om hun reacties af te tasten, terwijl hij vanuit de controlekamer alles gadeslaat. Dit voelde ook wat geconstrueerd aan, omdat het nut hiervan mij wat ontglipt. Als lezer leer je zo wel de personages kennen en hoe hun onderlinge relaties zich tot elkaar verhouden, maar ook niet meer dan dat. Het geeft geen extra waarde aan het verhaal en in een ander opzet hadden we als lezer ook kennis kunnen maken met de personages.
Maurits heeft zo ook allerlei verrassingen in petto, want zo is er een verrassingsgast, maar Maurits wil hen ook, wat op het eerste gezicht zo lijkt, wat treiteren, maar uiteindelijk blijkt het toch niet helemaal zo bedoeld te zijn, want hij speelt vooral een psychologisch spel met hen door hen naar de dungeon van zijn kasteel te lokken om zo te tonen wie de macht in handen heeft. De daaropvolgende handelingen en ook de pesterijen van vroeger van de andere vier zijn van een dusdanige perversiteit dat het neigt naar een zeker Lize Spit gehalte. En neen, ik ben helemaal geen fan van Lize Spit. Maar zowel de perversiteiten als het einde van het verhaal lijken gekopieerd uit Het smelt van Lize Spit, maar dan met een eigen touch.
De personages zijn ook vrij stereotiep en blijven wat vlak. Zo is Jacob de branieschopper en leider van de bende van vier (vroeger althans, nu blijkt dat minder waar te zijn). Leonie is de knappe vrouw die de mannen rond haar vinger draait. Thomas is eerder passief en een volgeling, maar beseft dat wat hij doet niet correct is en Eva is eigenlijk de meest ontwikkelde persoon van hun vier die toch wat meer nadenkt over de dingen die gebeuren. Wat wel positief is, is dat de gasten op het einde van het verhaal als het ware een katharsis ondergaan bij het zien van Maurits eindverrassing. Dus misschien zijn de gasten misschien dan toch niet zo stereotiep?
Dimitri Casteleyn (Tielt, 25 december 1966) is niet aan zijn eerste waagstuk toe met Het feest dat dit jaar verscheen. Hij debuteerde in 2013 met zijn roman De verjaardag en in 2016 schreef hij zijn tweede boek Witte warmte. In 2005 schreef hij zijn eerste poëziebundel Omgekeerd en in 2017 verscheen zijn tweede poëziebundel Vanwaar kom je beeld. Naast schrijver is hij ook televisiemaker en theaterdirecteur. Als televisiemaker produceerde hij tussen 2010 en 2014 vijf tv-reeksen voor Canvas. En hij is ook nog ondervoorzitter bij Theater Malpertuis. Met zijn nieuwste boek, Het feest wordt Casteleyn getipt als opkomend literair talent in Vlaanderen. Het feest was het eerste boek dat ik van hem las. Het boek kon mij echter niet helemaal overtuigen, maar ondanks de negatieve punten had ik toch wel de indruk dat hij talent voor het schrijven heeft. Misschien toch eens een ander boek van hem lezen en wie weet kan dat mij overtuigen?
In Het feest nodigt Maurits dus zijn vier klasgenoten van vroeger uit. Het lukt Maurits echter niet vanaf het begin om hen te overtuigen om te komen, want iedereen heeft zo wat zijn twijfels om te gaan. Om hen toch te overtuigen gooit Maurits er bij sommigen veel geld tegen aan en aan anderen doet hij beloftes. Dit was echter wel mijn eerste struikelblok, want dit zorgt ervoor dat het opzet van het feest wat gekunsteld en geconstrueerd overkomt, want het feest kan blijkbaar niet doorgaan als één van de genodigden ontbreekt. En is het nu niet eenmaal altijd zo dat bij een feest nooit iedereen aanwezig kan zijn?
