Το έμβρυο δεν "ξέρει" τίποτα για τον τρόπο της ύπαρξής του μετά τη γέννηση - για τη μετά τον θάνατό του ζωή. Κανένα έμβρυο δεν "γύρισε πίσω" ποτέ, να ξαναγίνει έμβρυο μετά τη γέννησή του, ποτέ δεν επέστρεψε ως βρέφος στα έμβρυα, να τα "πληροφορήσει" ποια θα είναι η υπαρκτική τους πραγματικότητα μετά τη γέννησή τους!
Ο άνθρωπος έρχεται στη ζωή με πλήρη άγνοια και απόλυτη μοναξιά, όπως και φεύγει από τα εγκόσμια με πλήρη άγνοια για την πραγματικότητα τη μετά τον θάνατό του. Πραγματικότητα, ίσως, ανάλογη με τη διαφορά ανάμεσα στο έμβρυο και το λογικό υποκείμενο.
- Το έμβρυο πρέπει να γεννηθεί για να ζήσει - Το "εντελώς άλλο" - πριν τη γέννηση και μετά τον θάνατο - Ο τρόπος της αιτίας και ο τρόπος του αιτιατού - "Κατά λόγον" υπαρκτική ελευθερία μόνο η αγάπη - Η σχέση συνιστά την ύπαρξη, όχι η φύση - Τι θα πει ελευθερία από χρόνο και χώρο - Η ελευθερία εικονισμός της αυθυπαρξίας - Η "μέλλουσα κρίση" - Τρόπος της ελευθερίας η αγαπητική "κένωση" - Η υπαρκτική πληρότητα ασυμβίβαστη με την ατομική δικαίωση - Μόνη "αυθεντία" η κοινωνούμενη εμπειρία - Γεννάει απανθρωπία η ιστορική-νομική εκδοχή της "πτώσης" - Αλληγορική η εκκλησιαστική ανάγνωση της Γένεσης - Κτιστότητα "κατ' εικόνα" και "ομοίωσιν" του Ακτίστου - Το κακό, προϊόν της ελευθερίας ανυπόστατο - Ιστορικά παράγωγα της αλήθειας ως ορθότητας - Ακίνδυνες οι "αντιφάσεις" όταν γνώση είναι η εμπειρική μετοχή - Οι συνέπειες αναστολής της συνοδικής λειτουργίας - Συνοδική προπαρασκευή: η ανασυγκρότηση του γλωσσικού μας κώδικα - Τρόπος το αγαθό, ανερμήνευτο ή παρερμηνευμένο το κακό - Χρηστική ερμηνεία (δηλαδή νομική αποτίμηση) του κακού - Προσδοκώμενες συνοδικές διασαφήσεις - Η σχετικότητα και συμβατικότητα της συναφούς ορολογίας - "Αποκατάσταση των πάντων" - Τελικά, μόνο "προσκομιδή" προβλημάτων Ευρετήριο ονομάτων και θεμάτων
"Αυτό που είναι ο άνθρωπος ως ενεργούμενη υπαρκτική μοναδικότητα το συνιστά και το γνωστοποιεί η σχέση, όχι η φύση. Η σχέση συγκροτεί το λόγο, όχι ο λόγος τη σχέση".........