مجالس عزاداری درطول حیات خود، با بهرهگیری از دو عنصر «عقل» و «احساس» (منبر و مداحی)، امر خطیر انتقال فرهنگ دینی را برعهده داشتهاند. اما به نظر میرسد در سالهای اخیر وجه تعاملی منبر و مداحی صورتی تقابلی یافته و محوریت مجالس بر مداحی قرار گرفته است. مداحی و بروز احساسات مذهبی در مراسم دینی، از عناصر ضروری در هیئتهای مذهبی است. مداحیمحوری، درواقع بهمعنای غلبۀ عاطفهگرایی بر عقلگرایی در مراسم مذهبی است که برای خردهنظام دینی آسیبهای جدی و مهمی بههمراه خواهد داشت. پژوهش حاضر، با رویکردی جامعهشناسانه، درصدد شناسایی آسیبهای مداحیمحوری است.
* این کتاب از مجموعه «کتابهای سرو» (مطالعات فرهنگ شیعی) است که به دبیری محسن حسام مظاهری توسط نشر آرما منتشر میشود.