Het boek is geschreven vanuit de verschillende standpunten van de personages waaruit snel blijkt dat Maurits de touwtjes helemaal in handen heeft, want de vier genodigden hebben geen flauw idee van wat er met hen zal gebeuren. Maurits zorgt er dan ook voor dat de gasten elkaar eerst per twee ontmoeten om hun reacties af te tasten, terwijl hij vanuit de controlekamer alles gadeslaat. Dit voelde ook wat geconstrueerd aan, omdat het nut hiervan mij wat ontglipt. Als lezer leer je zo wel de personages kennen en hoe hun onderlinge relaties zich tot elkaar verhouden, maar ook niet meer dan dat. Het geeft geen extra waarde aan het verhaal en in een ander opzet hadden we als lezer ook kennis kunnen maken met de personages.
Maurits heeft zo ook allerlei verrassingen in petto, want zo is er een verrassingsgast, maar Maurits wil hen ook, wat op het eerste gezicht zo lijkt, wat treiteren, maar uiteindelijk blijkt het toch niet helemaal zo bedoeld te zijn, want hij speelt vooral een psychologisch spel met hen door hen naar de dungeon van zijn kasteel te lokken om zo te tonen wie de macht in handen heeft. De daaropvolgende handelingen en ook de pesterijen van vroeger van de andere vier zijn van een dusdanige perversiteit dat het neigt naar een zeker Lize Spit gehalte. En neen, ik ben helemaal geen fan van Lize Spit. Maar zowel de perversiteiten als het einde van het verhaal lijken gekopieerd uit Het smelt van Lize Spit, maar dan met een eigen touch.
De personages zijn ook vrij stereotiep en blijven wat vlak. Zo is Jacob de branieschopper en leider van de bende van vier (vroeger althans, nu blijkt dat minder waar te zijn). Leonie is de knappe vrouw die de mannen rond haar vinger draait. Thomas is eerder passief en een volgeling, maar beseft dat wat hij doet niet correct is en Eva is eigenlijk de meest ontwikkelde persoon van hun vier die toch wat meer nadenkt over de dingen die gebeuren. Wat wel positief is, is dat de gasten op het einde van het verhaal als het ware een katharsis ondergaan bij het zien van Maurits eindverrassing. Dus misschien zijn de gasten misschien dan toch niet zo stereotiep?
Dimitri Casteleyn (Tielt, 25 december 1966) is niet aan zijn eerste waagstuk toe met Het feest dat dit jaar verscheen. Hij debuteerde in 2013 met zijn roman De verjaardag en in 2016 schreef hij zijn tweede boek Witte warmte. In 2005 schreef hij zijn eerste poëziebundel Omgekeerd en in 2017 verscheen zijn tweede poëziebundel Vanwaar kom je beeld. Naast schrijver is hij ook televisiemaker en theaterdirecteur. Als televisiemaker produceerde hij tussen 2010 en 2014 vijf tv-reeksen voor Canvas. En hij is ook nog ondervoorzitter bij Theater Malpertuis. Met zijn nieuwste boek, Het feest wordt Casteleyn getipt als opkomend literair talent in Vlaanderen. Het feest was het eerste boek dat ik van hem las. Het boek kon mij echter niet helemaal overtuigen, maar ondanks de negatieve punten had ik toch wel de indruk dat hij talent voor het schrijven heeft. Misschien toch eens een ander boek van hem lezen en wie weet kan dat mij overtuigen?
February 9, 2019
3 stars or 4 stars?
3 stars for the style but 4 because this book talks about life and reminds everyone that to live is an active verb and shows a mirror to any of us for our choices, our acting or non-acting. Good Dimitri......good.
3 stars for the style but 4 because this book talks about life and reminds everyone that to live is an active verb and shows a mirror to any of us for our choices, our acting or non-acting. Good Dimitri......good.
April 6, 2019
Review volgt later :)
April 4, 2019
Strak en vlot geschreven doch weinig uitgewerkte personages en ongeloofwaardige plottwists
March 17, 2019
Plezant tussendoortje!
