Knalpot is op zich een leuk noekje bestaande uit losse verhalen van de hoofdpersoon, waarbij je een snelle indruk krijgt van Jakarta door zijn beschrijvende stijl. Het leest luchtig en vlot, waardoor je er zo in een middagje doorheen kunt lezen. Waar ik mij echter wel enorm aan irriteerde tijdens het lezen van dit boek was de manier waarop Daan de vrouwen (en met name de sekswerkers) in het boek beschreef en de continue denigrerende referenties naar "hoertjes" en dergelijke. Het boek is overduidelijk geschreven vanuit een mannelijk en wit perspectief, en gaat vooral in op de avonturen die hij beleeft, met weinig zelfreflectie. Ook komt er wat betreft het koloniale verleden nauwelijks iets aan bod (op een paar herkenbare woorden), wat mij verbaast als Nederlandse hoofdpersoon die zich in Jakarta vestigt. Natuurlijk gaat het over het Jakarta van nu, maar je verwacht dat van de schrijver wel enige (zelf)reflectie op de koloniale geschiedenis en zijn positionering als witte Nederlandse man. Het gebrek hieraan slaat voor mij een beetje de plank mis en voelt als een gat in deze collectie jongensverhalen. Desalniettemin geeft het je wel een indruk van de stad Jakarta (vanuit zijn perspectief) en is het leuk om te lezen als je daar kort iets meer over wilt leren of een beeld over wil schetsen (maar wetende dat het dus een beperkt beeld schetst).