January 1, 2020
In de binnenflap wordt ‘Het feest’ van Dimitri Casteleyn omschreven als een echte pageturner en dat is het zeker. Maakt dat het ook een goedgeschreven boek?
Nee. Dat is niet erg, want ondanks de platte, stereotiepe karakters is het plot amusant, ligt het tempo hoog en ik zou het boek aan iedere scholier die niet van lezen houdt, durven aanraden.
‘Het feest’ is een roman over traumaverwerking, wraak, weerzien en eindigt in een matige uitwerking van catharsis. Dat maakt het vooral de eerste drie kwart van het boek uiterst vermakelijk. Een onvergelijkelijke leeservaring - zoals de binnenflap het boek ook omschrijft - is het echter allerminst.
Nee. Dat is niet erg, want ondanks de platte, stereotiepe karakters is het plot amusant, ligt het tempo hoog en ik zou het boek aan iedere scholier die niet van lezen houdt, durven aanraden.
‘Het feest’ is een roman over traumaverwerking, wraak, weerzien en eindigt in een matige uitwerking van catharsis. Dat maakt het vooral de eerste drie kwart van het boek uiterst vermakelijk. Een onvergelijkelijke leeservaring - zoals de binnenflap het boek ook omschrijft - is het echter allerminst.
November 13, 2019
Tja...met respect voor smaakverschillen...maar dit is een onwaarschijnlijk slecht geschreven boek. Knullige zinnen, een herkenbaar plot. Onbegrijpelijk dat een uitgeverij met die naam zo'n manuscript laat passeren. Dimitri kan beter dan dit maar het is altijd goed je te omringen met kritische mensen die durven zeggen: herwerk, dit is onvoldoende,sorry.
February 12, 2019
Leest als een trein, maar zal ook snel vergeten zijn
March 3, 2019
Dit boek heeft me meegesleept, ontroert en aan het denken gezet! Zijn beste boek tot nu toe!
Benieuwd naar meer !
Benieuwd naar meer !
December 10, 2020
Een pageturner en het boek las erg vlot, maar het plot kon me niet bekoren. Ongeloofwaardig, maar toch voorspelbaar.
March 22, 2022
Ik vind dit boek op alle vlak middelmatig.
Het grootste voordeel, dat iedereen vermeldt, is dat het makkelijk wegleest. En dat je het snel uit hebt - maar ik betwijfel of dat een compliment is.
Er zit inderdaad een zekere spanning in, want de situatie is grappig en je blijft je afvragen hoe het nu weer verder zal gaan. Echter niet zonder ten volle gewaar te zijn van de vele nadelen van dit boek.
Drie personages nemen het woord
Er zijn afwisselend drie verschillende personages aan het woord, Maurits die het feest organiseert, Jacob die de grootste pestkop was en nog steeds een onverbeterlijke betweter is die alleen macht en rijkdom belangrijk vindt, en Eva, die filosofe geworden is. Zij wordt, als beginnend boeddhiste, verondersteld de meer verstandige passages te leveren in dit boek, maar meer dan de clichés en onzin die je overal op het net en nog meer in katholieke blaadjes tegenkomt over die levenswijze, heeft zij niet te vertellen. Daardoor worden de pagina's waarin zij het woord heeft, uitermate saai.
De enige pagina's die ik interessanter vond, waren die van Maurits zelf.
De stijl
De roman is geschreven in een taalgebruik dat eerder Vlaams aandoet, maar niet veel. Er is het veelvuldig gebruik van 'juist' (ik wilde dat juist doen in plaats van ik wilde dat net gaan doen) maar verder gaat de vervlaamsing niet. Het gebruik van het Vlaams lijkt eerder te moeten verhullen dat Casteleyn geen gevarieerd taalgebruik kan hanteren. Dat is niet goed voor het Vlaams, waarin net zo goed heel literair kan geschreven als in het Nederlands van de lage landen.
Zo kan je ook aan het taalgebruik niet merken wie van de drie personages aan het woord is. Je kan het afleiden uit de handelingen die ze stellen en meningen die ze hebben, maar niet uit de manier waarop ze praten. Ze hanteren allemaal identiek hetzelfde zeer matige, zakelijke taaltje.
De dialogen zijn ook al zo onhandig geschreven, met overal 'ik zeg' en 'zegt hij'.
De inhoud
De opbouw van het verhaal is wel oké volgens mij, het verhaal zelf is echter nogal matig.
Maar inhoudelijk slaat Casteleyn de bal helemaal mis.
- over pesten op school en de gevolgen op iemands volwassen leven heeft hij een aanzet gegeven, en dan stopt het plots. Hier valt veel meer over te zeggen, en dat moét gebeuren in een roman met dit onderwerp. Ik heb de indruk dat slachtoffers van pesten hier nog eens aan zichzelf worden overgelaten.
- over boeddhisme wordt alleen maar onzin verteld. Casteleyn heeft uitsluitend research gedaan op de domste websites. Ik vraag me nog altijd af of het een commerciële zet was van Casteleyn om van Eva een boeddhiste te maken, want die stroming ligt nu eenmaal goed bij het grote publiek voor het ogenblik, zolang je je houdt aan de clichés die de ronde doen.
- over het leven zelf overspoelt Casteleyn ons met spreuken die kunnen geschreven zijn door de Bond zonder Naam. Nietszeggende fake levenswijsheden die deugd doen zolang je ze leest, en die je daarna meteen vergeet. Het soort uitspraken dat niets, letterlijk niets verandert aan de wereld.
'Mijn ware zelf ontdekken' is de hardnekkigste klassieker in genre. Het begrip 'zelf' is al een illusie, dan ga je het nog opdelen in een fake en een 'ware' zelf... Het zelf, het denken binnen tijd en ruimte observeren en opgeven, daar heeft Casteleyn nog niet over gehoord.
Kortom
Het boek las lekker weg, de intrige is niet echt goed maar boeiend genoeg om te blijven lezen, de stijl is niet goed maar wel makkelijk en ritmisch.
Het is die inhoud, die niet klopt. Behalve dat het onderwerp pesten niet goed behandeld wordt, is er vooral het probleem van meer diepgang. Casteleyn mag natuurlijk wel min of meer gelovig zijn, misschien met sympathie voor de clichés over boeddhisme, maar mij kan hij niet bekoren met goedkope praatjes die we al eeuwenlang hebben moeten aanhoren en zogezegd filosofisch moeten zijn of ons leven kunnen veranderen. Die uitspraken bestaan al zo lang, en nog nooit hebben ze de wereld veranderd of een mens waarachtig gelukkig gemaakt.
Het grootste voordeel, dat iedereen vermeldt, is dat het makkelijk wegleest. En dat je het snel uit hebt - maar ik betwijfel of dat een compliment is.
Er zit inderdaad een zekere spanning in, want de situatie is grappig en je blijft je afvragen hoe het nu weer verder zal gaan. Echter niet zonder ten volle gewaar te zijn van de vele nadelen van dit boek.
Drie personages nemen het woord
Er zijn afwisselend drie verschillende personages aan het woord, Maurits die het feest organiseert, Jacob die de grootste pestkop was en nog steeds een onverbeterlijke betweter is die alleen macht en rijkdom belangrijk vindt, en Eva, die filosofe geworden is. Zij wordt, als beginnend boeddhiste, verondersteld de meer verstandige passages te leveren in dit boek, maar meer dan de clichés en onzin die je overal op het net en nog meer in katholieke blaadjes tegenkomt over die levenswijze, heeft zij niet te vertellen. Daardoor worden de pagina's waarin zij het woord heeft, uitermate saai.
De enige pagina's die ik interessanter vond, waren die van Maurits zelf.
De stijl
De roman is geschreven in een taalgebruik dat eerder Vlaams aandoet, maar niet veel. Er is het veelvuldig gebruik van 'juist' (ik wilde dat juist doen in plaats van ik wilde dat net gaan doen) maar verder gaat de vervlaamsing niet. Het gebruik van het Vlaams lijkt eerder te moeten verhullen dat Casteleyn geen gevarieerd taalgebruik kan hanteren. Dat is niet goed voor het Vlaams, waarin net zo goed heel literair kan geschreven als in het Nederlands van de lage landen.
Zo kan je ook aan het taalgebruik niet merken wie van de drie personages aan het woord is. Je kan het afleiden uit de handelingen die ze stellen en meningen die ze hebben, maar niet uit de manier waarop ze praten. Ze hanteren allemaal identiek hetzelfde zeer matige, zakelijke taaltje.
De dialogen zijn ook al zo onhandig geschreven, met overal 'ik zeg' en 'zegt hij'.
De inhoud
De opbouw van het verhaal is wel oké volgens mij, het verhaal zelf is echter nogal matig.
Maar inhoudelijk slaat Casteleyn de bal helemaal mis.
- over pesten op school en de gevolgen op iemands volwassen leven heeft hij een aanzet gegeven, en dan stopt het plots. Hier valt veel meer over te zeggen, en dat moét gebeuren in een roman met dit onderwerp. Ik heb de indruk dat slachtoffers van pesten hier nog eens aan zichzelf worden overgelaten.
- over boeddhisme wordt alleen maar onzin verteld. Casteleyn heeft uitsluitend research gedaan op de domste websites. Ik vraag me nog altijd af of het een commerciële zet was van Casteleyn om van Eva een boeddhiste te maken, want die stroming ligt nu eenmaal goed bij het grote publiek voor het ogenblik, zolang je je houdt aan de clichés die de ronde doen.
- over het leven zelf overspoelt Casteleyn ons met spreuken die kunnen geschreven zijn door de Bond zonder Naam. Nietszeggende fake levenswijsheden die deugd doen zolang je ze leest, en die je daarna meteen vergeet. Het soort uitspraken dat niets, letterlijk niets verandert aan de wereld.
'Mijn ware zelf ontdekken' is de hardnekkigste klassieker in genre. Het begrip 'zelf' is al een illusie, dan ga je het nog opdelen in een fake en een 'ware' zelf... Het zelf, het denken binnen tijd en ruimte observeren en opgeven, daar heeft Casteleyn nog niet over gehoord.
Kortom
Het boek las lekker weg, de intrige is niet echt goed maar boeiend genoeg om te blijven lezen, de stijl is niet goed maar wel makkelijk en ritmisch.
Het is die inhoud, die niet klopt. Behalve dat het onderwerp pesten niet goed behandeld wordt, is er vooral het probleem van meer diepgang. Casteleyn mag natuurlijk wel min of meer gelovig zijn, misschien met sympathie voor de clichés over boeddhisme, maar mij kan hij niet bekoren met goedkope praatjes die we al eeuwenlang hebben moeten aanhoren en zogezegd filosofisch moeten zijn of ons leven kunnen veranderen. Die uitspraken bestaan al zo lang, en nog nooit hebben ze de wereld veranderd of een mens waarachtig gelukkig gemaakt.
November 20, 2020
Een snelle, entertainende leeservaring. De plottwisten zijn soms wat ver gegrepen, maar het loont om er gewoon in mee te gaan.
De schrijfstijl geeft aan de de auteur vaak wat pretentieus is, maar daarom maakt het de leeservaring niet minder vlot. Het geeft misschien een andere dimensie aan het verhaal, alsof je leest over personages waarmee jij je op geen enkele manier mee zou kunnen identificeren. Alsof ze redelijk ver van je af staan. Juist daarom misschien werken de soms rare plottwisten wel.
Het boek is te kort om de personages genoeg diepgaand uit te werken, maar toch geeft de auteur sommige een zekere gelaagdheid mee (vooral Maurits). Personages als Jacob zijn dan weer duidelijk eendimensionaal, bedoeld om situaties als deze uit te vergroten en niet weinig ruimte over te laten voor de discussie: wie is hier nu goed/kwaad of is er iets tussenbeide?
Gemengde emoties dus, met enkele bedenkingen, maar ik heb genoten van deze leeservaring.
De schrijfstijl geeft aan de de auteur vaak wat pretentieus is, maar daarom maakt het de leeservaring niet minder vlot. Het geeft misschien een andere dimensie aan het verhaal, alsof je leest over personages waarmee jij je op geen enkele manier mee zou kunnen identificeren. Alsof ze redelijk ver van je af staan. Juist daarom misschien werken de soms rare plottwisten wel.
Het boek is te kort om de personages genoeg diepgaand uit te werken, maar toch geeft de auteur sommige een zekere gelaagdheid mee (vooral Maurits). Personages als Jacob zijn dan weer duidelijk eendimensionaal, bedoeld om situaties als deze uit te vergroten en niet weinig ruimte over te laten voor de discussie: wie is hier nu goed/kwaad of is er iets tussenbeide?
Gemengde emoties dus, met enkele bedenkingen, maar ik heb genoten van deze leeservaring.
January 6, 2019
Mooi en strak gecomponeerd. Origineel vertelperspectief van waaruit het verhaal - boeiend en met mondjesmaat - wordt losgelaten. Monolitische, theatrale personages. Dubbele lagen en expliciete thema’s kernachtig, spontaan (natuurlijk) en met duidelijke beelden naar voor gebracht. Goed tempo, suspension of disbelief volgehouden het hele boek door. Tussen roman en thriller. De beste roman van Casteleyn tot nu toe. Hij blijft groeien als schrijver. Wellicht ook voor hem - losgelaten uit zijn schrijversdonjon - een nieuw begin.
March 1, 2019
Het Feest is een leuk boek, het onderwerp is tot op zekere hoogte voor iedereen herkenbaar.
Het is Casteleyn's beste boek en je hebt het gevoel dat er, na De Verjaardag en Witte Warmte, nog meer in zit voor de auteur. Heel fijn ook om een boek in een Gentse setting te lezen.
Zijn personages zijn zoals gewoonlijk goed uitgewerkt. Hij bezit de kunst van de aandacht over de hoofdstukken doortrekken en dit gecombineerd met een aangename vaart en dat is wellicht de richting die hij verder uit moet. Schrijf eens een echte thriller!
Het is Casteleyn's beste boek en je hebt het gevoel dat er, na De Verjaardag en Witte Warmte, nog meer in zit voor de auteur. Heel fijn ook om een boek in een Gentse setting te lezen.
Zijn personages zijn zoals gewoonlijk goed uitgewerkt. Hij bezit de kunst van de aandacht over de hoofdstukken doortrekken en dit gecombineerd met een aangename vaart en dat is wellicht de richting die hij verder uit moet. Schrijf eens een echte thriller!
March 14, 2023
Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Het Vlaams taalgebruik was duidelijk herkenbaar. Het verhaal spits zich rond Maurits die gedurende de middelbare schooltijd gepest en vernederd wordt.
Na 35 jaar nodigt hij op zijn kasteel de twee jongens en twee meisjes uit om zijn 50 verjaardag te vieren.
Hij verzint een manier om het vijftal te laten voelen wat gepest worden betekent in de hoop dat er lessen voor de toekomst uit worden getrokken.
Het laatste hoofdstuk kwam wel wat gekunsteld over.
had vooraf wat meer diepgang mogen hebben.
March 16, 2023
Casteleyn heeft met het feest een mooi boek opgeleverd. De emoties uit een schoolverleden zeker als ze niet verwerkt zijn kunnen een rugzakje zijn met een kassei erin die je steeds met je meedraagt.
Pesters, aanjagers, meelopers en toeschouwers worden allemaal met hun eigen rol geconfronteerd.
Een mooi einde dat vanwege spoilers niet becommentarieerd kan worden. Vlot geschreven en mooi gemonteerd. Een aanrader...
Pesters, aanjagers, meelopers en toeschouwers worden allemaal met hun eigen rol geconfronteerd.
Een mooi einde dat vanwege spoilers niet becommentarieerd kan worden. Vlot geschreven en mooi gemonteerd. Een aanrader...
January 11, 2019
De schrijver heeft blijkbaar een verleden als televisiemaker. En dat merk je vanaf het begin. De schrijfstijl is zeer direct en zeer visueel. De verscheidene camera invalshoeken zijn hier eigenlijk verschillende vertelstandpunten. In het begin is dat wat wennen, maar al gauw merk je de bedoeling daarvan. De personages kunnen beter aan bod komen en hun complexe persoonlijkheden, elk met hun verleden die ze meeslepen, worden bloot (sic) gelegd.
B. Herbert – voorzitter bibliotheekraad
B. Herbert – voorzitter bibliotheekraad
February 10, 2019
Spannende thriller die je in 1 ruk wilt uitlezen ! Je wordt in het verhaal gezogen en blijft nieuwsgierig tot het einde over wat mogelijks gaat volgen. Gezien ik met Dimitri samen in het college in klas gezeten heb, zal ik na het lezen van dit boek toch 2 keer nadenken als ik binnenkort een uitnodiging in de bus vind voor een klasreunie...
May 10, 2019
Dit boek deed mij niks. Het theatrale van de setting wrong met het zakelijke taalgebruik. Ik vond de 'boodschap' dan ook een beetje cliché: "*spoiler* . " Het was niet barslecht, maar ik had het gevoel dat ik het zelf had kunnen schrijven - en da's geen goed teken.
March 4, 2023
Het verhaalidee en de boodschap zijn heel aantrekkelijk, de uitwerking abominabel slecht. Ik heb het boek uitgelezen omdat ik wou weten wat er aan het eind zou gebeuren — zoals ik al aangaf, vind ik het idee zelf goed bedacht —, maar de weg naar dat einde was niet aangenaam. Geen aanrader, wat mij betreft.
February 2, 2019
Spannende korte thriller, super leuk en vlot boek om in een ruk uit te lezen. Ook een zeer leuke setting in het Gents Miljoenenkwartier, en makkelijke karakters om te volgen, m.a.w. een echt feest om van te genieten. Ik heb het boek vast genomen deze middag en neer meer kunnen neerleggen.
February 17, 2019
Een verhaal dat makkelijk en vlot leest. Korte hoofdstukken, perspectieven vanuit verschillende personages en een mooie achterliggende boodschap. Leef je leven nu... Net geen 5 sterren omdat ik het einde voelde aankomen.
February 22, 2021
Heb nog nooit eerder zo snel een boel uitgelezen. Je wordt het verhaal ingezogen, fascinerend, begrijpelijke wraakgevoelens en ook soms emotioneel. Ik hoop nog veel van deze schrijver te mogen lezen.
Gegroet vanuit Noorwegen.
Gegroet vanuit Noorwegen.
July 5, 2022
Spannend van begin tot einde en leest vlotjes weg. Sommige reviewers beweren dat het einde ten wensen overlaat maar daar ben ik allerminst mee akkoord. Ik kijk ernaar uit om nog meer werk van Casteleyn te lezen!
March 8, 2019
Leest als een trein, vanaf pagina 1 helemaal meegezogen in het verhaal, alsof je er zelf het domein binnen stapt. Pure ontspanning!
April 1, 2019
Mysterieus genoeg om onder categorie ‘pageturner’ geplaatst te worden. Een Hitchcockiaanse Saw-thriller met een kippevel-einde. Heeft me geboeid!
Displaying 1 - 30 of 31 reviews